Katalog podatności CVE

Rclone przed wersją 1.75.2 zawiera podatność polegającą na ujawnieniu poświadczeń w backendzie b2, która ujawnia aktywny token autoryzacyjny konta i klucze SSE-C przy przekierowaniach HTTP z hostów --b2-download-url. Atakujący mogą zaobserwować przekierowanie z HTTPS na HTTP w obrębie tego samego hosta, aby przechwycić token B2 w postaci jawnej, lub otrzymać przekierowania między hostami ujawniające klucze szyfrowania klienta SSE-C.

Rclone przed wersją 1.75.2 zawiera podatność na path traversal w funkcji translateLink lokalnego backendu, która usuwa sufiks .rclonelink ze ścieżki po sprawdzeniu zawierania, więc nazwa może wskazywać poza katalog docelowy. Atakujący mogą umieścić katalog o nazwie ...rclonelink w drzewie źródłowym synchronizowanym z --links i --metadata, aby zmienić właściciela, znaczniki czasu i xattrs katalogu nadrzędnego miejsca docelowego.

Rclone od wersji 1.52.0 przed 1.75.2 zawiera podatność na cross-site request forgery w lokalnym wywołaniu zwrotnym OAuth backendu pCloud, które wyłącza sprawdzanie stanu i ufa parametrowi hostname. Złośliwe strony internetowe mogą wysłać żądanie bezstanowe do portu 53682 podczas autoryzacji, wprowadzając tokeny i hosty API atakującego, aby późniejsze transfery trafiały do atakującego.

Rclone od wersji 1.64.0 przed 1.75.2 zawiera podatność na obejście uwierzytelniania w serve webdav, która pozwala nieuwierzytelnionym atakującym pominąć uwierzytelnianie poprzez wysyłanie żądań OPTIONS. Atakujący mogą sondować dowolne ścieżki i porównywać wartości nagłówka Allow, aby ustalić, czy pliki lub kolekcje istnieją, co umożliwia enumerację przestrzeni nazw.

rclone od wersji 1.37 przed 1.74.2 zawiera podatność na server-side request forgery, która pozwala nieuwierzytelnionym atakującym przekierowywać żądania backendu http i netstorage, podając podwójny ukośnik w katalogu głównym istniejącego nazwanego remote poprzez --rc-serve. Atakujący mogą wysyłać żądania HEAD/GET do wybranych przez siebie hostów, aby odczytać odpowiedzi, przechwycić skonfigurowane niestandardowe nagłówki lub uzyskać ważne sygnatury żądań NetStorage.

Rclone przed wersją 1.75.2 zawiera podatność path traversal w serve webdav, która pozwala nieuwierzytelnionym atakującym zapisywać poza udostępnionym katalogiem głównym poprzez wysłanie niezwalidowanego komponentu ścieżki '..'. Atakujący mogą wysłać MKCOL /.., aby utworzyć węzeł VFS, a następnie PUT, MOVE, COPY lub MKCOL, aby tworzyć, nadpisywać lub usuwać pliki innych dzierżawców.

rclone w wersjach od v1.56.0 przed v1.75.2 zawiera podatność na ujawnienie informacji w backendzie WebDAV, która przekazuje skonfigurowane przez operatora niestandardowe nagłówki poświadczeń do innych hostów przy przekierowaniach HTTP 3xx. Atakujący kontrolujący lub wpływający na przekierowanie między hostami może przechwycić nagłówki, takie jak X-Auth-Token ustawiony przez --webdav-headers, i odtworzyć je wobec oryginalnej usługi WebDAV.

rclone od wersji 1.55.0 przed 1.75.2 zawiera obejście weryfikacji podpisu w stable selfupdate, które ufa sumom kontrolnym z niepodpisanych bajtów poprzedzających blok SHA256SUMS podpisany przez PGP. Atakujący kontrolujący ścieżkę dystrybucji wydania może poprzedzić niepodpisaną linię sumy kontrolnej pasującą do złośliwego archiwum, powodując instalację kontrolowanego przez atakującego pliku rclone.

rclone serve s3 w wersjach od 1.75.0 przed 1.75.2 zawiera podatność na przepełnienie liczb całkowitych w rozliczaniu pamięci reorder-memory dla multipart, która omija skonfigurowany limit bufora. Atakujący mogą otworzyć dwa równoczesne żądania PUT bieżącej części deklarujące ogromne długości, aby przepełnić licznik int64 i utrzymać w pamięci części poza kolejnością, wyczerpując host.

Rclone od wersji 1.68.0 przed 1.75.2 zawiera podatność na obejście autoryzacji w serve s3 --auth-proxy, która pozwala uwierzytelnionym dzierżawcom manipulować uploadami multipart innych dzierżawców, odwołując się do ich identyfikatorów uploadu. Atakujący, którzy poznają bucket, obiekt i identyfikator uploadu ofiary, mogą wstrzykiwać części, kończyć lub przerywać trwające uploady oraz przeglądać metadane uploadów i obiektów między dzierżawcami.

OpenRemote core (openremote-manager) przed 1.31.0 nie wykonuje autoryzacji realm ani potomnych bramy dla przychodzących zdarzeń bramy brzegowej i mapuje identyfikatory zasobów zdarzeń wyłącznie przez odwracalną transformację GatewayConnector.mapAssetId. Atakujący kontrolujący zarejestrowaną bramę może spreparować identyfikatory pre-image w komunikatach AttributeEvent lub DELETE AssetEvent, aby nadpisać atrybuty lub usunąć zasoby w dowolnym realm, naruszając izolację dzierżawców.

OpenRemote core przed wersją 1.31.0 zawiera podatność na obejście autoryzacji, która pozwala uwierzytelnionym użytkownikom odczytywać informacje o tunelach bram innych realmów poprzez getGatewayActiveTunnelInfos. Atakujący może wysłać żądanie do endpointu tunelu bramy z własnym realmem i identyfikatorem bramy ofiary, ujawniając wewnętrzne hosty docelowe, porty i dane routingu.

OpenRemote przed 1.31.0 zawiera podatność na obejście autoryzacji, która pozwala administratorom realm podszywać się pod bramy w innych realmach, ponieważ GatewayService sprawdza tylko identyfikator bramy, a nie realm. Atakujący z uprawnieniem WRITE:ADMIN w jednym realm może utworzyć użytkownika usługi o nazwie odpowiadającej identyfikatorowi bramy innego realm, aby nadpisać jej zasoby potomne i otworzyć tunele SSH do jej sieci lokalnej.

phpMyFAQ przed wersją 4.1.10 zawiera podatność obejścia autoryzacji na poziomie obiektu, która pozwala nieuwierzytelnionym atakującym modyfikować lub usuwać dowolne pytania odwiedzających poprzez podanie dowolnego openQuestionID do POST /api/faq/create. Atakujący rozwiązujący CAPTCHA mogą przepisywać kategorie pytań, fałszować wpisy odpowiedzi w faqquestion_history lub trwale usuwać pytania.

phpMyFAQ przed wersją 4.1.10 zawiera podatność typu server-side request forgery w funkcji eksportu PDF, która pobiera zewnętrzne obrazy przywoływane w odpowiedziach FAQ. Atakujący mogący wpływać na treść FAQ może osadzić adresy URL obrazów wskazujące na loopback lub usługi wewnętrzne, powodując żądania serwera i osadzenie odpowiedzi w generowanych plikach PDF.

vLLM od wersji 0.20.1 przed 0.29.0 zawiera podatność na niewłaściwą walidację danych wejściowych, która pozwala zdalnym atakującym na zawieszenie silnika poprzez podanie stop_token_ids spoza słownika. Atakujący może wysłać żądania OpenAI chat, completion, generate lub batch z nieprawidłowymi identyfikatorami, aby zakończyć działanie silnika lub zapisać poza buforem logits runnera V2.

vLLM od wersji 0.8.5 przed 0.31.0 zawiera podatność odmowy usługi. LogprobsTensors.empty_cpu() w vllm/v1/outputs.py alokuje niezainicjalizowany tensor int32, a runner modelu V1 pozostawia pozycje promptu raportowane jako obliczone przez łącznik KV jako niezapisane. Klient współdzielący silnik może wysłać prompt_logprobs (lub echo z logprobs) przeciwko prefiksowi buforowanemu przez łącznik, powodując wyjątek OverflowError w dekoderze tokenizera, który crashuje EngineCore i odrzuca wszystkie żądania współdzierżawców.

vLLM w wersjach od 0.18.0 przed 0.31.0 zawiera podatność na wyczerpanie zasobów, która pozwala klientom API obejść limit liczby klatek wideo/JPEG poprzez nadpisanie num_frames w media_io_kwargs. Atakujący może ustawić num_frames na -1 z dużym wideo inline, co powoduje dekodowanie każdej klatki przez VideoMediaIO.load_base64, wyczerpanie pamięci i awarię frontendu API.

vLLM od wersji 0.20.0 przed 0.30.0 zawiera podatność na odmowę usługi, która pozwala zdalnym atakującym na zawieszenie silnika poprzez wysłanie niespójnych metadanych multimodalnych do endpointu /inference/v1/generate. Atakujący może odtworzyć prawidłowy element multimodalny z powtórzonymi lub nakładającymi się zakresami mm_placeholders lub niezgodnymi listami kwargs_data i mm_hashes, tworząc ujemny zakres tekstu w konstrukcji pozycji Qwen2.5-VL, co kończy działanie silnika.

vLLM w wersjach od 0.10.2 przed 0.25.0 zawiera podatność na niekontrolowane zużycie zasobów, która pozwala nieuwierzytelnionym atakującym wyczerpać pamięć, ponieważ procesory Nemotron-VL globalnie ustawiają Image.MAX_IMAGE_PIXELS na None. Atakujący może przesłać obraz typu bomba dekompresyjna do /v1/chat/completions, co powoduje zabicie procesu roboczego przez OOM i odmowę usługi dla współlokatorów.