Katalog podatności CVE

vLLM w wersjach od 0.9.2 przed 0.24.0 zawiera podatność typu server-side request forgery, która pozwala wywołującym API wymusić połączenia wychodzące poprzez osadzenie adresu dekodowania w nagłówku X-Request-Id. Atakujący może zmusić proces roboczy P2pNcclConnector prefill do połączenia ZMQ z hostem atakującego, wyciekając unikalny identyfikator NCCL i tensory KV-cache lub blokując proces roboczy.

vLLM od wersji 0.19.0 przed 0.24.0 zawiera podatność typu decompression bomb, ponieważ ścieżka multimodalna AudioMediaIO wywołuje load_audio bez limitu max_duration_s dekodowanego czasu trwania. Uwierzytelnieni atakujący mogą wysłać małe skompresowane audio przez input_audio lub audio_url w żądaniach /v1/chat/completions, które rozszerza się do ogromnego PCM, wyczerpując pamięć serwera.

vLLM od wersji 0.22.0 przed 0.24.0 zawiera podatność na niewłaściwą walidację danych wejściowych w usłudze Rust gRPC Generate i GenerateStream, która przekazuje niezweryfikowane identyfikatory tokenów promptu do EngineCore. Atakujący może wysłać żądania z wartościami prompt.token_ids spoza słownika, wywołując krytyczny błąd wyszukiwania osadzeń, który kończy EngineCore i pozostawia serwer w stanie niezdrowym.

vLLM od wersji 0.22.0 przed 0.24.0 zawiera podatność na odmowę usługi, która pozwala zdalnym atakującym na zakończenie EngineCore poprzez obejście limitów logprob_token_ids w frontendzie Rust gRPC. Atakujący może wysłać żądania Generate lub GenerateStream z włączonym output_logprobs i więcej niż 128 output_candidates.token_ids, wywołując krytyczny wyjątek próbkowania, który zawiesza silnik.

vLLM od wersji 0.22.0 przed 0.24.0 zawiera podatność na niewłaściwą walidację danych wejściowych w konwerterze Rust gRPC, która pozwala zdalnym atakującym na obejście limitów max_logprobs poprzez CandidateTokens.top_n. Atakujący może wysłać żądania Generate lub GenerateStream z nadmiernymi lub przepełniającymi się wartościami top_n, wywołując błędy torch.topk, które kończą EngineCore.

SiYuan w wersjach od 3.5.4 przed 3.8.7 w systemie Windows zawiera obejście listy zabronionych ścieżek w IsSensitivePath, ponieważ prefiks rozszerzonej długości Windows (\\?\\) przetrwa filepath.Clean i nie pasuje do żadnego zabronionego prefiksu. Uwierzytelnieni wywołujący API mogą dodać ten prefiks do localPath w /api/import/importStdMd, aby skopiować pliki konfiguracyjne obszaru roboczego, w tym token API i prywatne klucze TLS, do zasobów udostępnianych nieuwierzytelnionym klientom.

SiYuan przed wersją v3.8.7 zawiera podatność na wstrzyknięcie SQL, która pozwala posiadaczom tokenu administratora na odczyt history.db poprzez wstrzyknięcie nieescapowanych wartości op i type=3 w zapytaniu. Atakujący może wysłać spreparowane ładunki UNION SELECT do endpointów searchHistory lub getHistoryItems, aby wyeksfiltrować treść, tytuły i ścieżki usuniętych dokumentów.

SiYuan od wersji 2.10.0 przed 3.8.7 zawiera podatność na przechowywany cross-site scripting, która pozwala użytkownikom z uprawnieniami edycji na wstrzyknięcie skryptu poprzez umieszczenie adresów URL javascript: w treści bloku matematycznego renderowanego z włączonym zaufaniem KaTeX. Atakujący może zapisać ładunki \href, \url lub \includegraphics, które mathRender przypisuje przez innerHTML, wykonując skrypt w origin aplikacji, gdy czytelnik kliknie wyrenderowany link.

SiYuan w wersjach przed 3.8.7 zawiera podatność path traversal w narzędziu MCP asset, ponieważ funkcja validateAssetUploadPaths opiera się na niekompletnej czarnej liście wrażliwych ścieżek, która pomija pliki .env i inne pliki z sekretami. Uwierzytelnieni atakujący mogą wywołać akcję uploadu zasobów MCP, skopiować takie lokalne pliki do workspace i odczytać je przez /assets/ po HTTP.

SiYuan od wersji 2.9.0 przed 3.8.7 zawiera podatność cross-site scripting na nieuwierzytelnionej stronie /check-auth, która przypisuje parametr to do window.location.href bez walidacji schematu. Atakujący może wysłać spreparowany link z URI javascript:, który wykona się po zalogowaniu ofiary i wywoła API jądra w celu odczytu lub modyfikacji zawartości i ustawień workspace.

SiYuan w wersjach 3.6.0 przed 3.8.7 przyjmuje i zapisuje ustawienie networkServeTLS, ale nigdy go nie egzekwuje, więc port jądra nadal udostępnia pełny dostęp API przez zwykły HTTP obok HTTPS. Atakujący w sąsiedztwie sieciowym mogą podsłuchać logowanie w postaci czystego tekstu i ciasteczko sesji, które nie ma atrybutu Secure, a odpowiedzi nie zawierają HSTS, co pozwala przejąć sesje API jądra.

Parse Server w wersjach przed 8.6.101 oraz od 9.0.0 przed 9.10.4-alpha.4 zawiera podatność na brak autoryzacji w wdrożeniach MongoDB, która pozwala klientom bez klucza głównego usuwać przechowywany schemat dowolnej klasy. Nieuwierzytelnieni atakujący mogą wysyłać żądania usunięcia przez REST API do wewnętrznej kolekcji _SCHEMA, aby usunąć definicje pól, uprawnienia na poziomie klasy i pola chronione, narażając dane na nieautoryzowany odczyt i modyfikację.

Parse Server przed 8.6.100 oraz 9.0.0 przed 9.10.4-alpha.3 nie odrzuca zarezerwowanych nazw pól wewnętrznych w zapisach obiektów przez klientów, co pozwala klientom przechowywać lub czyścić pola wewnętrzne. Atakujący może zapisać zarezerwowane pole powodujące błędy odczytu obiektu w MongoDB, zakłócając zapytania dla wszystkich użytkowników, lub wyczyścić własny stan blokady konta i historię haseł, omijając polityki blokady i haseł.

Parse Server w wersjach przed 8.6.102 oraz od 9.0.0 przed 9.10.5-alpha.2 zawiera obejście uwierzytelniania, ponieważ metody validateSetUp, validateLogin i validateUpdate niestandardowych adapterów dziedziczących po AuthAdapter nigdy nie są wywoływane, a zamiast tego używana jest odziedziczona domyślna implementacja akceptująca dowolne authData. Atakujący mogą dostarczyć dowolne authData, aby zarejestrować się, połączyć tożsamości, zalogować się jako istniejący użytkownicy lub pominąć niestandardowe dodatkowe czynniki uwierzytelniania.

Parse Server przed 8.6.104 oraz 9.0.0 przed 9.10.5-alpha.5 zapisuje całe żądanie logowania z uprawnieniami master podczas wydawania kodu weryfikacyjnego SMS MFA. Użytkownik z włączonym SMS MFA może dołączyć dodatkowe pola do tego żądania, aby zmodyfikować pola zastrzeżone dla klucza master na własnym koncie, takie jak flaga weryfikacji e-mail lub wartości chronione przez beforeSave.

Parse Server przed 8.6.103 oraz 9.0.0 przed 9.10.5-alpha.4 zawiera podatność ujawnienia informacji w LiveQuery. Hash subskrypcji pomija ograniczenia obok operatora $or, w tym filtr właściciela _Session i ograniczenia beforeSubscribe, przez co różne subskrypcje są grupowane razem. Uwierzytelnieni klienci subskrybujący z zapytaniami $or mogą otrzymywać zdarzenia innych użytkowników, w tym tokeny sesji umożliwiające podszycie się.

ImageMagick przed 6.9.13-58 oraz 7.x przed 7.1.2-33 zawiera przepełnienie bufora oparte na stercie w operacji animate X11 podczas przetwarzania spreparowanych obrazów. Atakujący może dostarczyć złośliwy obraz, który po uruchomieniu operacji animate X11 nadpisuje pamięć sterty i może spowodować awarię aplikacji.

ImageMagick przed 6.9.13-58 oraz 7.x przed 7.1.2-33 zawiera wyciek pamięci w obsłudze opcji -cdl (color decision list), gdzie zaalokowana pamięć nie jest zwalniana po użyciu. Atakujący może dostarczyć dane wejściowe powodujące przetwarzanie opcji -cdl, wielokrotnie wyciekając pamięć i pogarszając dostępność poprzez wyczerpanie zasobów.

ImageMagick przed 7.1.2-33 zawiera podatność na wyciek pamięci w poleceniu magick compare spowodowaną brakiem czyszczenia, gdy operacja się nie powiedzie. Atakujący może dostarczyć dane wejściowe wywołujące powtarzające się nieudane operacje compare, aby wyczerpać pamięć i spowodować odmowę usługi.

ImageMagick przed 7.1.2-33 zawiera podatność na wyciek pamięci w PerlMagick, która nie zwalnia wartości zwracanych podczas odczytu właściwości obrazu. Atakujący może wielokrotnie wywoływać odczyt właściwości poprzez pięć podatnych lokalizacji w kodzie PerlMagick, aby wyczerpać pamięć i spowodować odmowę usługi.