Katalog podatności CVE

Rclone przed wersją 1.75.2 zawiera podatność polegającą na ujawnieniu poświadczeń w backendzie b2, która ujawnia aktywny token autoryzacyjny konta i klucze SSE-C przy przekierowaniach HTTP z hostów --b2-download-url. Atakujący mogą zaobserwować przekierowanie z HTTPS na HTTP w obrębie tego samego hosta, aby przechwycić token B2 w postaci jawnej, lub otrzymać przekierowania między hostami ujawniające klucze szyfrowania klienta SSE-C.

Rclone przed wersją 1.75.2 zawiera podatność na path traversal w funkcji translateLink lokalnego backendu, która usuwa sufiks .rclonelink ze ścieżki po sprawdzeniu zawierania, więc nazwa może wskazywać poza katalog docelowy. Atakujący mogą umieścić katalog o nazwie ...rclonelink w drzewie źródłowym synchronizowanym z --links i --metadata, aby zmienić właściciela, znaczniki czasu i xattrs katalogu nadrzędnego miejsca docelowego.

Rclone od wersji 1.52.0 przed 1.75.2 zawiera podatność na cross-site request forgery w lokalnym wywołaniu zwrotnym OAuth backendu pCloud, które wyłącza sprawdzanie stanu i ufa parametrowi hostname. Złośliwe strony internetowe mogą wysłać żądanie bezstanowe do portu 53682 podczas autoryzacji, wprowadzając tokeny i hosty API atakującego, aby późniejsze transfery trafiały do atakującego.

Rclone od wersji 1.64.0 przed 1.75.2 zawiera podatność na obejście uwierzytelniania w serve webdav, która pozwala nieuwierzytelnionym atakującym pominąć uwierzytelnianie poprzez wysyłanie żądań OPTIONS. Atakujący mogą sondować dowolne ścieżki i porównywać wartości nagłówka Allow, aby ustalić, czy pliki lub kolekcje istnieją, co umożliwia enumerację przestrzeni nazw.

rclone od wersji 1.37 przed 1.74.2 zawiera podatność na server-side request forgery, która pozwala nieuwierzytelnionym atakującym przekierowywać żądania backendu http i netstorage, podając podwójny ukośnik w katalogu głównym istniejącego nazwanego remote poprzez --rc-serve. Atakujący mogą wysyłać żądania HEAD/GET do wybranych przez siebie hostów, aby odczytać odpowiedzi, przechwycić skonfigurowane niestandardowe nagłówki lub uzyskać ważne sygnatury żądań NetStorage.

rclone serve s3 w wersjach od 1.75.0 przed 1.75.2 zawiera podatność na przepełnienie liczb całkowitych w rozliczaniu pamięci reorder-memory dla multipart, która omija skonfigurowany limit bufora. Atakujący mogą otworzyć dwa równoczesne żądania PUT bieżącej części deklarujące ogromne długości, aby przepełnić licznik int64 i utrzymać w pamięci części poza kolejnością, wyczerpując host.

Rclone od wersji 1.68.0 przed 1.75.2 zawiera podatność na obejście autoryzacji w serve s3 --auth-proxy, która pozwala uwierzytelnionym dzierżawcom manipulować uploadami multipart innych dzierżawców, odwołując się do ich identyfikatorów uploadu. Atakujący, którzy poznają bucket, obiekt i identyfikator uploadu ofiary, mogą wstrzykiwać części, kończyć lub przerywać trwające uploady oraz przeglądać metadane uploadów i obiektów między dzierżawcami.

OpenRemote core przed wersją 1.31.0 zawiera podatność na obejście autoryzacji, która pozwala uwierzytelnionym użytkownikom odczytywać informacje o tunelach bram innych realmów poprzez getGatewayActiveTunnelInfos. Atakujący może wysłać żądanie do endpointu tunelu bramy z własnym realmem i identyfikatorem bramy ofiary, ujawniając wewnętrzne hosty docelowe, porty i dane routingu.

phpMyFAQ przed wersją 4.1.10 zawiera podatność typu server-side request forgery w funkcji eksportu PDF, która pobiera zewnętrzne obrazy przywoływane w odpowiedziach FAQ. Atakujący mogący wpływać na treść FAQ może osadzić adresy URL obrazów wskazujące na loopback lub usługi wewnętrzne, powodując żądania serwera i osadzenie odpowiedzi w generowanych plikach PDF.

vLLM od wersji 0.20.1 przed 0.29.0 zawiera podatność na niewłaściwą walidację danych wejściowych, która pozwala zdalnym atakującym na zawieszenie silnika poprzez podanie stop_token_ids spoza słownika. Atakujący może wysłać żądania OpenAI chat, completion, generate lub batch z nieprawidłowymi identyfikatorami, aby zakończyć działanie silnika lub zapisać poza buforem logits runnera V2.

vLLM od wersji 0.20.0 przed 0.30.0 zawiera podatność na odmowę usługi, która pozwala zdalnym atakującym na zawieszenie silnika poprzez wysłanie niespójnych metadanych multimodalnych do endpointu /inference/v1/generate. Atakujący może odtworzyć prawidłowy element multimodalny z powtórzonymi lub nakładającymi się zakresami mm_placeholders lub niezgodnymi listami kwargs_data i mm_hashes, tworząc ujemny zakres tekstu w konstrukcji pozycji Qwen2.5-VL, co kończy działanie silnika.

vLLM od wersji 0.19.0 przed 0.24.0 zawiera podatność typu decompression bomb, ponieważ ścieżka multimodalna AudioMediaIO wywołuje load_audio bez limitu max_duration_s dekodowanego czasu trwania. Uwierzytelnieni atakujący mogą wysłać małe skompresowane audio przez input_audio lub audio_url w żądaniach /v1/chat/completions, które rozszerza się do ogromnego PCM, wyczerpując pamięć serwera.

vLLM od wersji 0.22.0 przed 0.24.0 zawiera podatność na niewłaściwą walidację danych wejściowych w usłudze Rust gRPC Generate i GenerateStream, która przekazuje niezweryfikowane identyfikatory tokenów promptu do EngineCore. Atakujący może wysłać żądania z wartościami prompt.token_ids spoza słownika, wywołując krytyczny błąd wyszukiwania osadzeń, który kończy EngineCore i pozostawia serwer w stanie niezdrowym.

vLLM od wersji 0.22.0 przed 0.24.0 zawiera podatność na odmowę usługi, która pozwala zdalnym atakującym na zakończenie EngineCore poprzez obejście limitów logprob_token_ids w frontendzie Rust gRPC. Atakujący może wysłać żądania Generate lub GenerateStream z włączonym output_logprobs i więcej niż 128 output_candidates.token_ids, wywołując krytyczny wyjątek próbkowania, który zawiesza silnik.

vLLM od wersji 0.22.0 przed 0.24.0 zawiera podatność na niewłaściwą walidację danych wejściowych w konwerterze Rust gRPC, która pozwala zdalnym atakującym na obejście limitów max_logprobs poprzez CandidateTokens.top_n. Atakujący może wysłać żądania Generate lub GenerateStream z nadmiernymi lub przepełniającymi się wartościami top_n, wywołując błędy torch.topk, które kończą EngineCore.

SiYuan w wersjach od 3.5.4 przed 3.8.7 w systemie Windows zawiera obejście listy zabronionych ścieżek w IsSensitivePath, ponieważ prefiks rozszerzonej długości Windows (\\?\\) przetrwa filepath.Clean i nie pasuje do żadnego zabronionego prefiksu. Uwierzytelnieni wywołujący API mogą dodać ten prefiks do localPath w /api/import/importStdMd, aby skopiować pliki konfiguracyjne obszaru roboczego, w tym token API i prywatne klucze TLS, do zasobów udostępnianych nieuwierzytelnionym klientom.

SiYuan przed wersją v3.8.7 zawiera podatność na wstrzyknięcie SQL, która pozwala posiadaczom tokenu administratora na odczyt history.db poprzez wstrzyknięcie nieescapowanych wartości op i type=3 w zapytaniu. Atakujący może wysłać spreparowane ładunki UNION SELECT do endpointów searchHistory lub getHistoryItems, aby wyeksfiltrować treść, tytuły i ścieżki usuniętych dokumentów.

SiYuan od wersji 2.10.0 przed 3.8.7 zawiera podatność na przechowywany cross-site scripting, która pozwala użytkownikom z uprawnieniami edycji na wstrzyknięcie skryptu poprzez umieszczenie adresów URL javascript: w treści bloku matematycznego renderowanego z włączonym zaufaniem KaTeX. Atakujący może zapisać ładunki \href, \url lub \includegraphics, które mathRender przypisuje przez innerHTML, wykonując skrypt w origin aplikacji, gdy czytelnik kliknie wyrenderowany link.

SiYuan w wersjach przed 3.8.7 zawiera podatność path traversal w narzędziu MCP asset, ponieważ funkcja validateAssetUploadPaths opiera się na niekompletnej czarnej liście wrażliwych ścieżek, która pomija pliki .env i inne pliki z sekretami. Uwierzytelnieni atakujący mogą wywołać akcję uploadu zasobów MCP, skopiować takie lokalne pliki do workspace i odczytać je przez /assets/ po HTTP.

SiYuan od wersji 2.9.0 przed 3.8.7 zawiera podatność cross-site scripting na nieuwierzytelnionej stronie /check-auth, która przypisuje parametr to do window.location.href bez walidacji schematu. Atakujący może wysłać spreparowany link z URI javascript:, który wykona się po zalogowaniu ofiary i wywoła API jądra w celu odczytu lub modyfikacji zawartości i ustawień workspace.