Katalog podatności CVE

W bibliotece VTK w wersji 9.6.1 występuje uszkodzenie pamięci w funkcji vtkBMPReader ExecuteDataWithInformation. Specjalnie spreparowany plik .bmp może wywołać przepełnienie bufora.

W bibliotece VTK w wersji 9.6.1 występuje uszkodzenie pamięci w funkcji vtkDEMReader ReadProfiles. Specjalnie spreparowany plik USGS DEM może wywołać przepełnienie bufora.

ServiceNow naprawił problem obejścia separacji domen w aplikacji ServiceNow SR – CSM – Task Plan Templates Store. Podatność mogła umożliwić uwierzytelnionemu użytkownikowi z określoną rolą tworzenie rekordów w domenach, do których nie ma dostępu, co potencjalnie prowadzi do nieautoryzowanego tworzenia danych poza granicami domen. ServiceNow nie zna obecnie przypadków złośliwego wykorzystania tej podatności.

Ten identyfikator CVE został odrzucony lub wycofany przez organizację CVE Numbering Authority. Brak dostępnych szczegółów technicznych dotyczących podatności.

Ten identyfikator CVE został odrzucony lub wycofany przez organizację CVE Numbering Authority. Brak dostępnych szczegółów technicznych dotyczących podatności.

Ten identyfikator CVE został odrzucony lub wycofany przez organizację CVE Numbering Authority. Brak dostępnych szczegółów technicznych dotyczących podatności.

W bibliotece VTK w wersji 9.6 występuje dereferencja nieprawidłowego wskaźnika w funkcji vtkPNGReader::vtkPNGReaderUpdate2. Specjalnie spreparowany plik .png może wywołać odmowę usługi.

W bibliotece VTK w wersji 9.6 występuje dereferencja nieprawidłowego wskaźnika w funkcji vtkPNGReader::ExecuteInformation. Specjalnie spreparowany plik .png może wywołać odmowę usługi.

W aplikacji WiFiman Desktop dla systemu macOS występuje podatność typu Improper Access Control (nieprawidłowa kontrola dostępu). Złośliwy aktor z lokalnym dostępem i wysokimi uprawnieniami może wykorzystać tę podatność do eskalacji uprawnień na urządzeniu hosta.

Podatność w WiFiman Desktop dotyczy zewnętrznej kontroli nazwy pliku lub ścieżki. Złośliwy aktor z lokalnym dostępem i niskimi uprawnieniami może wykorzystać tę lukę do wykonania dowolnych poleceń z uprawnieniami roota na urządzeniu hosta.

Podatność w WiFiman Desktop polega na powiązaniu z nieograniczonym adresem IP. Złośliwy aktor mający dostęp do sieci może wykorzystać tę lukę do uzyskania informacji o urządzeniu hosta.

HashiCorp Nomad i Nomad Enterprise są podatne na podążanie za dowiązaniami symbolicznymi podczas migracji danych alokacji na tym samym kliencie. Złośliwe zadanie może zmienić uprawnienia i właściciela katalogów hosta.

W bibliotece node-forge w wersjach przed 1.4.1 akceptowano zerową lub ujemną liczbę iteracji dla MAC PKCS#12 oraz szyfrowania opartego na haśle PKCS#12. W rezultacie pki.pbe.generatePkcs12Key() zwracał stały klucz niezależny od hasła i soli, co pozwalało spreparowanym danym PKCS#12 ominąć kontrolę integralności opartą na haśle. Podatne były również przewidywalne klucze szyfrowania i IV dla PBE z pbeWithSHAAnd3-KeyTripleDES-CBC lub pbewithSHAAnd40BitRC2-CBC, w tym zaszyfrowane worki kluczy, zaszyfrowane SafeContents oraz dane PKCS#8 ENCRYPTED PRIVATE KEY przetwarzane przez forge.pki.decryptPrivateKeyInfo(). Treści szyfrowane PBES2/PBKDF2 nie są objęte problemem.

W bibliotece node-forge w wersjach przed 1.4.1 dołączona implementacja jsbn wchodziła w nieskończoną pętlę, gdy BigInteger.prototype.modInverse() otrzymała wartość ujemną lub ujemny modulus. Atakujący mogący kontrolować wykładnik publiczny RSA przekazywany do generowania kluczy lub bezpośredni operand modInverse() mógł zablokować pętlę zdarzeń Node.js przy pełnym użyciu CPU. Wartości DER, PEM, JWK, PKCS#12, X.509 i TLS są bezznakowe i nie mogą wywołać tego problemu.

W bibliotece node-forge przed wersją 1.4.1 funkcja pki.verifyCertificateChain() modyfikowała magazyn CA podczas testowania certyfikatów o tej samej nazwie podmiotu. Nieudana weryfikacja łańcucha mogła trwale usunąć zaufane certyfikaty CA z magazynu, powodując późniejsze błędy weryfikacji prawidłowych łańcuchów.

W bibliotece node-forge w wersjach przed 1.4.1 funkcja pem.decode() w pliku lib/pem.js używała wyrażeń regularnych o złożoności wielomianowej, m.in. przy wyszukiwaniu pasującej linii END i parsowaniu nagłówków enkapsulowanych. Nieuwierzytelniony atakujący mogący dostarczyć dane PEM do dowolnego parsera wysokiego poziomu mógł zużyć nadmierną ilość CPU długą, zniekształconą wiadomością i spowodować odmowę usługi.

W bibliotece node-forge w wersjach przed 1.4.1 klient TLS sprawdzał niewłaściwą właściwość przy ustalaniu, czy brakuje certyfikatu serwera. Złośliwy serwer TLS lub pośrednik w ścieżce mógł pominąć komunikat Certificate i doprowadzić do wyłuskania nieobecnego certyfikatu, powodując nieprzechwycony wyjątek i zakończenie połączenia lub procesu. Problem dotyczy forge.tls.createConnection(), c.session.serverCertificate oraz wymiany kluczy RSA.

W bibliotece node-forge w wersjach przed 1.4.1 klient forge.http przechowywał nazwy i ścieżki plików cookie z nagłówków odpowiedzi Set-Cookie w zwykłych obiektach JavaScript. Złośliwy serwer mógł użyć nazwy cookie __proto__, aby zapisać kontrolowaną przez atakującego ścieżkę cookie jako właściwość Object.prototype, lub użyć nazw dziedziczonych, takich jak constructor, do modyfikacji Object. Pusta wartość cookie mogła wykorzystać ścieżkę usuwania do usunięcia dziedziczonej właściwości Object.prototype. Dotyczy to aplikacji używających forge.http bezpośrednio lub przez forge.xhr.

W bibliotece node-forge przed wersją 1.4.1 walidacja dopełnienia PKCS#7 podczas deszyfrowania CBC i ECB sprawdzała tylko ostatni bajt dopełnienia. Akceptowane były zerowe, zbyt duże lub niezgodne bajty dopełnienia, co mogło prowadzić do cichego usunięcia do czterech bloków tekstu jawnego.

W bibliotece node-forge przed wersją 1.4.1 funkcja asn1.oidToDer() nie sprawdzała zakresu pierwszych dwóch łuków OID. Aplikacja przyjmująca niezaufany ciąg OID, weryfikująca go, a następnie kodująca za pomocą asn1.oidToDer(), mogła wygenerować DER reprezentujący inny, zaufany OID.