Katalog podatności CVE

Oprogramowanie układowe IBM Power Systems zawiera podatność w interfejsie webowym ASMI. Nieuwierzytelniony atakujący w sieci zarządzania może spowodować awarię serwera webowego ASMI z możliwym uszkodzeniem pamięci i wygenerowaniem logu błędów; partycje hostowane nie są dotknięte. Interfejs ASMI uruchomi się automatycznie, ale powtarzane ataki mogą prowadzić do trwałej utraty dostępu do interfejsu zarządzania ASMI.

Oprogramowanie układowe IBM Power Systems (FW1120.00, FW1110.00 do FW1110.30, FW1060.00 do FW1060.80, FW950.00 do FW950.H2) ma podatność w interfejsie webowym ASMI. Nieuwierzytelniony atakujący z dostępem sieciowym może wysłać do FSP nieprawidłowe żądanie, umożliwiające wykonanie dowolnego kodu i pełną kontrolę nad systemem, co wpływa na poufność, integralność i dostępność.

marimo przed wersją 0.23.15 zawiera podatność na wstrzykiwanie kodu w obsłudze konfiguracji notebooka, która pozwala atakującym na wykonanie dowolnych poleceń poprzez dostarczenie spreparowanego wpisu serwera MCP z wartością polecenia kontrolowaną przez atakującego osadzoną w notebooku. Gdy notebook jest otwierany w trybie edycji, marimo uruchamia określone polecenie jako lokalny podproces przed wykonaniem jakiejkolwiek komórki notebooka, bez wymagania uwierzytelnienia lub wykonania komórki.

Podatność typu Time-of-check Time-of-use (TOCTOU) w ZenHive mpp umożliwia nieuwierzytelnionemu zdalnemu klientowi wykorzystanie jednej potwierdzonej płatności on-chain do wielokrotnego dostępu do płatnych zasobów. Ścieżka uwierzytelniania typu "hash" w MPP.Methods.Tempo.verify/2 chroni przed powtórzeniem za pomocą nieatomowej sekwencji sprawdź-oznacz: check_hash_unused/2 odczytuje magazyn deduplikacji, eth_getTransactionReceipt weryfikuje płatność w łańcuchu, a dopiero potem mark_hash_used/2 zapisuje znacznik. Równoczesne żądania z tym samym rozliczonym hashem płatności przechodzą przez odczyt, zanim którekolwiek zapisze, więc każde otrzymuje potwierdzenie. Magazyn posiada atomową prymitywę check_and_mark/2 używaną przez ścieżkę typu "transaction", ale ścieżka hash wywołuje zwykłe get i put nawet gdy skonfigurowany magazyn ją implementuje. Wykorzystanie wymaga skonfigurowania magazynu deduplikacji; domyślny magazyn nil jest bezstanowy i udokumentowany jako nieoferujący żadnej ochrony przed powtórzeniem. Problem dotyczy mpp od 0.2.0 przed 0.6.1.

ZenHive mpp zawiera podatność polegającą na alokacji zasobów bez limitów lub ograniczania, która pozwala nieuwierzytelnionemu zdalnemu klientowi na wyczerpanie portfela opłat poprzez równoczesne sponsorowane płatności, co prowadzi do odmowy usługi dla legalnych płatników po jego opróżnieniu. Polityka opłat egzekwuje limity tylko dla pojedynczej transakcji, a nie dla równoczesnych żądań.

ZenHive mpp zawiera podatność polegającą na obejściu uwierzytelnienia przez przechwycenie i powtórzenie, która pozwala nieuwierzytelnionej trzeciej stronie na uzyskanie płatnych zasobów poprzez powtórzenie transferu rozliczonego przez niezwiązanego płatnika. Gdy skonfigurowany jest statyczny 'memo', weryfikacja powiązania jest pomijana, a atakujący może użyć publicznego transferu jako poświadczenia.

Orval (przed wersją 8.21.0) generuje klienty JavaScript w TypeScript z OpenAPI v3 i Swagger v2. Wyrażenie ${...} lub backtick w wartości domyślnej schematu jest emitowane do modułowego literału szablonu bez bezpiecznego kodowania, co pozwala na wykonanie atakującego kodu JavaScript podczas importu wygenerowanego modułu zod, prowadząc do wykonania kodu w środowisku deweloperskim, CI, testowym lub aplikacyjnym.

Orval (przed wersją 8.21.0) generuje klienty JavaScript w TypeScript z OpenAPI v3 i Swagger v2. Wyrażenie ${...} lub backtick w wartości domyślnej parametru zapytania jest emitowane do modułowego literału szablonu bez bezpiecznego kodowania, co pozwala na wykonanie atakującego kodu JavaScript podczas importu wygenerowanego modułu zod, prowadząc do wykonania kodu w środowisku deweloperskim, CI, testowym lub aplikacyjnym.

Orval (przed wersją 8.21.0) generuje klienty JavaScript w TypeScript z OpenAPI v3 i Swagger v2. Wyrażenie ${...} lub backtick w wartości domyślnej parametru nagłówka jest emitowane do modułowego literału szablonu bez bezpiecznego kodowania, co pozwala na wykonanie atakującego kodu JavaScript podczas importu wygenerowanego modułu zod, prowadząc do wykonania kodu w środowisku deweloperskim, CI, testowym lub aplikacyjnym.

Orval (przed wersją 8.21.0) generuje klienty JavaScript w TypeScript z OpenAPI v3 i Swagger v2. Wyrażenie ${...} lub backtick w wartości domyślnej elementu tablicy jest emitowane do modułowego literału szablonu bez bezpiecznego kodowania, co pozwala na wykonanie atakującego kodu JavaScript podczas importu wygenerowanego modułu zod, prowadząc do wykonania kodu w środowisku deweloperskim, CI, testowym lub aplikacyjnym.

Orval przed wersją 8.21.0 niebezpiecznie koduje wyrażenia ${...} lub backticki w domyślnych wartościach enum w generowanych schematach zod, co pozwala na wykonanie złośliwego kodu JavaScript podczas importu modułu.

Orval przed wersją 8.21.0 niebezpiecznie koduje pojedyncze cudzysłowy w nazwach właściwości schematu w generowanych fabrykach mock MSW, co pozwala na wykonanie złośliwego kodu JavaScript podczas wywołania fabryki.

Orval od wersji 8.19.0 do 8.21.0 niebezpiecznie koduje podwójne cudzysłowy w nazwach właściwości schematu w generowanych schematach zod.object({...}), co pozwala na wykonanie złośliwego kodu JavaScript podczas importu modułu.

Orval przed wersją 8.21.0 niebezpiecznie koduje podwójne cudzysłowy w nazwach parametrów zapytania w generowanych schematach walidacji żądań zod.object({...}), co pozwala na wykonanie złośliwego kodu JavaScript podczas importu modułu.

Orval przed wersją 8.21.0 niebezpiecznie koduje podwójne cudzysłowy w nazwach parametrów nagłówka w generowanych schematach walidacji żądań zod.object({...}), co pozwala na wykonanie złośliwego kodu JavaScript podczas importu modułu.

Ten numer CVE został odrzucony. Jest to duplikat numeru CVE-2026-67306. Należy używać numeru CVE-2026-67306 zamiast tego kandydata.

Podatność w ZenHive mpp umożliwia nieuwierzytelnionemu zdalnemu klientowi uzyskanie płatnych zasobów poprzez ponowne przesłanie jednego rozliczonego transferu on-chain. Mechanizm weryfikacji EVM nie wiąże dowodu z wyzwaniem ani z wcześniejszym użyciem, a klucze deduplikacji są regenerowane przy każdym błędzie 402. Na trasie ze stałą ceną pojedynczy historyczny transfer spełnia wymagania nieograniczonej liczby późniejszych opłat.

W komponencie cluster-proxy-addon w Multicluster Engine for Kubernetes istnieje luka umożliwiająca nieuwierzytelnionemu atakującemu, mającemu dostęp do trasy użytkownika, ominięcie uwierzytelniania i autoryzacji. Manipulując segmentami ścieżki URL, atakujący może przekazywać żądania do dowolnych usług w dowolnym zarządzanym klastrze.

W FreeRDP przed wersją 3.28.0 funkcja rdpsnd_server_recv_formats zwalnia pamięć context->client_formats po otrzymaniu nieprawidłowego pakietu Client Audio Formats PDU, nie czyszcząc wskaźnika ani licznika. Uwierzytelniony klient RDP może wywołać błąd, pozostawiając wiszący wskaźnik, co prowadzi do podwójnego zwolnienia pamięci przy zamykaniu sesji. Może to spowodować awarię serwera i uszkodzenie sterty.

W FreeRDP przed wersją 3.28.0 funkcja freerdp_dsp_decode_opus wywołuje Stream_EnsureRemainingCapacity na buforze kontekstu, mimo że opus_decode zapisuje dane do bufora dostarczonego przez wywołującego. Złośliwy serwer RDP negocjujący WAVE_FORMAT_OPUS może spowodować zapis dużych ramek poza przydzielony bufor, co prowadzi do uszkodzenia sterty klienta, awarii i potencjalnego wykonania kodu.