Katalog podatności CVE

Podatność w ZenHive mpp umożliwia nieuwierzytelnionemu zdalnemu klientowi uzyskanie płatnych zasobów poprzez ponowne przesłanie jednego rozliczonego transferu on-chain. Mechanizm weryfikacji EVM nie wiąże dowodu z wyzwaniem ani z wcześniejszym użyciem, a klucze deduplikacji są regenerowane przy każdym błędzie 402. Na trasie ze stałą ceną pojedynczy historyczny transfer spełnia wymagania nieograniczonej liczby późniejszych opłat.

W komponencie cluster-proxy-addon w Multicluster Engine for Kubernetes istnieje luka umożliwiająca nieuwierzytelnionemu atakującemu, mającemu dostęp do trasy użytkownika, ominięcie uwierzytelniania i autoryzacji. Manipulując segmentami ścieżki URL, atakujący może przekazywać żądania do dowolnych usług w dowolnym zarządzanym klastrze.

W FreeRDP przed wersją 3.28.0 funkcja rdpsnd_server_recv_formats zwalnia pamięć context->client_formats po otrzymaniu nieprawidłowego pakietu Client Audio Formats PDU, nie czyszcząc wskaźnika ani licznika. Uwierzytelniony klient RDP może wywołać błąd, pozostawiając wiszący wskaźnik, co prowadzi do podwójnego zwolnienia pamięci przy zamykaniu sesji. Może to spowodować awarię serwera i uszkodzenie sterty.

W FreeRDP przed wersją 3.28.0 funkcja freerdp_dsp_decode_opus wywołuje Stream_EnsureRemainingCapacity na buforze kontekstu, mimo że opus_decode zapisuje dane do bufora dostarczonego przez wywołującego. Złośliwy serwer RDP negocjujący WAVE_FORMAT_OPUS może spowodować zapis dużych ramek poza przydzielony bufor, co prowadzi do uszkodzenia sterty klienta, awarii i potencjalnego wykonania kodu.

FreeRDP przed wersją 3.28.0 zawiera podatność, w której uwierzytelniony klient RDP może zareklamować DVI ADPCM z nBlockAlign równym 8 i nChannels równym 2, aby obliczenie `bs` w rdpsnd_server_select_format w channels/rdpsnd/server/rdpsnd_main.c wyniosło zero. Kolejna operacja out_frames modulo `bs` powoduje SIGFPE i kończy proces kanału rdpsnd po stronie serwera. Podatność naprawiono w wersji 3.28.0.

Orval przed wersją 8.21.0 niebezpiecznie koduje niezmienione backticki w servers[0].url w generowanych literałach szablonów URL, gdy włączona jest opcja output.baseUrl.getBaseUrlFromSpecification, co pozwala na wykonanie złośliwego kodu JavaScript podczas wywołania wygenerowanej funkcji.

Orval przed wersją 8.21.0 niebezpiecznie koduje niezmienione backticki w ścieżkach OpenAPI w generowanych literałach szablonów URL dla klientów axios, fetch, react-query i SWR, co pozwala na wykonanie złośliwego kodu JavaScript podczas wywołania wygenerowanej funkcji.

Orval przed wersją 8.22.0 rozwiązuje zewnętrzne referencje $ref bez listy dozwolonych lub ograniczenia do katalogu wejściowego. Przetwarzanie kontrolowanej przez atakującego specyfikacji OpenAPI może powodować żądania do wybranych przez atakującego usług HTTP, odczyt lokalnych plików poza drzewem projektu oraz włączanie niezaufanych schematów do generowanych klientów.

ISPConfig zawiera podatność na wstrzykiwanie SQL w Remote API. Parametr primary_id w metodach delete i update jest bezpośrednio konkatenowany do klauzul WHERE bez rzutowania na liczbę całkowitą lub parametryzacji. Użytkownik API z dowolnym niskim uprawnieniem może wstrzyknąć dowolny SQL, usuwać lub modyfikować rekordy we wszystkich dzierżawach oraz wyodrębniać dane, w tym hashe haseł.

FreeRDP przed wersją 3.27.0 zawiera podatność w freerdp_image_copy_from_icon_data w libfreerdp/codec/color.c, gdzie obliczenie nWidth pomnożone przez nHeight pomnożone przez FreeRDPGetBytesPerPixel(format) jest wykonywane w arytmetyce 32-bitowej. Złośliwy serwer RDP może wysłać aktualizację RAIL TS_ICON_INFO o wymiarach takich jak 32768 na 32768 i 32 bity na piksel, co powoduje zawinięcie obliczenia rozmiaru, omijając sprawdzenie granic cbBitsColor przed odczytem przez freerdp_image_copy_no_overlap danych ikony kontrolowanych przez atakującego. Dotyczy to klientów RemoteApp korzystających z podatnej ścieżki biblioteki, podczas gdy xfreerdp ma zabezpieczenie po stronie wywołującego. Problem naprawiono w wersji 3.27.0.

FreeRDP przed wersją 3.27.0 zawiera podatność w funkcji glyph_cache_get w libfreerdp/cache/glyph.c, która sprawdza, czy indeks jest większy niż cache->number zamiast większy lub równy. Złośliwy serwer RDP może użyć powtórzenia GLYPH_FRAGMENT_USE w update_process_glyph_fragments, aby domyślna pamięć podręczna otrzymała indeks 254, gdy cache->number wynosi 254, co powoduje odczyt jednego wskaźnika poza tablicą entries i jego dereferencję jako glif. Może to spowodować awarię klienta i potencjalnie ujawnić sąsiednie dane sterty. Problem naprawiono w wersji 3.27.0.

W FreeRDP przed wersją 3.27.0 funkcja rpc_client_recv_fragment zapewnia pojemność bufora na podstawie tylko deklarowanego przez serwer alloc_hint, a nie rzeczywistej długości StubLength. Złośliwy serwer TS Gateway może wysłać odpowiedź z małym alloc_hint i dużym frag_length, powodując zapis danych poza bufor pdu->s. Może to doprowadzić do awarii klienta i potencjalnego wykonania kodu.

W FreeRDP przed wersją 3.27.0 klienci używający TS Gateway akceptują wartość max_xmit_frag kontrolowaną przez serwer bez ograniczenia do rozmiaru bufora ReceiveFragment. Złośliwa brama może zadeklarować 65535 i wysłać fragment o tej długości, powodując zapis do mniejszego bufora. Może to doprowadzić do awarii klienta i potencjalnego wykonania kodu.

W FreeRDP przed wersją 3.27.0 backendy dekodera H.264 mogą zwracać płaszczyzny YUV o rozmiarach z bitstreamu bez porównania z wymiarami powierzchni RDPGFX. Złośliwy serwer RDP może dostarczyć bitstream AVC420 lub AVC444 o mniejszej klatce niż negocjowana powierzchnia, powodując odczyt poza przydzielone płaszczyzny. Może to ujawnić pamięć klienta lub doprowadzić do awarii.

W FreeRDP przed wersją 3.27.0 klienci negocjujący RDPGFX AVC444 obliczają rozmiar alokacji YUV444 przy użyciu 32-bitowego mnożenia w avc444_ensure_buffer. Złośliwy serwer RDP może podać wymiary powierzchni, dla których iloczyn piDstStride i padDstHeight zawija się do małej wartości, powodując alokację zbyt małego bufora. Może to doprowadzić do awarii klienta i potencjalnego wykonania kodu.

Wtyczka Elementor Pro do wersji 4.2.1 zawiera podatność na nieograniczone przesyłanie plików o niebezpiecznym typie, co pozwala na wykorzystanie złośliwych plików.

IBM Langflow OSS w wersjach od 1.0.0 do 1.10.0 może pozwolić zdalnemu atakującemu na nadpisanie adresu e-mail administratora i wykorzystanie serwera jako przekaźnika wychodzącego z powodu braku uwierzytelnienia w punkcie końcowym rejestracji.

IBM AIX 7.2 i 7.3 oraz IBM PowerVM VIOS 4.1 mogą pozwolić lokalnemu atakującemu na spowodowanie odmowy usługi z powodu nieprawidłowego obsługiwania konfiguracji tablic stron pamięci.

Oprogramowanie układowe Power Systems FW1120.00, FW1110.00 do FW1110.30 oraz FW1060.00 do FW1060.80 zawiera podatność w ścieżce weryfikacji obrazu podczas procesu uruchamiania hosta. Osoba atakująca z dostępem serwisowym do procesora serwisowego może dostarczyć złośliwie spreparowany obraz aktualizacji kodu, co pozwala na wykonanie dowolnego kodu na systemie hosta. Udane wykorzystanie może wpłynąć na poufność, integralność i dostępność systemu hosta.

W volsync-addon-controller znaleziono błąd, który pozwala atakującemu na wstrzyknięcie złośliwego kodu YAML do zasobu Subscription w OpenShift Lifecycle Manager (OLM). Jest to spowodowane nieprawidłowym escapowaniem wartości adnotacji podczas renderowania ich do YAML. Skuteczne wykorzystanie może prowadzić do nieautoryzowanej modyfikacji lub przejęcia kontroli nad konfiguracjami OLM Subscription, potencjalnie wpływając na zarządzanie oprogramowaniem w klastrze. Problem dotyczy głównie systemów, w których jawnie włączono adnotację 'volsync-addon-deploy-type: olm'.