Katalog podatności CVE

Blender w wersjach przed 4.5.15 oraz 5.x przed 5.2.3 zawiera podatność na przepełnienie bufora sterty spowodowaną przepełnieniem liczby całkowitej w funkcji ptcache_data_alloc() podczas odczytu plików pamięci podręcznej punktów. Atakujący może dostarczyć spreparowany plik pamięci podręcznej z dużą wartością totpoint wraz z plikiem .blend, aby spowodować awarię Blendera lub wykonanie kodu jako użytkownik.

Ten identyfikator CVE został odrzucony jako duplikat. Brak dalszych informacji o podatności.

Biblioteki pybars3 do wersji 0.9.7 oraz pybars4 do wersji 0.9.13 zawierają podatność na wstrzyknięcie kodu w pliku pybars/_compiler.py. Autorzy szablonów mogą wykonać kod Python poprzez nieescapowane segmenty ścieżek w nawiasach, dostarczając spreparowane szablony Handlebars w argumentach helperów lub bloków, co pozwala wyłamać się z literałów tekstowych i uruchomić kod w procesie aplikacji.

NocoDB w wersjach przed 2026.08.0 zawiera podatność clickjacking, ponieważ nie wysyła nagłówków X-Frame-Options ani CSP frame-ancestors, co pozwala dowolnej domenie osadzić uwierzytelniony interfejs w ramce. Atakujący może nakładać złośliwą stronę na sesję zalogowanego użytkownika i wymuszać kliknięcia modyfikujące lub usuwające rekordy, zmieniające ustawienia udostępniania lub zapraszające współpracowników.

Wtyczka My Calendar dla WordPressa w wersjach 3.8.8 do 3.8.11 zawiera podatność wstrzyknięcia shortcode, która pozwala nieuwierzytelnionym atakującym na wykonanie zarejestrowanych shortcode'ów poprzez parametr wyszukiwania mcs. Wartość mcs trafia do mc_search_results() bez kodowania nawiasów przed uruchomieniem do_shortcode, więc żądanie GET uruchamia shortcode'y na dowolnej stronie lub wpisie, umożliwiając wstrzyknięcie treści i podszywanie się.

Paperclip w wersjach 2026.403.0 przed 2026.416.0 zawiera podatność na zdalne wykonanie kodu, która pozwala posiadaczom kluczy API agenta na ustawienie cleanupCommand i teardownCommand poprzez PATCH /api/execution-workspaces/:id. Gdy obszar roboczy jest archiwizowany, cleanupExecutionWorkspaceArtifacts uruchamia te polecenia przez powłokę jako proces serwera Paperclip, wykonując wybrane przez atakującego polecenia OS na hoście serwera.

PipesHub w wersjach przed 0.10.0 zawiera podatność SSRF w ImageParser._fetch_single_url, która pozwala atakującym zmusić usługę indeksowania do pobierania adresów wewnętrznych poprzez osadzanie URL-i obrazów w dokumentach. Atakujący może dostarczyć Markdown lub HTML przez uploady, zsynchronizowane skrzynki pocztowe lub konektory web, aby dotrzeć do pętli zwrotnej, sieci prywatnej lub punktów metadanych chmury, a odpowiedzi obrazów są osadzane w indeksowanej treści.

PipesHub w wersjach przed 0.10.0 zawiera podatność obejścia limitu szybkości w getClientIp(), która pozwala nieuwierzytelnionym atakującym ominąć ograniczenia per-IP poprzez fałszowanie nagłówków X-Forwarded-For lub X-Real-IP. Atakujący może rotować wartości nagłówków, aby uzyskać nowe koszyki limitów na endpointach uwierzytelniania, umożliwiając password spraying oraz zalewanie skrzynki e-mailami resetowania hasła lub OTP.

PipesHub w wersjach 0.3.0 przed 0.10.0 zawiera podatność na wstrzyknięcie typu zdarzenia, która pozwala uwierzytelnionym użytkownikom z uprawnieniem crawl:write na usuwanie konektorów poprzez wstrzyknięcie do segmentu ścieżki :connector. Atakujący może wysłać wartość :connector taką jak web.delete do trasy harmonogramu, omijając sprawdzenia connector:delete i blokady, aby usunąć instancje konektorów i wyczyścić osadzenia rekordów.

Grimoire w wersjach przed 1.0.0 zawiera nieuwierzytelnioną podatność SSRF w handlerze POST /api/fetch-metadata, który przekazuje URL-e dostarczone przez użytkownika do getMetadata() bez sprawdzania uwierzytelnienia. Atakujący może przesyłać URL-e wskazujące na pętlę zwrotną, sieć wewnętrzną lub punkty metadanych chmury i odczytywać zwracany tytuł, opis i treść strony.

W abp-next-admin w wersjach 10.4.0–10.7.0 występuje obejście autoryzacji między dzierżawcami w endpointcie pobierania po nazwie w BlobManagement. Uwierzytelniony użytkownik może podać w ścieżce żądania identyfikator dzierżawcy ofiary, co powoduje przełączenie kontekstu dzierżawcy i zwrócenie plików należących do tego dzierżawcy.

SonicJS do wersji 3.0.0 zawiera lukę braku autoryzacji w trasach zapisu /api/:collection oraz /api/content, które sprawdzają jedynie ogólne etykiety ról. Uwierzytelnieni autorzy lub edytorzy mogą użyć tokenu JWT lub klucza API, aby tworzyć, modyfikować, publikować lub usuwać dokumenty innych użytkowników, omijając ACL dokumentów i nadpisania odmowy administratora.

InternLM LMDeploy w wersjach 0.9.0–0.18.0 zawiera podatność na nieuwierzytelnione zdalne wykonanie kodu. Atakujący może wysłać spreparowane dane pickle (base64) w polu serialized_named_tensors do endpointu /update_weights, które są deserializowane przez ForkingPickler.loads bez walidacji, co pozwala na wykonanie poleceń systemowych jako proces api_server.

SerpBear w wersjach przed 3.1.1 zawiera brak uwierzytelniania w pages/api/notify.ts, ponieważ funkcja verifyUser() nigdy nie jest wywoływana. Zdalny nieuwierzytelniony atakujący może wielokrotnie wysyłać żądania POST do /api/notify, opcjonalnie z parametrem domain, wyczerpując limity SMTP, wywołując flagi nadużyć u dostawcy i zalewając odbiorców wiadomościami.

Bastille w wersjach do 1.4.4 zawiera podatność na podążanie za dowiązaniami symbolicznymi w podkomendach cp.sh, rcp.sh i jcp.sh, umożliwiającą użytkownikom w jailu ucieczkę z izolacji. Atakujący wewnątrz jaila może utworzyć dowiązania wskazujące na ścieżki hosta lub inne korzenie jaili, przez co kopie uruchamiane przez administratora nadpisują lub odczytują pliki hosta z uprawnieniami roota.

xiaozhi-esp32-server w wersjach do 0.9.8 zawiera obejście uwierzytelniania w WebSocketServer._handle_auth, które pozwala zdalnym nieuwierzytelnionym atakującym pominąć weryfikację tokenu Bearer HMAC poprzez podszycie się pod nagłówek Device-ID. Atakujący podający identyfikator urządzenia w formacie adresu MAC z listy dozwolonych może otworzyć uwierzytelnioną sesję WebSocket, wydawać polecenia asystenta głosowego, wymieniać dźwięk i czytać kontekst rozmów tego urządzenia.

WPGraphQL w wersjach przed 2.24.1 zawiera brak autoryzacji w mutacji createComment, który pozwala nieuwierzytelnionym atakującym komentować niepubliczne wpisy poprzez obejście sprawdzania statusu wpisu. Atakujący może dołączać komentarze do szkiców, wpisów prywatnych, usuniętych lub chronionych hasłem, ujawniając ukryte tytuły przez powiadomienia moderatorów, wyliczając identyfikatory wpisów oraz ustawiając daty wsteczne lub oznaczając komentarze jako pingbacki.

WPGraphQL w wersjach przed 2.24.1 zawiera brak ograniczania szybkości żądań, który pozwala nieuwierzytelnionym atakującym zalewać skrzynki e-mailami resetującymi hasło poprzez aliasowanie mutacji sendPasswordResetEmail. Atakujący może wysłać jedno żądanie HTTP z wieloma aliasami, omijając batch_limit, wyczerpując limity dostawcy poczty i wielokrotnie rotując klucze resetowania, blokując legalne odzyskiwanie hasła.

WPGraphQL w wersjach przed 2.24.2 zawiera podatność na ujawnienie informacji, która pozwala nieuwierzytelnionym atakującym ustalić istnienie obiektów na podstawie różnych odpowiedzi błędów. Atakujący może iterować identyfikatory w mutacjach deleteMediaItem, updateMediaItem, deleteComment i updateComment, aby odkryć ukryte szkice, wpisy prywatne, usunięte, niestandardowe typy wpisów i niezatwierdzone komentarze.

WPGraphQL Smart Cache w wersjach przed 2.3.3 zawiera podatność na niekontrolowane zużycie zasobów, która pozwala nieuwierzytelnionym atakującym trwale zapisywać nieograniczoną liczbę dokumentów zapytań przez obsługę Automatic Persisted Query. Atakujący może wysyłać różne zapytania z pasującymi wartościami queryId SHA-256, w tym operacje wsadowe, aby nieograniczenie powiększać tabelę wp_posts i pogarszać wydajność bazy danych.