Katalog podatności CVE

Podatność w Gitea do wersji 1.26.1 włącznie umożliwia pobieranie archiwów repozytoriów z pominięciem kontroli zakresu tokena na punkcie końcowym pobierania archiwów przez WWW.

W komponencie Per-Project Auto-Memory Handler projektu DeepMyst Mysti do wersji 0.4.0 wykryto podatność polegającą na ujawnieniu zasobów poprzez manipulację argumentem workspacePath w funkcji initProjectMemory pliku MemoryManager.ts. Atak może być przeprowadzony zdalnie.

W bibliotece Open Asset Import Library Assimp do wersji 6.0.5 wykryto podatność w funkcji Assimp::CSMImporter::InternReadFile w pliku CSMLoader.cpp. Błąd prowadzi do przepełnienia bufora sterty podczas przetwarzania plików CSM. Atak wymaga lokalnego dostępu i został już opublikowany exploit.

W systemie SourceCodester CET Automated Grading System z AI Predictive Analytics 1.0 wykryto podatność na fiksację sesji. Atak może być przeprowadzony zdalnie, ale wymaga wysokiego poziomu złożoności i jest oceniany jako trudny. Exploit jest publicznie dostępny.

W implementacji algorytmu AES-WRAP-PAD w rozszerzeniu OpenSSL dla PHP występuje błąd alokacji bufora. Rozmiar bufora wyjściowego jest określany na podstawie długości tekstu jawnego bez uwzględnienia rozszerzenia zgodnego z RFC 5649, co może prowadzić do zapisu poza przydzieloną pamięcią.

W bibliotece Keras w wersji 3.14.0 wykryto podatność umożliwiającą zdalne wykonanie kodu. Problem wynika z nieprawidłowej obsługi deserializacji w warstwie `Lambda`, gdzie funkcja `_raise_for_lambda_deserialization()` nie egzekwuje trybu bezpiecznego, gdy `safe_mode` ma wartość `None` (domyślną). Powoduje to pominięcie zabezpieczeń i umożliwia deserializację złośliwego kodu bajtowego `marshal`.

W systemie SourceCodester CET Automated Grading System z AI Predictive Analytics 1.0 wykryto podatność polegającą na obejściu autoryzacji. Problem występuje w pliku /index.php?action=view_student, gdzie manipulacja argumentem ID w żądaniu POST pozwala na nieautoryzowany dostęp. Luka może być zdalnie wykorzystana, a jej szczegóły są publicznie dostępne.

W systemie RT-Thread do wersji 5.0.2 wykryto słabość w funkcji sys_getaddrinfo w pliku components/lwp/lwp_syscall.c. Manipulacja argumentem ai_addr może prowadzić do uszkodzenia pamięci. Atak wymaga dostępu lokalnego i jest publicznie dostępny.

W bibliotece RT-Thread do wersji 5.0.2 wykryto podatność w funkcji CAN_Receive w pliku SWM341.h komponentu SWM341 CAN Handler. Lokalny atakujący może wywołać przepełnienie bufora na stosie poprzez manipulację danymi. Publicznie dostępny exploit umożliwia przeprowadzenie ataku.

W bibliotece RT-Thread do wersji 5.0.2 w komponencie ls1c CAN Handler znaleziono podatność na przepełnienie bufora stosu w funkcji recvmsg. Atak wymaga lokalnego dostępu, a exploit jest publicznie dostępny.

W parserze formatu Paint Shop Pro (PSP) w GIMP-ie wykryto podatność na przepełnienie bufora sterty. Błąd wynika z nieprawidłowego obliczania rozmiarów buforów podczas przetwarzania obrazów o niskiej głębi bitowej, co umożliwia zdalnemu atakującemu wykonanie dowolnego kodu lub wywołanie odmowy usługi (DoS) poprzez nakłonienie użytkownika do otwarcia spreparowanego pliku PSP.

W bibliotece Open Asset Import Library Assimp do wersji 6.0.4 wykryto podatność w funkcji Assimp::Exporter::ExportToBlob w pliku code/AssetLib/Ply/PlyLoader.cpp. Manipulacja w obsłudze modeli PLY prowadzi do podwójnego zwolnienia pamięci (double free). Atak może być przeprowadzony zdalnie, a exploit został publicznie ujawniony.

Podatność w webpack-dev-server w wersjach 5.2.5 i wcześniejszych powoduje awarię całego procesu Node.js po otrzymaniu nieautoryzowanego żądania HTTP z nieprawidłowym nagłówkiem Host lub żądania WebSocket z nieprawidłowym nagłówkiem Origin. Błąd prowadzi do nieobsłużonego wyjątku w walidacji hosta i zatrzymania serwera deweloperskiego.

Podatność w webpack-dev-server w wersjach 5.2.5 i starszych umożliwia atakującemu wykonanie nieautoryzowanych akcji na serwerze deweloperskim poprzez wysłanie żądania GET do wewnętrznych endpointów. Atak może zostać przeprowadzony bez interakcji użytkownika, wystarczy, że deweloper odwiedzi złośliwą stronę podczas działania serwera.

W implementacji Fine-Grained Admin Permissions (FGAP) v2 w Keycloak wykryto lukę, która pozwala delegowanemu administratorowi na przeglądanie szczegółów podgrup, do których nie ma bezpośredniego dostępu. Problem występuje, gdy system nie filtruje poprawnie podgrup na podstawie uprawnień wywołującego przy żądaniu przez grupę nadrzędną.

W Keycloak znaleziono podatność w komponencie ClientResource usług administracyjnych, gdy włączone są szczegółowe uprawnienia administracyjne (FGAP) v2. Umożliwia ona delegowanemu administratorowi, który powinien mieć ograniczoną kontrolę nad konkretnymi klientami, dołączanie lub usuwanie ukrytych zakresów klienta, do których nie ma autoryzacji.

W interfejsie administracyjnym Keycloak wykryto podatność, która umożliwia administratorom z ograniczonymi uprawnieniami podgląd informacji o grupach, do których nie powinni mieć dostępu. Gdy włączone są nowe szczegółowe uprawnienia administracyjne (FGAP v2), administrator widzący konkretną rolę może również zobaczyć listę wszystkich grup przypisanych do tej roli, bez weryfikacji uprawnień do tych grup. Pozwala to na ujawnienie ukrytych grup oraz ich szczegółów, takich jak nazwy wewnętrzne i ustawienia niestandardowe, które mogą zawierać wrażliwe informacje o wdrożeniu.

W demonie ipa-otpd w FreeIPA wykryto dwa błędy off-by-one w obsłudze autoryzacji OAuth2, które mogą prowadzić do odczytu lub zapisu poza granicami bufora podczas przetwarzania zbyt dużego odpowiedzi od zewnętrznego dostawcy tożsamości OAuth2/OIDC. Atakujący kontrolujący lub przeprowadzający atak typu man-in-the-middle na punkt końcowy dostawcy może spowodować, że ipa-otpd zapisze lub odczyta jeden bajt poza ustalonym buforem.

Produkt Dell PowerProtect Data Domain w wielu wersjach zawiera podatność na wstrzykiwanie poleceń systemu operacyjnego. Wysoko uprzywilejowany atakujący z dostępem zdalnym może wykorzystać tę lukę do wykonania dowolnych poleceń.

Produkt Dell PowerProtect Data Domain w wielu wersjach zawiera podatność na wstrzykiwanie poleceń systemu operacyjnego. Wysoko uprzywilejowany atakujący z dostępem zdalnym może wykorzystać tę lukę do wykonania dowolnych poleceń systemowych.