Katalog podatności CVE

Podatność Use-After-Free w przeglądarce Microsoft Edge (opartej na Chromium) umożliwia nieautoryzowanemu atakującemu zdalne wykonanie kodu. Problem wynika z nieprawidłowego zarządzania pamięcią podczas przetwarzania specjalnie spreparowanych żądań sieciowych.

Podatność w przeglądarce Microsoft Edge (opartej na Chromium) umożliwia nieautoryzowanemu atakującemu ominięcie funkcji zabezpieczającej przez sieć. Problem wynika z nieprawidłowej autoryzacji.

Podatność Use-After-Free w przeglądarce Microsoft Edge (opartej na Chromium) umożliwia nieautoryzowanemu atakującemu zdalne wykonanie kodu poprzez sieć.

Podatność XSS w przeglądarce Microsoft Edge (opartej na Chromium) umożliwia nieautoryzowanemu atakującemu fałszowanie treści w sieci poprzez niewłaściwą neutralizację danych wejściowych podczas generowania strony internetowej.

Podatność typu 'type confusion' w przeglądarce Microsoft Edge (opartej na Chromium) umożliwia nieautoryzowanemu atakującemu zdalne wykonanie kodu poprzez sieć.

W przeglądarce Microsoft Edge opartej na Chromium wykryto podatność polegającą na przepełnieniu lub zawinięciu liczby całkowitej. Luka ta umożliwia nieautoryzowanemu atakującemu zdalne wykonanie kodu w systemie ofiary.

Podatność w przeglądarce Microsoft Edge (opartej na Chromium) umożliwia nieautoryzowanemu atakującemu ujawnienie wrażliwych informacji. Atak może być przeprowadzony zdalnie w sieci, co pozwala na fałszowanie treści.

Podatność przepełnienia bufora sterty w przeglądarce Microsoft Edge (opartej na Chromium) umożliwia nieautoryzowanemu atakującemu zdalne wykonanie kodu przez sieć.

W przeglądarce Microsoft Edge (opartej na Chromium) wykryto podatność polegającą na wyścigu (race condition) podczas współbieżnego dostępu do współdzielonych zasobów bez odpowiedniej synchronizacji. Umożliwia ona autoryzowanemu atakującemu lokalne ujawnienie informacji.

Podatność typu spoofing w przeglądarce Microsoft Edge opartej na Chromium umożliwia atakującemu podszycie się pod zaufaną witrynę. Luka wynika z nieprawidłowego przetwarzania adresów URL lub treści stron.

Podatność w przeglądarce Microsoft Edge (opartej na Chromium) umożliwia atakującemu fałszowanie interfejsu użytkownika, co może prowadzić do oszustwa sieciowego. Błąd polega na błędnym przedstawianiu krytycznych informacji w interfejsie użytkownika.

Podatność w Gitea do wersji 1.26.1 włącznie umożliwia pominięcie kontroli zakresu tokena repozytorium dla uwierzytelnionych żądań Git smart HTTP z tokenami typu bearer.

Podatność w Gitea do wersji 1.26.2 włącznie umożliwia ponowne wykorzystanie obiektów Git LFS, co pozwala użytkownikom z dostępem do repozytorium, ale bez dostępu do jednostek kodu, na autoryzację prywatnych obiektów źródłowych.

Podatność w Gitea umożliwia przechowywany atak XSS przez pole extensionsRequired w plikach glTF renderowanych przez przeglądarkę 3D. Dotyczy wersji od 1.25.0 do 1.26.0.

Podatność w Gitea przed wersją 1.25.5 pozwala na manipulację ścieżkami plików podczas zrzutu zasobów wydania poprzez specjalnie spreparowane nazwy tagów i zasobów.

Podatność w Gitea do wersji 1.26.1 włącznie umożliwia ominięcie egzekwowania zakresu tokena dostępu OAuth2 poprzez uwierzytelnianie HTTP Basic.

Podatność w Gitea do wersji 1.26.1 włącznie nie wymusza autoryzacji dostępu do jednostek repozytorium na punktach końcowych API szablonów zgłoszeń. Oznacza to, że nieautoryzowani użytkownicy mogą uzyskać dostęp do wrażliwych danych lub funkcji związanych z szablonami zgłoszeń.

Podatność w Gitea przed wersją 1.26.0 polega na tym, że podczas przetwarzania wejścia z hooka pre-receive nie następuje zamknięcie połączenia w przypadku błędów bufio.Scanner. Umożliwia to przesłanie zbyt dużego wejścia, które omija sprawdzanie ochrony gałęzi.

Gitea w wersjach przed 1.25.5 akceptuje nieprawidłowe lub wstrzyknięte wartości forwarded-proto podczas wykrywania publicznych adresów URL, co umożliwia fałszowanie kanonicznych adresów URL.

W Gitea 1.25.5 wynik sprawdzenia uprawnień do zapisu dla konkretnej gałęzi jest buforowany w ramach jednej sesji haka pre-receive. Pozwala to na ponowne użycie przyznanego dostępu edycyjnego dla opiekuna gałęzi do innych referencji, co prowadzi do eskalacji uprawnień do pełnego zapisu w repozytorium.