Katalog podatności CVE

W Canonical Juju w wersjach 4.0–4.0.15 brakuje autoryzacji w trasie pobierania zasobów jednostki. Uwierzytelniony podmiot kontrolera (agent jednostki lub użytkownik z uprawnieniem tylko do logowania) może odczytać zasoby charm dowolnej aplikacji w dowolnym modelu, w tym dane uwierzytelniające do rejestru kontenerów, poprzez spreparowane żądanie wskazujące dowolną jednostkę.

ast-cli pobiera dwa binarne pliki pomocnicze (Vorpal ASCA i SCA Resolver) z download.checkmarx.com w ramach automatycznej aktualizacji, wywoływanej przez rozszerzenia VSCode/JetBrains oraz cx scan sca-realtime. Przed poprawką pobrane archiwum nie było weryfikowane sumą kontrolną przed rozpakowaniem i wykonaniem. Atakujący mogący podmienić serwowane archiwum mógł dostarczyć dowolny binarny plik, który ast-cli rozpakowywał i wykonywał.

Niekompletna walidacja ścieżek wpisów rozpakowywanego archiwum w logice ekstrakcji tar w ast-cli na Linux i macOS (używanej przy instalacji Vorpal ASCA i SCA Resolver) pozwala złośliwemu archiwum tar z wpisami o ścieżkach absolutnych lub traversal zapisywać pliki poza katalogiem instalacji. Kompilacje Windows nie były dotknięte, ponieważ ekstraktor Windows wykonuje tę walidację ścieżek.

CloudPirates Open Source Helm Charts to kolekcja wykresów Helm. Przed commitem 271d415 workflow pull_request_target jest podatny na zatruwanie pamięci podręcznej i kradzież tokenów OIDC. Workflow pull_request_target sprawdza kod forka przy użyciu github.event.pull_request.head.sha lub .head.ref, co daje kodowi kontrolowanemu przez atakującego dostęp do sekretów i tokenów repozytorium bazowego. Workflow zapisuje do współdzielonej pamięci podręcznej Actions, a kolejny workflow wydania przywraca z tego samego zakresu, pozwalając zatrutemu wpisowi wykonać się podczas wydania.

Supabase Realtime przed wersją 2.103.1 akceptuje wygasły JWT w endpointach REST broadcast, gdy roszczenie exp jest zakodowane jako ciąg JSON zamiast liczby. Umożliwia to nieuwierzytelnionemu atakującemu rozgłaszanie wiadomości w czasie rzeczywistym do subskrybentów.

W ABB Ability Edgenius do wersji 3.2.3.0 występuje brak uwierzytelniania dla krytycznej funkcji. Luka pozwala na dostęp do funkcji wymagającej uwierzytelnienia bez jego przeprowadzenia.

Ten identyfikator CVE został odrzucony lub wycofany przez organizację CVE Numbering Authority. Brak dostępnych szczegółów technicznych dotyczących podatności.

W OCO-Server przed wersją 1.2.3 endpoint rejestracji Apple MDM (frontend/api-mdm.php) weryfikuje podpisany plist żądania rejestracji z flagą PKCS7_NOVERIFY, co wyłącza walidację łańcucha certyfikatów i zaufania. W efekcie atakujący może podpisać sfałszowany plist dowolnym certyfikatem self-signed, podając numer seryjny znanego urządzenia, i nieuwierzytelnionym żądaniem uzyskać tożsamość MDM ofiary (certyfikat i klucz prywatny) oraz nadpisać rekord urządzenia w bazie.

fpdf2 to biblioteka do tworzenia PDF w Pythonie. Od wersji 2.5.0 do 2.8.8 metoda SVGObject.build_xref() przekazuje zagnieżdżone referencje SVG <use> do GraphicsContext.add_item(), którego domyślne zachowanie clone=True głęboko kopiuje całe drzewo grafiki podczas przetwarzania FPDF.image(). Powtarzanie referencji na każdym poziomie zagnieżdżenia powoduje wykładniczy wzrost liczby obiektów w pamięci i pracy przetwarzania, pozwalając małemu SVG kontrolowanemu przez użytkownika zużyć nadmierne CPU i pamięć, wywołać MemoryError, przerwać zadania generowania PDF i wyczerpać zdolność workerów. ResourceAccessPolicy nie zapobiega problemowi, ponieważ referencje są wbudowane i nie wymagają zewnętrznych zasobów.

Biblioteka fpdf2 przed wersją 2.8.8 automatycznie pobiera obrazy z adresów HTTP(S) oraz ścieżek lokalnych podanych przez atakującego, m.in. przez FPDF.image(), FPDF.write_html() oraz pola szablonów. Może to powodować wychodzące żądania do wybranych przez atakującego usług wewnętrznych lub zewnętrznych oraz próby otwarcia plików lokalnych.

SmileCDR HAPI FHIR pozwala niezaufanemu ciału bundle zastąpić tożsamość partycji ustanowioną wcześniej przez zaufane źródło i domyślnie nie egzekwuje uprawnień do partycji przechowywania. Atakujący upoważniony do jednego tenanta może czytać lub zapisywać dane w partycji innego tenanta.

SmileCDR HAPI FHIR nieprawidłowo obsługuje silnie skompresowane dane. Nieuwierzytelniony atakujący może wysłać skompresowane ładunki, które po dekompresji wyczerpują stertę serwera lub powodują awarię niektórych usług.

PhpSpreadsheet przed wersjami 1.30.7, 2.1.19, 2.4.8, 3.10.8 i 5.10.0 waliduje tylko początkowy adres URL zewnętrznego obrazu, nie stosując walidacji do przekierowań. Dozwolony host obrazu może przekierować serwer na adres wewnętrzny, powodując ślepe żądanie GET do wewnętrznych punktów końcowych, sieci lub metadanych chmury.

W bibliotece PhpSpreadsheet przed wersjami 1.30.7, 2.1.19, 2.4.8, 3.10.8 i 5.10.0 funkcja Ods::processTableRow przyjmuje nieograniczony atrybut table:number-rows-repeated z wiersza tabeli ODS. Gdy wiersz zawiera wartość, czytnik tworzy komórkę dla każdego powtórzenia bez sprawdzania limitu wierszy, więc mały plik ODS może zużyć dużo CPU i pamięci i zakończyć proces PHP.

W bibliotece PhpSpreadsheet przed wersjami 1.30.7, 2.1.19, 2.4.8, 3.10.8 i 5.10.0 funkcja XmlScanner::scan wykrywa DOCTYPE z uwzględnieniem bajtów NUL, ale nie sekwencji ucieczki ISO-2022 w częściach XML plików XLSX. Sekwencje te omijają skaner, a normalizacja kodowania usuwa bajty ucieczki przed parsowaniem, ujawniając prawidłowy DOCTYPE i definicje encji.

W bibliotece PhpSpreadsheet od wersji 3.3.0 do 3.10.8 i 5.10.0 czytnik Reader\Xml przepuszcza przechowywany XML SpreadsheetML przez XmlScanner::scan, a Xml::unentity dekoduje encje numeryczne dopiero po sprawdzeniu wzorca DOCTYPE. Podwójnie zakodowany znak mniejszości jest redukowany do dosłownego znaku mniejszości, więc SimpleXML otrzymuje niesprawdzony DOCTYPE i deklarację encji.

EDK2 zawiera podatność w BIOS, w której użytkownik może wywołać zapis poza granicami bufora, klasyczne przepełnienie bufora oraz nieprawidłowe obliczenie rozmiaru bufora poprzez zdalny dostęp. Skuteczne wykorzystanie tej podatności może prowadzić do wykonania dowolnego kodu. Może również wpłynąć na poufność, integralność i dostępność.

W GraphQL-core od wersji 3.2.3 do 3.2.12 i 3.3.0rc1 limit max_tokens parsera zlicza tylko tokeny niebędące komentarzami zwracane po pominięciu komentarzy przez Lexer.lookahead. Każdy pominięty komentarz jest nadal alokowany jako Token i zachowywany przez token.next i token.prev, więc dokument GraphQL wypełniony komentarzami może przejść niski limit tokenów, zużywając pamięć.

Biblioteka GraphQL-core w wersjach od 3.0.0 do 3.2.12 (oraz 3.3.0rc1) zawiera podatność na wyczerpanie zasobów (CPU) podczas walidacji zapytań. Reguła OverlappingFieldsCanBeMerged wielokrotnie porównuje pola o tych samych nazwach odpowiedzi i rekurencyjnie przetwarza spłaszczone fragmenty inline, co pozwala zagnieżdżonym powtórzonym fragmentom wywołać kwadratowe, a w najgorszym przypadku O(n²·m²) obciążenie CPU przed uruchomieniem jakiejkolwiek kontroli głębokości lub złożoności. Nieuwierzytelniony zdalny atakujący może wysłać płytkie, silnie kompresowalne zapytanie GraphQL, które zablokuje proces roboczy i przeciąży usługę wieloprocesową.

CVE zostało odrzucone lub wycofane przez organizację CVE Numbering Authority. Brak dostępnych szczegółów technicznych dotyczących podatności.