Katalog podatności CVE

CKEditor 5 to nowoczesny edytor tekstu JavaScript z architekturą MVC. Od wersji 45.0.0 do 47.7.4 i 48.5.1 silnik używa podatnej wersji es-toolkit, której zachowanie związane z zanieczyszczeniem prototypu może zostać osiągnięte podczas przetwarzania przez CKEditor przychodzących wartości atrybutów style. Spreparowana zawartość edytora może w ten sposób spowodować nieautoryzowane wykonanie kodu JavaScript w przeglądarce. Problem został naprawiony w wersjach 47.7.4 i 48.5.1.

W CKEditor 5 w wersjach od 29.0.0 do 47.7.4 oraz 48.5.1 specjalnie spreparowany znacznik może wywołać cross-site scripting, gdy włączona jest opcja General HTML Support i skonfigurowana do zezwalania na zawartość obiektów. Przetwarzanie takiej zawartości może wykonać JavaScript kontrolowany przez atakującego w kontekście przeglądarki odizolowanym od źródła aplikacji osadzającej edytor. Problem naprawiono w wersjach 47.7.4 i 48.5.1.

Model Context Protocol Python SDK to oficjalny zestaw SDK Python dla serwerów i klientów Model Context Protocol. Od wersji 1.10.0 do 1.30.0 i 2.2.0 wywołania narzędzi ClientSession, ClientSessionGroup i Client walidują dokumenty outputSchema deklarowane przez serwer za pomocą domyślnego resolvera jsonschema, powodując, że nierozwiązana wartość $ref pobiera adres URL HTTP, HTTPS lub pliku z kontekstu sieciowego i systemu plików klienta. Serwer może wywołać ślepe żądania lub odczyty lokalnych plików i może zablokować każdą sesję w procesie, ponieważ rozwiązywanie odbywa się synchronicznie w pętli zdarzeń bez limitu czasu. Problem został naprawiony w wersjach 1.30.0 i 2.2.0.

Model Context Protocol Python SDK to oficjalny zestaw SDK Python dla serwerów i klientów Model Context Protocol. Od wersji 1.8.0 do 1.30.0 i 2.2.0 ścieżki klienta streamable_http_client, streamablehttp_client, sse_client, ClientSessionGroup, OAuth i create_mcp_http_client włączają follow_redirects i podążają za przekierowaniami do innej domeny, przekazując niestandardowe nagłówki poświadczeń dostarczone przez wywołującego, a w przypadku odpowiedzi 307 lub 308 także treść żądania. Atakujący, który może wpłynąć na miejsce docelowe przekierowania zaufanego punktu końcowego, może otrzymać te materiały. Problem został naprawiony w wersjach 1.30.0 i 2.2.0.

W Model Context Protocol Python SDK w wersjach od 1.10.0 do 1.30.0 oraz 2.2.0 występuje luka polegająca na tym, że uwierzytelnianie bearer skonfigurowane przez AuthSettings z token_verifier akceptuje ważny token wystawiony dla innej usługi, gdy serwer autoryzacji obsługuje wiele zasobów, a TokenVerifier nie weryfikuje niezależnie odbiorcy (aud). Luka umożliwia posiadaczowi tokena uwierzytelnienie się do niewłaściwego serwera MCP i wykorzystanie uprawnień wynikających z tego tokena. Problem naprawiono w wersjach 1.30.0 i 2.2.0.

Wtyczka MembershipWorks dla WordPressa przed wersją 6.17 zawiera podatność polegającą na ujawnieniu informacji, która pozwala nieuwierzytelnionym atakującym na dostęp do treści zastrzeżonych dla członków poprzez WordPress REST API. Ponieważ filtr usuwający chronioną treść dla nie-członków jest podłączany tylko podczas normalnej obsługi żądań front-endowych, a nie podczas żądań REST API, nieuwierzytelniony atakujący może pobrać surową treść zastrzeżoną dla członków w renderowanej zawartości posta lub strony, omijając ochronę treści wtyczki.

Sunhillo SureLine przed wersją 9.1.5 zawiera podatność polegającą na obejściu uwierzytelniania, która pozwala nieuwierzytelnionemu zdalnemu atakującemu podszyć się pod dowolnego użytkownika z aktywną sesją webową poprzez sfałszowanie ciasteczka sesji zawierającego jedynie nazwę użytkownika w postaci jawnej, bez losowego identyfikatora ani ochrony integralności. Atakujący może odgadnąć domyślne nazwy kont, takie jak Admin lub sftp_user, i przesłać sfałszowane ciasteczko z nazwą użytkownika, aby przejść kontrolę logowania w checkLogin (libwebcmn.so) i networkDiag.cgi, co prowadzi do wykonania poleceń jako root.

Sunhillo SureLine przed wersją 9.1.5 zawiera podatność polegającą na wstrzyknięciu poleceń systemu operacyjnego w punkcie końcowym networkDiag.cgi, która pozwala uwierzytelnionemu zdalnemu atakującemu z dowolnym kontem webowym na wykonanie dowolnych poleceń jako root poprzez wstrzyknięcie metaznaków powłoki do parametrów ipAddr lub dnsAddr. Atakujący mogą obejść niekompletną listę zabronionych znaków z poprzedniej poprawki CVE-2021-36380, używając sekwencji kodowanych w URL, takich jak nowa linia (%0a) lub ampersand (%26), które działają jako separatory poleceń po dekodowaniu w trybach diagnostycznych ping, nslookup lub traceroute, prowadząc do pełnej kompromitacji systemu.

Sunhillo SureLine przed wersją 9.1.5 zawiera podatność polegającą na przejściu ścieżki w punkcie końcowym radarUpdater.cgi, która pozwala nieuwierzytelnionym zdalnym atakującym na odczyt dowolnych plików z uprawnieniami roota z powodu braku kontroli uwierzytelniania i niewystarczającej sanityzacji parametru filename. Atakujący mogą użyć sekwencji przejścia katalogów, aby uzyskać dostęp do wrażliwych plików, takich jak /etc/shadow, baza użytkowników webowych, prywatny klucz SSH roota i prywatny klucz TLS urządzenia, prowadząc do pełnej kompromitacji systemu.

Występuje problem z przetwarzaniem treści odpowiedzi i fragmentów (chunk), gdzie nieprawidłowe obsłużenie liczb niebędących szesnastkowymi lub ujemnych może prowadzić do błędnej interpretacji zawartości odpowiedzi HTTP. Może to skutkować nieprawidłowym przetwarzaniem danych przez klienta HTTP.

Podczas logowania do konta Matrix Thunderbird używał adresu homeservera podanego w odpowiedzi serwera bez jego walidacji. Złośliwy lub przejęty homeserver mógł podać adres URL file:, powodując wysyłanie dalszych żądań Matrix do lokalnych plików lub, w systemie Windows, do udziału sieciowego kontrolowanego przez atakującego, co mogło ujawnić poświadczenia NTLM użytkownika.

Kliknięcie linku news: lub snews: odwołującego się do message-ID powodowało, że Thunderbird łączył się bez pytania z hostem i portem podanym w linku, nawet jeśli nie był to skonfigurowany serwer news. Znaki nowej linii w message-ID były wysyłane do serwera bez modyfikacji, więc spreparowany link mógł wysłać dowolne polecenia do usług osiągalnych z sieci użytkownika. Dodatkowo linki snews: do takich serwerów łączyły się bez TLS.

Zdalny kanał RSS mógł użyć elementu itunes:new-feed-url lub newLocation, aby trwale zmienić zapisany adres subskrypcji na adres URL typu file:. Thunderbird odczytywał tę lokalizację przy każdej aktualizacji kanału, co pozwalało na odczyt plików lokalnych, a w systemie Windows na połączenie z udziałem sieciowym kontrolowanym przez atakującego i wyciek danych uwierzytelniających NTLM.

Podczas wyszukiwania kalendarzy w katalogu na serwerze, przy konfiguracji konta lub dodawaniu nowego kalendarza sieciowego, Thunderbird akceptował lokalizacje kalendarzy wskazujące na inne serwery, pliki lokalne lub udziały sieciowe. Złośliwy serwer lub atakujący w sieci mógł zmusić Thunderbird do subskrypcji takiej lokalizacji, co w systemie Windows mogło prowadzić do wycieku poświadczeń NTLM przy każdej aktualizacji kalendarza oraz do zapisu zmian w udziale atakującego lub nadpisania pliku lokalnego.

Zabezpieczenie Thunderbirda zapobiegające dostępowi adresów URL typu mailbox: do plików na zdalnych udziałach sieciowych Windows można było obejść za pomocą ścieżek UNC o rozszerzonej długości. Wyświetlenie specjalnie spreparowanej wiadomości e-mail mogło spowodować połączenie Thunderbirda z serwerem SMB wybranym przez atakującego, ujawniając nazwę konta Windows użytkownika i dane uwierzytelniające NTLM, które mogą posłużyć do offline'owego łamania haseł lub ataków relay.

Podczas odpowiadania, przekazywania lub edycji spreparowanej wiadomości e-mail jako nowej, Thunderbird mógł osadzić części innej wiadomości przechowywanej w tym samym folderze w tworzonej wiadomości, bez wyświetlenia ostrzeżenia o zablokowanej zawartości. Jeśli użytkownik wysłał wiadomość, zawartość innej wiadomości została ujawniona odbiorcom.

Gdy wyświetlana była wiadomość zawierająca załącznik z kluczem OpenPGP, Thunderbird automatycznie ładował zawartość załącznika, aby zaproponować import klucza. Nadawca mógł oznaczyć załącznik jako zewnętrzny wskazujący na dowolny adres URL, który Thunderbird ładował bez interakcji użytkownika, omijając blokowanie zdalnej zawartości. W systemie Windows adres URL wskazujący na udział sieciowy kontrolowany przez atakującego mógł spowodować wyciek poświadczeń NTLM użytkownika.

MISP Guard zawierał niekompletną walidację wymaganych tagów taksonomii. Sprawdzał tylko, czy co najmniej jeden tag danej taksonomii pasuje do listy dozwolonych, nie weryfikując wszystkich tagów obecnych na zdarzeniu lub atrybucie. W rezultacie zdarzenie mogło zawierać jednocześnie tag dozwolony (np. tlp:clear) i niedozwolony (np. tlp:red lub tlp:amber) i nadal przejść kontrolę polityki.

Pakiet strapi/strapi (Core Admin / Webhook Runner) jest podatny na pół-ślepy SSRF poprzez przekierowanie webhooka. Dyspozytor webhooków automatycznie podąża za przekierowaniami HTTP bez przeprowadzania rozwiązywania adresów IP po przekierowaniu ani sprawdzania granic RFC1918/link-local. Odpowiedzi inne niż 2xx z docelowych punktów końcowych są przechwytywane i odzwierciedlane bezpośrednio do wywołującego.

Pakiet strapi/content-manager nie posiada autoryzacji zakresu zawartości w punkcie końcowym URL podglądu menedżera zawartości. Pozwala to administratorom o niskich uprawnieniach generować adresy URL podglądu bez znajomości identyfikatorów dokumentów lub posiadania uprawnień do odczytu.