Katalog podatności CVE

W dekoderze Codec2 w Asterisku występuje zapis poza granicami bufora powodujący przepełnienie bufora sterty, wywołany niezgodnością liczby próbek floor/ceil. Uwierzytelniony atakujący może wykorzystać tę podatność, wysyłając spreparowane pakiety audio Codec2 w ramach ustanowionej rozmowy.

W module res_pjsip_pubsub systemu Asterisk występuje nieograniczone wywołanie sscanf podczas parsowania pola Message-Account w komunikacie MWI NOTIFY. Nieuwierzytelniony atakujący może wysłać spreparowany pakiet powodujący przepełnienie bufora stosu i uszkodzenie transportu, trwale wyłączając funkcje SIP do czasu restartu.

Backendy cel_pgsql i cel_tds (PostgreSQL oraz TDS/MSSQL) w Asterisku mogą umożliwić wykonanie dowolnego SQL, gdy niezaufane dane zostaną ustawione w kolumnie eventtype CEL przez aplikację dialplanu CELGenUserEvent. Wymagane jest załadowanie i skonfigurowanie backendu oraz wywołanie CELGenUserEvent bez walidacji danych.

W sterowniku kanału chan_ooh323 parser numeru strony Q.931 nie zawiera poprawki CVE-2022-37325, która nie została przeniesiona z Asterisk 20 do nowszych wersji. Zniekształcone elementy Q.931 w żądaniu OOH323 mogą spowodować awarię Asteriska.

W przeglądarce Microsoft Edge (opartej na Chromium) występuje błąd typu type confusion przy dostępie do zasobu z użyciem niezgodnego typu. Nieuwierzytelniony atakujący może wykorzystać tę podatność do zdalnego wykonania kodu przez sieć.

W przeglądarce Microsoft Edge (opartej na Chromium) występuje błąd podwójnego zwolnienia pamięci (double free). Nieuwierzytelniony atakujący może wykorzystać tę podatność do zdalnego wykonania kodu przez sieć.

W Asterisk przed wersjami 20.20.1, 21.12.3, 22.10.1, 23.4.1 i Certified Asterisk 22.8-cert3 uwierzytelniony atakujący z uprawnieniami tylko do odczytu w Asterisk REST Interface (ARI) może w pewnych warunkach wykonywać operacje zapisu przez REST-over-WebSocket. Obejście autoryzacji umożliwia ładowanie dowolnej ścieżki modułu i warunkowe zdalne wykonanie kodu.

W Asterisk przed wersjami 20.20.1, 21.12.3, 22.10.1, 23.4.1 oraz Certified Asterisk 20.7-cert11 i 22.8-cert3 występuje dereferencja wskaźnika NULL w Asterisk Manager Interface (AMI). Nieuwierzytelniony atakujący może doprowadzić do awarii Asterisk, gdy używane jest uwierzytelnianie Digest przez HTTP.

Ten identyfikator CVE został odrzucony lub wycofany przez organizację CVE Numbering Authority. Brak dostępnych szczegółów technicznych dotyczących podatności.

Biblioteka pageant w wersjach od 0.2.0 do 0.2.5 ufa czterobajtowemu prefiksowi długości kontrolowanemu przez drugą stronę i buforuje dane do rozmiaru len + 4 bez sprawdzania stałej pojemności transportu _AGENT_MAX_MSGLEN. Aplikacja, która przekazuje kanał agenta SSH do surowego strumienia, może pozwolić złośliwemu serwerowi wymusić duże alokacje lub utrzymać częściowo wypełnioną ramkę, powodując wyczerpanie pamięci klienta. Problem naprawiono w wersji 0.2.5.

W bibliotece russh (Rust SSH) od wersji 0.60.0 do 0.65.0 parsowanie otwarcia kanału akceptuje zadeklarowany przez drugą stronę maximum_packet_size równy zero i przekazuje go do ChannelTx::poll_writable. Asynchroniczne ścieżki zapisu pozostają w stanie oczekiwania na zawsze, co pozwala uwierzytelnionemu klientowi zablokować zapisy serwera, a złośliwemu serwerowi — zapisy klienta.

W bibliotece russh przed wersją 0.65.0 ścieżka Session::process_packet w kliencie akceptuje przed uwierzytelnieniem powtarzane pakiety z prywatnym numerem msg::EXT_INFO = 7. Funkcja handle_ext_info dodaje każdą nazwę rozszerzenia do wektora received_extensions bez czyszczenia, deduplikacji ani ograniczenia, co prowadzi do stopniowego wyczerpania pamięci klienta.

Biblioteka russh przed wersją 0.65.0 w funkcji russh::keys::agent::server::serve akceptuje powtarzające się rekordy SSH_AGENT_CONSTRAIN_CONFIRM podczas dodawania klucza i dołącza każdy rekord Constraint::Confirm do wektora ograniczeń klucza bez limitu liczby ani pamięci. Proces mogący połączyć się z gniazdem agenta, w tym zdalna strona sesji przekazanego agenta, może wielokrotnie dodawać klucze z ograniczeniami i powodować odnawialny wzrost zużycia pamięci trwający przez cały czas życia procesu, ponieważ klucze bez ograniczenia czasu życia nie wygasają. Problem naprawiono w wersji 0.65.0.

W parserze CSS Crass (Ruby) przed wersją 1.0.8 niepoprawnie traktuje nawias zamykający po escapowanym backslashu jako escapowany podczas przetwarzania resztek błędnego URL. Crass zachowuje deklaracje, reguły stylów lub at-rules wewnątrz błędnego tokenu URL, mimo że przeglądarka traktuje je jako aktywny CSS.

W OpenTelemetry Python przed wersją 1.45.0 funkcja JaegerPropagator.extract() w opentelemetry-propagator-jaeger przetwarza przychodzące wartości uberctx-* bez limitów na wpis, bajty na wpis ani łączną liczbę bajtów. Gdy niezaufany nośnik dostarczy wiele lub zbyt duże wartości, usługa wykonuje zbędną pracę CPU i krótkotrwałe alokacje pamięci, przyczyniając się do ataku typu denial of service.

W dd-trace, kliencie APM Datadog dla Node.js, od wersji 2.0.0 do 5.131.1 i 6.20.1 domyślne wyrażenie DD_TRACE_OBFUSCATION_QUERY_STRING_REGEXP może wykonywać nadmierny backtracking na kontrolowanych przez atakującego ciągach zapytań URL. Powoduje to nadmierne zużycie CPU i może zawiesić przetwarzanie żądań, czyniąc aplikację niedostępną.

W MLflow w wersjach od 3.12.0rc0 do 3.17.0 deserializacja scorerów zewnętrznych w mlflow/genai/scorers/base.py akceptuje klasy potomne modułów z listy dozwolonych zamiast wymagać dokładnie dozwolonego modułu. Atakujący może umieścić moduł Pythona w zapisywalnym pakiecie dozwolonym i wywołać go przez endpoint /ajax-api/3.0/mlflow/scorer/invoke, co prowadzi do wykonania kodu. Wersja 3.17.0 naprawia problem.

MLflow to otwarta platforma inżynierii AI dla agentów, dużych modeli językowych i modeli uczenia maszynowego. Od wersji 2.19.0 do 3.17.0 mlflow.crewai.autolog() rejestruje obiekty CrewAI Agent bez konsekwentnej sanityzacji zagnieżdżonych wartości zawierających poświadczenia. mlflow/crewai/autolog.py::_get_agent_attributes() konwertuje pole Agent llm na ciąg znaków zawierający klucz API dostawcy, podczas gdy mlflow/crewai/autolog.py::_construct_full_inputs() rozwija obiekt Agent do mlflow.spanInputs. Aplikacje mogą zatem wysyłać jawne poświadczenia dostawcy do backendu śledzenia MLflow lub skonfigurowanego miejsca docelowego OTLP, gdzie czytelnicy śladów mogą je uzyskać. Problem został naprawiony w wersji 3.17.0.

MLflow to otwarta platforma inżynierii AI dla agentów, dużych modeli językowych i modeli uczenia maszynowego. Od wersji 3.10.0 do 3.17.0 gałąź prompt w _create_model_version() akceptuje względne źródła bez schematu, ponieważ walidacja ścieżki jest uruchamiana tylko wtedy, gdy źródło ma schemat URL, a mlflow.prompt.is_prompt jest interpretowane przez obecność tagu, a nie przez prawdziwą wartość. Zdalny wywołujący może zapisać lokalną ścieżkę serwera jako lokalizację artefaktu wersji modelu i użyć /api/2.0/mlflow/model-versions/get-artifact do odczytu plików dostępnych dla procesu serwera MLflow. Domyślne nieuwierzytelnione serwery nie wymagają uprawnień, podczas gdy wdrożenia z podstawowym uwierzytelnianiem są narażone na użytkowników uwierzytelnionych, którzy mogą tworzyć zarejestrowane modele. Problem został naprawiony w wersji 3.17.0.

follow-redirects to wrapper klienta HTTP i HTTPS dla Node.js, który automatycznie podąża za przekierowaniami. Od wersji 1.16.0 do 1.16.2 udokumentowana opcja sensitiveHeaders jest sprawdzana za pomocą value instanceof Array, więc tablica utworzona w innym środowisku JavaScript jest zastępowana pustą listą, mimo że Array.isArray ją rozpoznaje. Gdy żądanie następnie podąża za przekierowaniem cross-origin kontrolowanym przez atakującego, niestandardowy nagłówek poświadczeń wymieniony na tej odrzuconej liście może zostać przesłany do miejsca docelowego przekierowania. Problem został naprawiony w wersji 1.16.2.