Katalog podatności CVE

HTTP::Body w wersjach przed 1.23_01 dla Perla traci granice fragmentów w ciałach żądań chunked, gdy odczyt kończy się wewnątrz fragmentu. Może to prowadzić do zawieszenia serwera oczekującego na zakończenie ciała lub do przedwczesnego zakończenia i potraktowania resztek jako kolejnego żądania.

HTTP::Body w wersjach przed 1.23_01 dla Perla pozwala na wyczerpanie CPU poprzez kwadratowy backtracking wyrażenia regularnego przy parsowaniu ciał żądań chunked. Dopasowanie linii rozmiaru fragmentu może zająć czas kwadratowy w stosunku do jej długości, bez ograniczenia długości linii.

MIME::Parser w wersjach przed 5.521 dla Perla domyślnie nie ogranicza liczby części wiadomości, co pozwala na wyczerpanie pamięci. Opcja max_parts domyślnie wynosiła -1 (brak limitu), a wersja 5.521 ustawia domyślnie max_parts na 1000 i max_depth na 64.

MIME::Field::ParamVal w wersjach przed 5.521 dla Perla nie wykrywa zduplikowanego parametru boundary, którego nazwa zawiera zagnieżdżony komentarz. Parametr zapisany jako boundary((c))="A" nie jest traktowany jako boundary, więc drugi parametr boundary nie jest zgłaszany jako duplikat, a MIME::Parser dzieli wiadomość na jego podstawie.

MIME::Parser::FileUnder w wersjach przed 5.521 dla Perla ponownie używa wcześniej utworzonego katalogu wyjściowego i podąża za dowiązaniami symbolicznymi w nim, pozwalając lokalnym użytkownikom przekierować zapis załączników. Gdy katalog bazowy jest zapisywalny przez innych (np. /tmp), lokalny użytkownik może wcześniej utworzyć katalog z dowiązaniem symbolicznym nazwanym jak załącznik.

Biblioteka MIME::Words w wersjach przed 5.521 dla Perla pozwala na wyczerpanie pamięci poprzez powtarzające się sekwencje "=?" w funkcji decode_mimewords. Każde "=?" niezaczynające pełnego zakodowanego słowa powoduje dopisanie komunikatu błędu zawierającego cały ciąg wejściowy do $@, co przy 8000 par zajmuje około 128 MB. Od wersji 5.518 MIME::Parser dekoduje w ten sposób każdą granicę multipart, więc zdalny nadawca może wyczerpać pamięć procesu jednym nagłówkiem Content-Type.

Biblioteka MIME::Field::ParamVal w wersjach przed 5.521 dla Perla zamienia nazwę pliku RFC 2231 z tagiem języka zawierającym myślnik na pustą rekomendowaną nazwę pliku. Parametr taki jak filename*=utf-8'en-US'payload.exe jest konwertowany na zakodowane słowo z tagiem języka dołączonym do zestawu znaków, a dekoder usuwa sufiks języka tylko gdy jest to pojedyncze słowo, więc nie może rozpoznać zestawu UTF-8*EN-US i zwraca pusty ciąg. Metoda recommended_filename() zwraca ten pusty ciąg zamiast wracać do parametru name.

Biblioteka MIME::Field::ParamVal w wersjach przed 5.521 dla Perla pozwala na wyczerpanie CPU poprzez niezamknięte komentarze w parametrach nagłówka. Wzorzec komentarza używany do parsowania parametrów Content-Type i Content-Disposition skanuje od każdego "(" do następnego ")", a w polu bez ")" każde "(" skanuje do końca nagłówka i kończy się niepowodzeniem, więc parsowanie zajmuje czas kwadratowy względem długości nagłówka. Pole jest parsowane ponownie przy każdym odczycie atrybutu, kilka razy na każdą encję MIME.

Biblioteka MIME::Parser w wersjach przed 5.521 dla Perla pozwala na wyczerpanie pamięci poprzez wcięte komunikaty błędów z obciętej, głęboko zagnieżdżonej wiadomości. Każda zapisana diagnostyka parsera jest wcinana o trzy spacje na poziom zagnieżdżenia, a gdy wiadomość zagnieżdżona N poziomów kończy się bez zamykających granic, każdy poziom loguje błąd na własnej głębokości, więc zapisane diagnostyki rosną kwadratowo względem N. Domyślne ustawienia nie nakładają limitu na głębokość zagnieżdżenia.

Biblioteka MIME::Head w wersjach od 5.518 przed 5.521 dla Perla dekoduje częściowo zakodowaną granicę multipart bez oznaczania parsowania jako niejednoznacznego. Metoda multipart_boundary() dekoduje zakodowane słowa RFC 2047 w dowolnym miejscu granicy, ale sprawdzenie niejednoznaczności uruchamia się tylko gdy cała wartość jest jednym zakodowanym słowem. Granica taka jak abc=?us-ascii?Q?def?= jest używana jako abcdef, a ambiguous_content() zwraca false.

Biblioteka MIME::Field::ParamVal w wersjach przed 5.521 dla Perla nie oznacza niejednoznacznej granicy multipart zapisanej jako kontynuacje RFC 2231. Sprawdzenia niejednoznaczności granicy patrzą tylko na zwykły parametr boundary=, a granica podzielona na sekcje RFC 2231 (boundary*0=, boundary*1= itd.) jest łączona po ich uruchomieniu. Powtórzony numer sekcji jest konkatenowany zamiast zgłaszany jako duplikat, a od wersji 5.518 zakodowane słowo lub końcowe białe znaki w takiej granicy również pozostają nieoznaczone.

Biblioteka MIME::Field::ParamVal w wersjach przed 5.521 dla Perla pozwala jednemu nieprawidłowemu parametrowi Content-Type ukryć parametry po nim, w tym granicę multipart. Parsowanie parametrów zatrzymuje się na pierwszym parametrze, którego nazwy nie można odczytać, takim jak x:y=1 lub nazwa zawierająca bajt 8-bitowy, i odrzuca wszystkie parametry po nim. Gdy granica jest wśród nich, MIME::Parser zachowuje ciało multipart jako jedną nieodkodowaną część bez oznaczania parsowania jako niejednoznacznego.

Biblioteka HTTP::Body w wersjach przed 1.23_01 dla Perla pomija mieszane procentowe sekwencje ucieczki w polach formularza urlencoded zamiast je dekodować. Tabela dekodowania zawiera tylko w pełni małe i w pełni wielkie litery każdej pary szesnastkowej, podczas gdy wzorzec ucieczki dopasowuje obie wielkości. Sekwencja taka jak %aB nie znajduje wpisu i jest zastępowana niczym, łącząc bajty po obu stronach.

Biblioteka HTTP::Body w wersjach przed 1.23_01 dla Perla pozwala na wyczerpanie pamięci poprzez nieograniczony blok nagłówka części multipart. Parser multipart przyjmuje wszystko do pierwszego pustego wiersza po granicy jako blok nagłówka części, bez limitu rozmiaru lub liczby wierszy. Każdy wiersz jest przechowywany w hashu nagłówka części, więc blok krótkich wierszy kosztuje około 60 bajtów pamięci na bajt wejściowy.

Biblioteka HTTP::Body w wersjach przed 1.23_01 dla Perla pozwala na wyczerpanie CPU poprzez kwadratowe ponowne skanowanie ciała multipart z brakującą lub nieprawidłową granicą. Przed pierwszą częścią i między częściami parser multipart przeszukuje całe buforowane ciało w poszukiwaniu następnej granicy. Przy braku trafienia zachowuje wszystko i przeszukuje ponownie od początku przy nadejściu następnego fragmentu, więc ciało bez granicy lub z ogranicznikiem niepoprzedzonym CRLF ani "--" jest skanowane ponownie przy każdym fragmencie, zajmując czas kwadratowy względem rozmiaru.

Podatność w bibliotece HTTP::Body dla Perla (wersje przed 1.23_01) polega na pozostawianiu na dysku plików tymczasowych z niekompletnych uploadów multipart. Parser tworzy plik tymczasowy zaraz po rozpoczęciu części plikowej, ale dodaje go do listy uploadów dopiero po jej zakończeniu, więc przerwany upload pozostawia plik, którego nic nie usuwa.

Podatność w bibliotece HTTP::Body dla Perla (wersje przed 1.23_01) pozwala na wyczerpanie pamięci i plików tymczasowych poprzez nieograniczoną liczbę pól formularza i części multipart. Parser urlencoded dzieli całe ciało żądania na separatory jednocześnie, zużywając około 90 bajtów pamięci na każdy bajt separatora, a parser multipart tworzy plik tymczasowy dla każdej części z nazwą pliku, bez limitu liczby pól lub części.

PostgreSQL Anonymizer w wersjach przed 3.3.0 pozostawia statystyki dotyczące oryginalnych danych widoczne w pg_stats do momentu wykonania ANALYZE na tabeli (ręcznie lub przez autovacuum). Może to ujawnić informacje o zamaskowanych danych.

Funkcje anon.partial() i anon.partial_email() w PostgreSQL Anonymizer przed wersją 3.3.0 mogą ujawnić całe dane, jeśli są one wystarczająco krótkie. Problem został naprawiony w wersji 3.3.0.

PostgreSQL Anonymizer przed wersją 3.3.0 nieprawidłowo obsługuje funkcje anonimizujące zdefiniowane za pomocą ciał funkcji w standardzie SQL. PostgreSQL analizuje takie funkcje w momencie deklaracji, podczas gdy Anonymizer sprawdza je dopiero przy wykonaniu, co może wykorzystać każdy użytkownik z uprawnieniem TEMPORARY.