Katalog podatności CVE

Dell OpenManage Enterprise w wersjach starszych niż 4.8.0 zawiera podatność typu Argument Injection wynikającą z niewłaściwej neutralizacji separatorów argumentów w poleceniu. Atakujący z niskimi uprawnieniami i dostępem do sieci sąsiedniej może potencjalnie wykorzystać tę podatność, prowadząc do wykonania poleceń.

Dell OpenManage Enterprise w wersjach starszych niż 4.8.0 zawiera podatność niewłaściwej weryfikacji podpisu kryptograficznego. Atakujący z wysokimi uprawnieniami i dostępem do sieci sąsiedniej może potencjalnie wykorzystać tę podatność, prowadząc do wykonania kodu.

Dell OpenManage Enterprise w wersjach starszych niż 4.8.0 zawiera podatność typu Cross-site Scripting wynikającą z niewłaściwej neutralizacji danych wejściowych podczas generowania stron internetowych. Nieuwierzytelniony atakujący ze zdalnym dostępem może potencjalnie wykorzystać tę podatność, prowadząc do manipulacji informacjami.

Dell OpenManage Enterprise w wersjach starszych niż 4.8.0 zawiera podatność nieprawidłowego przypisania uprawnień do krytycznego zasobu. Atakujący z niskimi uprawnieniami i dostępem lokalnym może potencjalnie wykorzystać tę podatność, prowadząc do obejścia mechanizmu ochrony.

Dell OpenManage Enterprise w wersjach przed 4.8.0 zawiera podatność polegającą na nieprawidłowej weryfikacji podpisu kryptograficznego. Uprzywilejowany atakujący z dostępem lokalnym może ją wykorzystać, uzyskując dostęp do systemu plików.

Dell OpenManage Enterprise w wersjach przed 4.8.0 zawiera podatność polegającą na nieprawidłowym przypisaniu uprawnień do krytycznego zasobu. Atakujący z niskimi uprawnieniami i dostępem lokalnym może ją wykorzystać, omijając mechanizmy ochrony.

Dell OpenManage Enterprise w wersjach przed 4.8.0 zawiera podatność typu path traversal polegającą na niewystarczającym ograniczeniu ścieżki do katalogu. Uprzywilejowany atakujący z dostępem z sieci sąsiedniej może ją wykorzystać, uzyskując dostęp do systemu plików.

W Barracuda Email Security Gateway w wersjach starszych niż 9.4.0.030 występuje obejście uwierzytelniania. Nieuwierzytelniony zdalny atakujący może wywołać funkcję importu konfiguracji i przywrócić spreparowane, kompatybilne archiwum kopii zapasowej, co prowadzi do nieautoryzowanej modyfikacji globalnej konfiguracji urządzenia.

W niektórych produktach Barracuda wykorzystujących wspólny kod Barracuda występuje niewłaściwa neutralizacja metaznaków powłoki w polu konfiguracji strefy czasowej. Uwierzytelniony administrator może wstrzyknąć polecenia systemowe wykonywane z uprawnieniami roota, gdy spreparowana wartość strefy czasowej zostanie następnie przetworzona.

Produkt nieprawidłowo waliduje adresy URL wywołań zwrotnych, co pozwala na manipulację nimi złośliwymi ładunkami przy użyciu słabego wyrażenia regularnego lub przy pominięciu walidacji. Atakujący może stworzyć link wyglądający na legalny, który przekierowuje użytkowników na stronę kontrolowaną przez atakującego.

W funkcjonalności parsowania XML w Qt (Qt5Compat / QXmlSimpleReader) występuje podatność typu integer overflow. Może ona prowadzić do nieprawidłowego działania parsera przy przetwarzaniu spreparowanych danych XML.

W produktach WSO2 mechanizm odświeżania tokenów (refresh token grant type) nie weryfikuje ponownie statusu konta przed wydaniem nowego tokenu dostępu. Pozwala to atakującemu uzyskać ważne tokeny dostępu dla kont użytkowników nawet po ich zablokowaniu w user store, omijając mechanizmy blokady konta.

Zohocorp ManageEngine Eventlog Analyzer i ManageEngine Log360 w wersjach przed 13062 są podatne na uwierzytelnione zdalne wykonanie kodu w opcji Log Forward. Uwierzytelniony użytkownik może wykorzystać tę lukę do wykonania dowolnego kodu na serwerze.

Admin REST API przyjmuje dane wejściowe od użytkownika bez odpowiedniej sanityzacji, pozwalając na włączenie ich do struktury instrukcji SQL. Użytkownik z uprawnieniami administratora może wpłynąć na strukturę wykonywanych zapytań SQL, umożliwiając ślepą iniekcję SQL do wnioskowania informacji o bazie danych i potencjalnie wpłynięcie na dostępność usługi bazy danych.

Fastify w wersjach 5.8.0–5.12.7, gdy serwer ma ustawiony niezerowy handlerTimeout, a trasa zwraca odpowiedź strumieniową, żądanie którego strumień wysłał już nagłówki, ale pozostaje otwarty po przekroczeniu limitu czasu, powoduje awarię serwera. Po upływie limitu Fastify próbuje wysłać nową odpowiedź błędu na już rozpoczętej odpowiedzi, co wywołuje nieprzechwycony błąd ERR_HTTP_HEADERS_SENT i zakończenie procesu Node.js.

Podatność w pluginie @fastify/cors (wersje 8.2.0–11.3.x) dotyczy aplikacji, które rejestrują plugin z niestandardową opcją onSend. Żądanie preflight CORS (OPTIONS z nagłówkami Origin i Access-Control-Request-Method) powoduje ponowne wejście w pipeline wysyłania odpowiedzi i wyjątek ERR_HTTP_HEADERS_SENT, co może zakończyć proces Node.js, jeśli nie ma globalnego handlera błędów.

Wtyczka @fastify/http-proxy w wersjach 11.6.0–11.6.2 normalizuje literalne backslashe przed procentowym dekodowaniem ścieżki żądania, więc ścieżka kodująca backslashe i segmenty kropki przechodzi sprawdzenie, a dopiero potem zamienia się w sekwencje backslash i podwójna kropka. Gdy upstream działa na platformie traktującej backslash jako separator ścieżki, przekazane żądanie wychodzi poza skonfigurowany prefiks proxy i dociera do sąsiedniej lokalizacji upstream.

Wtyczka @fastify/http-proxy w wersjach 9.0.0–11.6.5 nie ponownie koduje zdekodowanych parametrów trasy wstawianych do rewritePrefix. Wartość parametru kodująca separator ścieżki wraz z ogranicznikiem fragmentu lub zapytania dekoduje się do rzeczywistych separatorów, co pozwala wstrzyknąć dodatkowe segmenty ścieżki upstream i pominąć wymagany sufiks. Nieuwierzytelniony zdalny atakujący może uzyskać dostęp do lokalizacji poza zamierzonym prefiksem, co prowadzi do obejścia ograniczeń ścieżki, a w zależności od upstreamu do SSRF lub obejścia autoryzacji.

Wtyczka @fastify/secure-session w wersjach 7.5.0–8.4.1, gdy skonfigurowana z opcją podpisanego ciasteczka, wywołuje procedurę unsign, ale gdy weryfikacja podpisu zgłasza nieprawidłowość, nadal przekazuje oryginalną wartość ciasteczka do dekodera sesji, więc sesja z nieprawidłowym podpisem jest odszyfrowywana. Ma to znaczenie, gdy aplikacja używa osobnego sekretu podpisywania i rotuje tylko ten sekret, aby wycofać sesje, zachowując klucz szyfrowania.

Wtyczka @fastify/multipart w wersjach 5.3.0–10.1.6 nie propaguje błędu parsera do strumienia pliku, gdy treść żądania kończy się wewnątrz części pliku bez zamykającej granicy, mimo że Content-Length jest kompletny, klient nie przerywa połączenia i nie przekroczono limitu rozmiaru pliku. Wtyczka niszczy strumień pliku bez błędu, więc handler wykonujący asynchroniczną pracę przed konsumpcją pliku zawiesza się, a żądanie nigdy nie odpowiada.