CVE-2026-72887
KrytyczneCVSS 9.8Prawdopodobieństwo exploitacji (EPSS)
Niskie ryzykoPercentyl 44 - wyżej niż 44% wszystkich znanych CVE
Streszczenie
Net::OAuth::Client przed wersją 0.32 dla Perla pozwala dostawcy usług na ciche obniżenie OAuth 1.0a do OAuth 1.0 w get_request_token. Przekazanie callbacku do konstruktora wybiera OAuth 1.0a. get_request_token następnie odwołuje ten wybór, gdy odpowiedź na żądanie tokena nie zawiera oauth_callback_confirmed, bez wyjątku, ostrzeżenia ani opcji wymagania 1.0a. Żądanie tokena dostępu jest budowane z klasy wiadomości OAuth 1.0, która nie ma parametru verifier, więc oauth_verifier jest usuwany z żądania, nawet jeśli get_access_token otrzymał go. oauth_verifier jest powiązaniem, które OAuth 1.0a dodało między krokiem autoryzacji a wymianą tokenów. Aplikacja, która zażądała 1.0a i otrzymała 1.0, jest otwarta na fiksację sesji OAuth 1.0, gdzie atakujący uzyskuje token żądania, nakłania ofiarę do autoryzacji, a następnie sam kończy wymianę, łącząc konto ofiary u dostawcy z sesją kontrolowaną przez atakującego. Żadne działanie atakującego nie przygotowuje obniżenia: wystarczy dostawca, który nie potwierdza callbacku.
Ocena ryzyka
Ryzyko obejmuje możliwość przejęcia sesji użytkownika i nieautoryzowanego dostępu do konta ofiary u dostawcy usług. Atakujący może wykorzystać fiksację sesji do przejęcia kontroli nad sesją uwierzytelnioną.
Rekomendacja
Zaleca się aktualizację Net::OAuth::Client do wersji 0.32 lub nowszej, która zawiera poprawkę wymuszającą OAuth 1.0a. Należy również skonfigurować aplikację tak, aby wymagała potwierdzenia callbacku i odrzucała odpowiedzi bez oauth_callback_confirmed.
Powiązane podatności
- CVE-2026-122992Krytyczne
W G4KLX DStarGateway i F4FXL DStarGateway przed wersją 7b75de6 funkcja dstarCallsignToAPRS w APRSUtils.cpp zawiera błąd niedomiaru liczby całkowitej wywołany pustym polem nadawcy RS-MS1A.
- CVE-2026-122321Krytyczne
Kyverno w wersji 1.18.0 przed 1.19.2 zawiera obejście weryfikacji podpisu w verifyImages, ponieważ wyniki weryfikacji są buforowane według ciągu referencji obrazu (np. tagu), a nie powiązane z zweryfikowanym skrótem, więc trafienia w pamięć podręczną pomijają sprawdzanie podpisów i atestacji. Atakujący mogący przesyłać obciążenia i zmieniać tag rejestru może rozgrzać pamięć podręczną podpisanym obrazem, przestawić tag i doprowadzić do przyjęcia niezweryfikowanego obrazu z przypiętym skrótem przez mutateDigest.
- CVE-2026-122313Krytyczne
Kyverno od wersji 1.17.0 przed 1.19.2 zawiera podatność na eskalację uprawnień umożliwiającą najemcom o zasięgu przestrzeni nazw modyfikowanie zasobów w innych przestrzeniach nazw poprzez wynik CEL targetMatchConstraints.expression w NamespacedMutatingPolicy bez sprawdzeń przestrzeni nazw. Atakujący mogą wyemitować dosłowny cel, taki jak RoleBinding innego najemcy, który kontroler w tle o zasięgu klastra następnie zmodyfikuje, dodając podmioty atakującego lub zmieniając Role, NetworkPolicies i ConfigMaps.
- CVE-2026-122311Krytyczne
Kyverno od wersji 1.16.0 przed 1.19.2 nie waliduje segmentów ścieżki w argumencie zasobu resource.get() i resource.post(), umożliwiając politykom CEL o zasięgu przestrzeni nazw wyjście poza swoją przestrzeń nazw. Najemcy mogący tworzyć NamespacedValidatingPolicy mogą wstawiać segmenty .., aby odczytywać i zapisywać dowolne obiekty klastra przy użyciu konta usługi kontrolera dopuszczania, prowadząc do przejęcia klastra.
- CVE-2026-122310Krytyczne
Kyverno od wersji 1.19.1 przed 1.19.2 waliduje urlPath w context.apiCall polityki po jego oczyszczeniu, ale wykonuje surową ścieżkę, której fragment lub zapytanie klient Kubernetes odrzuca. Użytkownik o zasięgu przestrzeni nazw mogący tworzyć politykę może ukryć segmenty ../ za # lub ?, aby dotrzeć do punktów końcowych o zasięgu klastra przy użyciu konta usługi Kyverno, uzyskując uprawnienia administratora klastra.
- CVE-2026-122304Krytyczne
Kyverno od wersji 1.17.0 przed 1.19.2 zawiera podatność na obejście autoryzacji umożliwiającą administratorom przestrzeni nazw wyjście poza ograniczenia przestrzeni nazw, ponieważ kontroler czyszczenia buduje kontekst ładowania z polityką nil. Atakujący mogą tworzyć CleanupPolicy w przestrzeni nazw z wpisami kontekstu apiCall lub globalReference, aby odczytywać Secrets z innych przestrzeni nazw i modyfikować validatingwebhookconfigurations przy użyciu konta usługi kontrolera czyszczenia.
- CVE-2026-122303Krytyczne
Kyverno od wersji 1.17.0 przed 1.19.2 zawiera podatność na obejście autoryzacji umożliwiającą najemcom przestrzeni nazw nadpisywanie zasobów w innych przestrzeniach nazw poprzez NamespacedMutatingPolicy mutate-existing targetMatchConstraints.expression. Atakujący mogą zwrócić literał mapy CEL fabrykujący cel z wybraną przez atakującego metadata.namespace, powodując nadpisanie przez uprzywilejowany kontroler w tle Secrets, Deployments lub polityk w całym klastrze.
- CVE-2026-122302Krytyczne
Kyverno przed wersją 1.19.2 zawiera podatność na eskalację uprawnień umożliwiającą administratorom przestrzeni nazw tworzenie zasobów poza ich RBAC, ponieważ sprawdzenia dopuszczania reguł generate weryfikują uprawnienia kontrolera, a nie autora. Atakujący mogą tworzyć politykę w przestrzeni nazw z regułami generate skierowanymi do innych przestrzeni nazw lub rodzajów o zasięgu klastra, powodując tworzenie lub klonowanie zasobów w całym klastrze przez kontroler w tle.
- CVE-2026-122051Krytyczne
W urządzeniu Edimax BR-6208AC w wersji 1.32 wykryto lukę w nieznanej funkcjonalności pliku /goform/mp. Manipulacja danymi wejściowymi może prowadzić do wstrzyknięcia poleceń. Atak można przeprowadzić zdalnie, a exploit został publicznie ujawniony.
- CVE-2026-54384Krytyczne
API chmurowe VitaFit w wersji przed 2026-10-30 zawierało podatność omijania uwierzytelniania, pozwalającą zdalnym atakującym uzyskać pełną sesję konta ofiary poprzez przesłanie identyfikatora powiązanego konta Google lub Facebook do punktu końcowego POST /front/login/sns/ bez dowodu własności od dostawcy tożsamości. Atakujący może sfałszować logowanie przy użyciu identyfikatora ujawnionego przez enumerację kont, aby odczytać i zmodyfikować profil ofiary oraz usunąć rekord uwierzytelniania konta.
Oryginalny opis (angielski, źródło NVD)
Net::OAuth::Client versions before 0.32 for Perl allow the service provider to silently downgrade OAuth 1.0a to OAuth 1.0 in get_request_token. Passing a callback to the constructor selects OAuth 1.0a. get_request_token then revokes that choice when the request token response omits oauth_callback_confirmed, with no exception, no warning and no option to require 1.0a. The access token request is built from the OAuth 1.0 message class, which has no verifier parameter, so oauth_verifier is dropped from the request even when get_access_token was passed one. oauth_verifier is the binding that OAuth 1.0a added between the authorization step and the token exchange. An application that asked for 1.0a and gets 1.0 is open to OAuth 1.0 session fixation, where an attacker obtains a request token, has the victim authorize it, and then completes the exchange themselves, linking the victim's provider account to a session the attacker controls. No attacker action sets up the downgrade: a provider that does not confirm the callback is enough.
Dane podatności pochodzą z NVD (NIST) · CISA KEV · EPSS