CVE-2026-18916

Gdy do kontroli dostępu używane są zakresy adresów IP (np. 1.2.3.4-1.2.3.25), NSD błędnie porównuje adres IP z zakresem na systemach little-endian, co może powodować odmowę dostępu dla adresów, które powinny być dozwolone, lub przyznanie dostępu adresom, które powinny być zablokowane.

Podatność w NSD dotyczy tokenów tekstu w RDATA (np. rekordów TXT) o długości poniżej 32 bajtów, które nie są sprawdzane pod kątem pozostania w zarezerwowanym obszarze, co pozwala na zapisy poza stosem o dowolnym rozmiarze, w tym nadpisanie wskaźnika funkcji wywołania zwrotnego.

Podatność w NSD dotyczy rekordu HIP, który wypełnia RDATA blisko limitu i zawiera dodatkowe pole dname (serwer rendezvous HIP), co może nadpisać stos danymi kontrolowanymi przez atakującego (do 191 bajtów).

Podatność w NSD dotyczy rekordów SVCB lub HTTPS, które wypełniają RDATA do granicy, a dodatkowy parametr ECH może nadpisać stos, a po przekroczeniu limitu dekoder base64 może zapisać nieograniczoną ilość danych kontrolowanych przez atakującego.

Podatność w NSD dotyczy danych base64 podzielonych na fragmenty o długości 3 znaków lub mniej, gdzie tokeny są niepoprawnie obliczane jako 0 bajtów, co umożliwia atakującym nadpisanie stosu danymi kontrolowanymi przez atakującego (do 64K).

Każdy zdalny klient może doprowadzić do awarii procesu serwera NSD (w wersji debugowania/nie-release) poprzez wysłanie specjalnie spreparowanej wiadomości z odpowiednią liczbą opcji DNS Cookie (17 przy rozmiarze ładunku UDP 512). Ciągłe awarie mogą poważnie utrudnić lub całkowicie uniemożliwić świadczenie usług DNS.