CVE-2026-14452

Nieprawidłowa neutralizacja znaków nowej linii w wartościach filtrów w interfejsach API listy hostów i usług monitoringu w Checkmk <2.5.0p14 pozwala uwierzytelnionemu użytkownikowi wstrzyknąć dodatkowe nagłówki zapytań Livestatus, omijając ograniczenia widoczności obiektów w zapytaniach zliczających, aby wywnioskować informacje o hostach i usługach spoza ich grup kontaktowych oraz zajmować procesy robocze serwera i Livestatus na czas kontrolowany przez atakującego.

W Checkmk w wersjach <2.4.0p23, <2.3.0p45 oraz 2.2.0 występuje podatność związana z ujawnieniem sekretu podpisywania sesji. Administrator zdalnej witryny z włączoną synchronizacją konfiguracji może przejąć sesje na centralnej witrynie, fałszując ciasteczka sesyjne.

Checkmk w wersjach <2.5.0p18, <2.4.0p39, <2.3.0p52 oraz 2.2.0 (EOL) zawiera nieprawidłową walidację certyfikatów. Dołączone magazyny zaufanych certyfikatów ("certifi" i "webpki-roots") zawierają główny CA ufający certyfikatom pośrednim eMudhra (emSign), których klucze prywatne są publicznie znane.

Lokalna eskalacja uprawnień w Checkmk 2.5.0p14 pozwala lokalnemu użytkownikowi z prawem zapisu do katalogu bibliotek klienta Oracle w katalogu domowym Oracle wymienionym w pliku 'oratab' lub do samego pliku 'oratab' na wykonanie kodu jako root, jeśli agent ma włączoną wtyczkę 'mk-oracle'.

Podniesienie uprawnień lokalnych w Checkmk 2.5.0 przed wersją 2.5.0p10 pozwala użytkownikowi z dostępem do edycji Oracle Instant Client używanego przez plugin agenta 'mk-oracle' na podniesienie swoich uprawnień, jeśli agent ma ten plugin włączony.

W Checkmk w wersjach <2.5.0p15, <2.4.0p38, <2.3.0p51 i 2.2.0 (EOL) poświadczenia w konfiguracji hosta i folderów w REST API są niewystarczająco chronione. Uwierzytelniony użytkownik, który może przeglądać konfigurację hosta, może odczytać w postaci jawnej tekstu ciągi społeczności SNMP, hasła SNMPv3 i hasła IPMI z odpowiedzi GET, mimo że GUI ich nie wyświetla.

W Checkmk w wersjach <2.5.0p14, <2.4.0p37, <2.3.0p51 oraz 2.2.0 (EOL) występuje nieprawidłowe przetwarzanie silnie skompresowanych danych (amplifikacja danych). Atakujący kontrolujący host zarejestrowany w trybie push może wysłać mały ładunek skompresowany zlib, który po dekompresji osiąga dowolny rozmiar, wyczerpując pamięć odbiornika agenta.

W Checkmk w wersjach wcześniejszych niż 2.5.0p10 występuje nieprawidłowa walidacja certyfikatów. Agent i przekaźnik (relay) o tym samym UUID mogą używać wzajemnie swoich certyfikatów mTLS do uwierzytelniania się w punktach końcowych odbioru agenta, ponieważ punkty te nie weryfikują, czy certyfikat został wydany przez ich własny certyfikat główny.

Brak autoryzacji w Checkmk w wersjach <2.5.0p12, <2.4.0p36, <2.3.0p50 oraz wszystkich 2.2.0 pozwala uwierzytelnionemu użytkownikowi, który zna ID zadania w tle, na podgląd jego statusu i wyników.

W agent receiver Checkmk przed wersją 2.5.0p10 występuje problem z uwierzytelnianiem. Nieuwierzytelniony zdalny atakujący może ominąć weryfikację certyfikatów klienta w relay endpoints, podając stały identyfikator zastępczy w URL żądania. Ma to ograniczony wpływ na integralność i dostępność. Dotyczy tylko edycji Cloud, Ultimate i Ultimate MT.