CVE-2026-120323

MCPHub przed wersją 0.12.15 nie sprawdza uprawnień administratora przy tworzeniu lub aktualizacji konfiguracji serwerów MCP, a także nie filtruje pól command i args. Każdy uwierzytelniony użytkownik niebędący administratorem może uruchomić dowolny proces jako użytkownik systemowy MCPHub, często root.

W MCPHub do wersji 0.9.10 wykryto podatność na wstrzykiwanie poleceń systemu operacyjnego w pliku src/controllers/serverController.ts. Manipulacja argumentami command/args umożliwia zdalne wykonanie kodu. Exploit został opublikowany i może być wykorzystany.

W narzędziu samanhappy MCPHub (do wersji 1.0.32) wykryto lukę w funkcji importTemplate w pliku src/services/templateService.ts (komponent Template Import Endpoint). Manipulacja prowadzi do niewłaściwego zarządzania uprawnieniami. Atak można przeprowadzić zdalnie, a exploit został publicznie ujawniony. Aktualizacja do wersji 1.0.33 rozwiązuje problem.

MCPHub w wersjach przed 1.0.32 zawiera podatność obejścia uwierzytelniania w wbudowanym serwerze autoryzacji OAuth 2.0, w którym uwierzytelnianie klienta jest domyślnie wyłączone, a wymuszanie PKCE jest opcjonalne. Atakujący, który przechwyci kod autoryzacji, może wymienić go na tokeny dostępu bez podawania sekretu klienta lub weryfikatora PKCE, uzyskując dostęp do kont ofiar i ich uprawnień.

MCPHub przed wersją 1.0.30 nie egzekwuje ograniczeń własności w API wykonywania narzędzi. Każdy uwierzytelniony użytkownik niebędący administratorem może wywoływać narzędzia na serwerach MCP należących do innych użytkowników, nawet jeśli nie widzi tych serwerów w GET /api/servers. Może to prowadzić do odczytu plików (np. /etc/passwd) i SSRF.

MCPHub przed wersją 1.0.32 ma lukę w zabezpieczeniu SSRF w src/utils/ssrf.ts. Funkcja isBlockedIpv6 sprawdza tylko adresy loopback, link-local, unique-local, IPv4-mapped i IPv4-compatible, ale nie sprawdza adresów przejściowych IPv6 (NAT64, 6to4, Teredo). Atakujący może zakodować prywatny adres IPv4 w tych formach IPv6, aby ominąć zabezpieczenie i dotrzeć do wewnętrznej infrastruktury.

MCPHub przed wersją 1.0.32 pozwala uwierzytelnionemu użytkownikowi niebędącemu administratorem zarejestrować serwer wskazujący na dowolny URL i wysyłać do niego żądania serwerowe bez filtrowania ruchu wychodzącego (brak blokady loopback, RFC1918, link-local). Przez proxy OpenAPI odpowiedź jest zwracana do wywołującego (pełny SSRF), a przez SSE/streamable-http żądanie jest wysyłane na ślepo.

MCPHub przed wersją 1.0.31 ma lukę w autoryzacji dla kluczy bearer z accessType 'servers' lub 'custom' używanych w trasach grupowych. Funkcja isBearerKeyAllowedForRequest przyznaje dostęp do całej grupy, jeśli jakikolwiek serwer w grupie znajduje się na liście allowedServers klucza, bez ponownego sprawdzania po autoryzacji. Klucz ograniczony do jednego serwera daje dostęp do wszystkich serwerów w grupie.

MCPHub przed wersją 1.0.32 nie sprawdza ról w wbudowanych kontrolerach promptów i zasobów. Trasy POST/PUT /api/prompts* i /api/resources* są dołączone do uwierzytelnionego routera bez bramki administratora, a handlery nie czytają req.user. Nie-admin może tworzyć, nadpisywać i cieniować globalne szablony promptów i zasobów, które są serwowane wszystkim użytkownikom.

MCPHub przed wersją 1.0.29 ma lukę w punkcie końcowym PUT /api/system-config (handler updateSystemConfig), który nie wykonuje żadnej kontroli autoryzacji. Jest chroniony tylko przez middleware uwierzytelniający i ogranicznik szybkości, ale nie sprawdza req.user.isAdmin.