CVE-2026-103962

Wtyczka User Frontend dla WordPressa w wersjach do 4.3.1 zawiera podatność na niebezpieczne bezpośrednie odwołanie do obiektu (IDOR) w funkcji payment_page(). Brak walidacji parametru 'user_id' umożliwia nieuwierzytelnionemu atakującemu aktywowanie darmowego pakietu subskrypcyjnego dla dowolnego użytkownika, nadpisując jego istniejącą płatną subskrypcję i powodując utratę płatnych funkcji.

Wtyczka User Frontend dla WordPressa (do wersji 4.3.13) jest podatna na eskalację uprawnień poprzez parametr 'post_content' w funkcji submit_post(). Luka pozwala na wstrzyknięcie bajtu kontrolnego w nazwie shortcode, aby ominąć blokadę i zapisać działający shortcode rejestracji z rolą 'editor'. Umożliwia to uwierzytelnionym atakującym z poziomem Subskrybenta utworzenie konta z uprawnieniami Edytora.

Wtyczka User Frontend dla WordPressa jest podatna na Stored Cross-Site Scripting poprzez parametr 'wpuf_payment_method' we wszystkich wersjach do 4.3.12 włącznie, z powodu niewystarczającej dezynfekcji danych wejściowych i braku odpowiedniego escapowania danych wyjściowych. Umożliwia to uwierzytelnionym atakującym z dostępem na poziomie subskrybenta i wyższym wstrzyknięcie dowolnych skryptów webowych na strony, które wykonają się, gdy użytkownik odwiedzi zainfekowaną stronę. Technika obejścia polega na dodaniu prawidłowego słowa kluczowego bramki, takiego jak 'bank', do ładunku HTML, co powoduje, że funkcja sanitize_text_field() zwraca tylko słowo kluczowe do celów routingu, podczas gdy pełna złośliwa wartość jest przechowywana i później renderowana bez escapowania.

Wtyczka User Frontend dla WordPressa przed wersją 4.3.11 nie egzekwuje wymogu zakupu subskrypcji podczas przetwarzania zgłoszeń z frontendu, tylko podczas renderowania formularza, co pozwala nieuwierzytelnionym użytkownikom tworzyć i, w zależności od konfiguracji formularza, natychmiast publikować posty przez formularze przeznaczone dla płacących subskrybentów.

Wtyczka User Frontend dla WordPressa przed wersją 4.3.11 nie zapobiega deserializacji wartości pól dostarczonych przez użytkownika, gdy przesłany post jest ponownie otwierany w formularzu edycji front-end. Pozwala to uwierzytelnionym użytkownikom z poziomem subskrybenta i wyższym na przeprowadzenie PHP Object Injection, co może prowadzić do zdalnego wykonania kodu, jeśli na stronie znajduje się odpowiedni łańcuch gadżetów.

Wtyczka User Frontend dla WordPressa przed wersją 4.3.10 nieprawidłowo waliduje definicje typów pól i deserializuje kontrolowane przez użytkownika metadane postów podczas renderowania przesłanych wpisów. Użytkownicy z dostępem na poziomie edytora i wyższym mogą wstrzykiwać dowolne obiekty PHP, co może prowadzić do zdalnego wykonania kodu, gdy na stronie istnieje odpowiedni łańcuch POP.

Wtyczka User Frontend dla WordPressa w wersjach do 4.3.7 zawiera podatność na niebezpieczne bezpośrednie odwołanie do obiektu (IDOR) przez parametr 'wpuf_files_data'. Brak walidacji klucza kontrolowanego przez użytkownika umożliwia nieuwierzytelnionym atakującym nadpisanie tytułu, treści i streszczenia dowolnego wpisu na stronie, w tym wpisów administratorów.

Wtyczka User Frontend dla WordPress w wersjach do 4.3.7 zawiera podatność na ominięcie autoryzacji. Niezautoryzowani atakujący mogą usuwać dowolne załączniki multimedialne, których autor ma ID 0, wykorzystując akcję AJAX wpuf_file_del.