CVE-2022-42919

Python w wersjach przed 3.3.4 RC1 umożliwia zdalnym atakującym wywołanie odmowy usługi poprzez wprowadzenie wartości rozmiaru pliku większej niż rozmiar pliku zip w funkcjach związanych z odczytem i ekstrakcją plików zip.

Moduł email w Pythonie, a konkretnie klasa BytesGenerator, nieprawidłowo cytuje znaki nowej linii w nagłówkach wiadomości podczas serializacji, co umożliwia wstrzyknięcie nagłówka. Problem dotyczy tylko użycia LiteralHeader, które nie respektuje składania nagłówków.

Moduł email w Pythonie do wersji 3.11.3 błędnie parsuje adresy e-mail zawierające znaki specjalne. Nieprawidłowa część nagłówka RFC2822 jest identyfikowana jako wartość addr-spec.

Podatność w komponencie urllib.parse języka Python przed wersją 3.11.4 umożliwia atakującym ominięcie metod blokowania poprzez dostarczenie adresu URL rozpoczynającego się od znaków pustych.

W Pythonie znaleziono błąd. W algorytmach o kwadratowej złożoności czasowej używających niebinarnych baz, przy użyciu int("text"), system może potrzebować 50ms na sparsowanie int stringa z 100 000 cyfr i 5s dla 1 000 000 cyfr (float, decimal, int.from_bytes() i int() dla baz binarnych 2, 4, 8, 16 i 32 nie są dotknięte). Największe zagrożenie z tej podatności to dostępność systemu.

W Pythonie wykryto błąd w kodzie klienta HTTP, który przy nieprawidłowo obsłużonej odpowiedzi HTTP może spowodować zapętlenie skryptu klienta, zużywając czas procesora. Największe zagrożenie dotyczy dostępności systemu.

Błąd w module urllib.parse w Pythonie, polegający na braku sanityzacji danych wejściowych przez metodę urlparse, która pozwala na wstawianie znaków '\r' i '\n' w ścieżce URL. Umożliwia to atakującemu wprowadzenie spreparowanego URL-a, co może prowadzić do ataków typu injection. Problem dotyczy wersji Python przed 3.10.0b1, 3.9.5, 3.8.11, 3.7.11 i 3.6.14.

W Pythonie przed wersją 3.9.5 biblioteka ipaddress nieprawidłowo obsługuje wiodące zera w oktetach adresu IP. W niektórych sytuacjach pozwala to atakującym obejść kontrolę dostępu opartą na adresach IP.

Pakiety python/cpython w wersjach do 3.6.13, od 3.7.0 do 3.7.10, od 3.8.0 do 3.8.8 oraz od 3.9.0 do 3.9.2 są podatne na zatruwanie pamięci podręcznej sieci (Web Cache Poisoning) poprzez funkcje urllib.parse.parse_qsl i urllib.parse.parse_qs. Atakujący może wykorzystać technikę zwaną ukrywaniem parametrów, rozdzielając parametry zapytania średnikiem (;), co powoduje różnice w interpretacji żądania między serwerem proxy a serwerem.

Python 3.x do wersji 3.9.1 zawiera przepełnienie bufora w funkcji PyCArg_repr w _ctypes/callproc.c, co może prowadzić do zdalnego wykonania kodu w niektórych aplikacjach Pythona, które akceptują liczby zmiennoprzecinkowe jako niezaufane dane wejściowe, na przykład argument 1e300 do c_double.from_param. Problem wynika z niebezpiecznego użycia funkcji sprintf.