CVE-2022-38178

Atakujący może spowodować przerwanie działania named, wysyłając spreparowane żądanie DNS-over-HTTPS z kryptograficznie nieprawidłowym rekordem SIG(0), a następnie przedwcześnie zamykając połączenie transportowe. Problem dotyczy BIND 9 w wersjach 9.20.0–9.20.27, 9.21.0–9.21.25 oraz 9.20.9-S1–9.20.27-S1.

Nieprawidłowo sformułowane rekordy BRID/HHIT mogą spowodować nieoczekiwane zakończenie działania serwera `named`. Podatność dotyczy określonych wersji BIND 9.

named w BIND 8.2 do 8.2.2-P6 pozwala zdalnym atakującym na wywołanie odmowy usługi poprzez wysłanie żądania kompresowanego transferu strefy (ZXFR) i wykonanie zapytania o rekord autorytatywny, który nie jest buforowany (błąd "zxfr").

named w BIND 8.2 do 8.2.2-P6 pozwala zdalnym atakującym wywołać odmowę usługi poprzez wysłanie rekordu SRV do serwera. Podatność znana jako "srv bug".

Podatność CVE-1999-0024 dotyczy złośliwego ataku na pamięć podręczną DNS poprzez oprogramowanie BIND, wykorzystującego przewidywalne identyfikatory zapytań.

Rekurencyjny serwer BIND, który otrzyma zapytanie z żądaniem rekurencji (RD=1), a następnie zapytanie nierekurencyjne (RD=0), może zakończyć działanie z błędem asercji, powodując odmowę usługi. Aby wystąpiła podatność, serwer BIND musi zezwalać na zapytania rekurencyjne i mieć skonfigurowane co najmniej dwie strefy RPZ: jedną z domyślnym ustawieniem "recursive-only yes", a drugą z "recursive-only no". Problem dotyczy BIND 9 w wersjach 9.16.0 do 9.18.50, 9.20.0 do 9.20.29, 9.21.0 do 9.21.26, 9.11.3-S1 do 9.18.50-S1 oraz 9.20.9-S1 do 9.20.29-S1.

Resolver BIND skonfigurowany zarówno ze strefą "redirect", jak i "qname-minimization strict" może przerwać działanie z błędem asercji podczas przetwarzania przekierowania. Problem dotyczy BIND 9 w wersjach 9.16.0 do 9.18.50, 9.20.0 do 9.20.29, 9.21.0 do 9.21.26, 9.16.8-S1 do 9.18.50-S1 oraz 9.20.9-S1 do 9.20.29-S1.

Odtworzenie podpisanych wiadomości UDP GSS-TSIG może spowodować uszkodzenie pamięci w "named". Atakujący, który przechwyci wcześniej podpisaną wiadomość UDP, może ją odtworzyć, gdy klucz TSIG jest nadal ważny, a także wysyłać spreparowane zapytania do strefy pod swoją kontrolą, co może potencjalnie doprowadzić do zdalnego wykonania kodu.

W resolverze BIND przychodzące komunikaty protokołu DNS o określonej strukturze powodują dodatkowe przetwarzanie bez nałożonego przez BIND limitu. Komunikat DNS z złośliwie dużą liczbą takich struktur spowoduje, że BIND zużyje nieproporcjonalnie dużo czasu CPU i pamięci podczas przetwarzania. Problem dotyczy BIND 9 w wersjach 9.11.0 do 9.18.50, 9.20.0 do 9.20.29, 9.21.0 do 9.21.26, 9.11.3-S1 do 9.18.50-S1 oraz 9.20.9-S1 do 9.20.29-S1.

Jeśli resolver BIND wyśle zapytanie do strefy autorytatywnej podpisanej DNSSEC, a serwer autorytatywny odpowie prawidłową odpowiedzią wildcard i podpisanym dowodem NSEC3, a następnie niepodpisanym NSEC o tej samej nazwie właściciela, spowoduje to nieoczekiwane zakończenie programu. Problem dotyczy BIND 9 w wersjach 9.11.0 do 9.18.50, 9.20.0 do 9.20.27, 9.21.0 do 9.21.25, 9.11.3-S1 do 9.18.50-S1 oraz 9.20.9-S1 do 9.20.27-S1.