CVE-2000-1218

Wtyczka s2Member dla WordPressa w wersjach do 260927 włącznie jest podatna na zdalne wykonanie kodu poprzez parametr 'item_name'. Niedostateczna sanityzacja w funkcji strip_php_tags_deep() usuwa jedynie literalne sekwencje '<?', a późniejsze czyszczenie placeholderów po interpolacji odtwarza poprawny otwieracz '<?php' już po osadzeniu wartości kontrolowanej przez atakującego w szablonie e-mail.

W wersji 14.60 serwera Secure Access występuje podatność typu cross-site request forgery (CSRF). Z powodu obejścia mechanizmu kontroli bezpieczeństwa atakujący może zmusić administratora do utworzenia konta pod kontrolą atakującego.

W serwerach Secure Access w wersjach od 13.0 do wersji przed 14.61 występuje podatność polegająca na obejściu uwierzytelniania. Atakujący mogą modyfikować ustawienia bezpieczeństwa klienta za pośrednictwem serwera.

Wtyczka Ultra Addons for Contact Form 7 dla WordPressa jest podatna na usuwanie dowolnych plików z powodu niewystarczającej walidacji ścieżki w funkcji _getObjAttr we wszystkich wersjach do 3.5.54 włącznie. Nieuwierzytelniony atakujący może usunąć dowolne pliki na serwerze, co może prowadzić do zdalnego wykonania kodu po usunięciu odpowiedniego pliku (np. wp-config.php). Wymaga to aktywnego dodatku PDF Generator i skonfigurowanego formularza Contact Form 7 do generowania PDF.

Rozszerzenie Joomla Custom Tables w wersjach poniżej 3.7.8 pozwala nieuwierzytelnionemu atakującemu na przesłanie dowolnego pliku (typu polyglot) z kontrolowanym rozszerzeniem do publicznie dostępnego katalogu tmp. Ścieżka zapisanego pliku jest ujawniana w odpowiedzi, a plik jest domyślnie serwowany jako statyczna treść.

Rozszerzenie Joomla DJ-Classifieds w wersjach poniżej 3.11.3 jest podatne na nieuwierzytelnioną iniekcję SQL w wyszukiwarce frontendowej.

Rozszerzenie Joomla DJ-Classifieds w wersjach poniżej 3.11.3 pozwala nieuprzywilejowanemu użytkownikowi na przesłanie dowolnego pliku, co prowadzi do pełnego zdalnego wykonania kodu (RCE).

Brak filtrowania w meta proxy SUSE Rancher Manager może powodować wyciek przekazanych poświadczeń Rancher do dostawców chmury. Problem dotyczy SUSE Rancher w wersjach 2.15.0–2.15.3, 2.14.0–2.14.7 oraz 2.13.0–2.13.11.

kaniko przed wersją 1.25.20 może wysłać token dostępu Microsoft Entra ID (Azure AD) dla Azure Resource Manager do rejestru kontrolowanego przez atakującego. Wynika to z niezakotwiczonego wyrażenia regularnego w pomocniku poświadczeń ACR, które akceptuje nazwy hostów zawierające domeny .azurecr.io, .azurecr.cn, .azurecr.de lub .azurecr.us.

Kontroler SUSE Rancher Fleet nie ograniczał wystarczająco, które sekrety kubeconfig może przywoływać obiekt Fleet Cluster. W efekcie zwykły użytkownik mógł zdefiniować klaster w swojej przestrzeni nazw i powiązać go z poświadczeniami administracyjnymi klastra zarządzającego, co pozwalało kontrolerowi zarządzać klastrem zarządzającym w imieniu tego użytkownika z podwyższonymi uprawnieniami. Podatność dotyczy wersji 0.16.0–0.16.3, 0.15.0–0.15.8, 0.14.0–0.14.12, 0.13.0–0.13.17 i prawdopodobnie starszych.