Katalog podatności CVE

ANDRITZ HIPASE-250 (dawniej 250 SCALA) w domyślnej konfiguracji udostępnia swój endpoint danych i konfiguracji bez uwierzytelniania i z permisywnym CORS. Nieuwierzytelniony atakujący z dostępem sieciowym może odczytać bieżące wartości procesowe i konfigurację serwera.

ANDRITZ HIPASE-250 przechowuje i przesyła hasła użytkowników w odwracalnym formacie zamiast jednokierunkowego skrótu. Umożliwia to atakującemu odczytanie przechowywanych haseł po uzyskaniu dostępu do magazynu poświadczeń lub przechwyceniu ruchu sieciowego.

Wtyczka Realtyna Organic IDX dla WordPressa do wersji 5.3.0 zawiera podatność na dowolne przesyłanie plików. Brak walidacji rozszerzenia i zawartości pliku w funkcji saveLiveImages() oraz niewystarczająca autoryzacja w handlerze AJAX get_keys() i brak uwierzytelnienia w punkcie końcowym REST API importu umożliwiają uwierzytelnionym atakującym (od poziomu subskrybenta) przesyłanie dowolnych plików na serwer, co może prowadzić do zdalnego wykonania kodu.

Wtyczka Product Feed Manager For WooCommerce dla WordPressa przed wersją 7.6.1 nieprawidłowo sanityzuje i escapuje reguły filtrów niestandardowych przed użyciem ich w zapytaniu SQL, umożliwiając użytkownikom z rolą Contributor i wyższym przeprowadzenie ataków SQL injection.

Wtyczka Geeky Bot dla WordPressa przed wersją 1.2.8 nie przeprowadza kontroli autoryzacji na jednej ze swoich akcji AJAX, umożliwiając nieuwierzytelnionym użytkownikom pobranie metadanych sesji historii czatu, w tym nazw użytkowników WordPress, ich ID oraz znaczników czasu.

Wtyczka JS Help Desk dla WordPress przed wersją 3.1.4 nie sprawdza autoryzacji ani własności w żądaniach przesyłania plików. Niezalogowani użytkownicy mogą przesyłać pliki (o dozwolonych rozszerzeniach) i dołączać je do zgłoszeń wsparcia dowolnych użytkowników.

Wtyczka FlxWoo dla WordPressa przed wersją 3.1.1 nie weryfikuje z procesorem płatności, czy sesja checkoutu została faktycznie opłacona przed oznaczeniem powiązanego zamówienia jako opłaconego. Umożliwia to nieuwierzytelnionym atakującym finalizowanie zamówień WooCommerce bez płacenia.

Wtyczka Demi dla WordPressa przed wersją 0.0.7 przechowuje archiwa pełnych kopii zapasowych witryny w publicznie dostępnej lokalizacji pod przewidywalną nazwą pliku i bez ochrony dostępu. Umożliwia to nieuwierzytelnionym atakującym pobranie kompletnych kopii zapasowych, w tym bazy danych witryny i skrótów haseł użytkowników.

Wtyczka GiveWP dla WordPressa przed wersją 4.16.3 nieprawidłowo ogranicza dostęp do punktu końcowego REST API, który zwraca rekordy cyklicznych darowizn. Umożliwia to nieuwierzytelnionym użytkownikom pobieranie informacji o anonimowych cyklicznych darczyńcach, w tym ich nazwisk i szczegółów subskrypcji.

Wtyczka Frontend Admin by DynamiApps dla WordPressa przed wersją 3.29.9 dekoduje encje HTML w przesłanej wartości pola formularza po jej oczyszczeniu, co przywraca znaczniki HTML, które zostały zneutralizowane przez oczyszczacz. Podwójnie zakodowany ładunek przesłany przez nieuwierzytelnionego odwiedzającego jest przechowywany jako żywy znacznik i później wyświetlany bez kodowania na powierzchniach wyświetlania front-endu, co skutkuje przechowywanym cross-site scripting, który wykonuje się w przeglądarce każdego użytkownika, w tym administratora, który przegląda stronę wyświetlającą przesłaną wartość.

Wtyczka ElementsKit Elementor Addons dla WordPressa przed wersją 3.10.01 nie zapobiega zapisaniu definicji niestandardowego widgetu przez użytkownika z uprawnieniami administracyjnymi bezpośrednio do wygenerowanego pliku PHP, który jest następnie wykonywany. Pozwala to na uruchomienie dowolnego kodu PHP na serwerze. W sieci multisite administrator podstrony (bez uprawnień do edycji plików) może uzyskać dostęp do wykonywania kodu na poziomie hosta.

Wtyczka Kirki dla WordPressa przed wersją 6.0.13 nieprawidłowo oczyszcza i koduje wartość pochodzącą z żądania przed użyciem jej w zapytaniu SQL, co pozwala nieuwierzytelnionym atakującym na przeprowadzenie ataku SQL Injection.

Wtyczka Kirki dla WordPressa przed wersją 6.0.13 nie ogranicza, które klasy mogą być tworzone podczas deserializacji danych przechowywanych przez nieuwierzytelnionych użytkowników. Prowadzi to do PHP Object Injection, który jest wyzwalany, gdy administrator później przegląda te dane. Przy odpowiednim łańcuchu gadżetów (np. z innej wtyczki lub starej wersji WordPressa) może to prowadzić do zdalnego wykonania kodu.

Wtyczka miniOrange 2FA dla WordPressa przed wersją 6.2.6 nie weryfikuje przesłanego jednorazowego hasła względem tajnego klucza docelowego użytkownika, zamiast tego weryfikuje je względem wartości dostarczonej przez atakującego. Pozwala to nieuwierzytelnionemu atakującemu, który zna hasło ofiary, na ominięcie uwierzytelniania dwuskładnikowego i uzyskanie dostępu do konta ofiary, w tym administratorów.

Wtyczka Ultimate Member dla WordPressa przed wersją 2.12.1 nie filtruje uprawnień na poziomie administratora z ról, które udostępnia do wyboru w formularzach rejestracyjnych. Ponadto zabezpieczenie po rejestracji przed kontami z podwyższonymi uprawnieniami jest domyślnie wyłączone. Pozwala to nieuwierzytelnionym użytkownikom na rejestrację z rolą zdefiniowaną w witrynie, która ma uprawnienia administratora, i uzyskanie dostępu administracyjnego, jeśli taka rola istnieje i pole wyboru roli jest obecne w opublikowanym formularzu rejestracyjnym.

CodeIgniter przed wersją 4.7.4 zawiera podatność w metodzie UploadedFile::move(). Wywołanie jej bez drugiego argumentu używa nazwy pliku podanej przez klienta bez sanityzacji, co pozwala zdalnemu atakującemu na użycie sekwencji przejścia do katalogu nadrzędnego (path traversal) i zapisanie przesłanej zawartości poza zamierzonym katalogiem.

ComfyUI przed wersją 0.28.0 zawiera podatność w funkcjach folder_paths.get_annotated_filepath i exists_annotated_filepath. Łączą one nazwy plików kontrolowane przez przepływ pracy z katalogiem bazowym bez sprawdzania, czy plik znajduje się w dozwolonym katalogu. Nieuwierzytelniony atakujący może wysłać spreparowane żądanie POST /prompt z węzłami LoadImage lub podobnymi, aby odczytać dowolne ścieżki hosta i wyciec pliki w formacie obrazu przez /view.

ComfyUI przed wersją 0.28.0 zawiera podatność na przechowywany cross-site scripting (XSS) w punkcie końcowym GET /userdata/{file}. Serwuje on pliki HTML i SVG kontrolowane przez użytkownika z typami MIME pochodzącymi z rozszerzenia, co pozwala na wykonanie skryptów w kontekście origin ComfyUI i dostęp do tokenów API, ustawień, przepływów pracy oraz wywołań API z uprawnieniami uwierzytelnionego użytkownika.

ComfyUI przed wersją 0.28.0 zawiera podatność w funkcji get_model_preview w app/model_manager.py. Łączy ona nieograniczoną nazwę pliku z wybranego katalogu modeli bez sprawdzania, czy plik znajduje się w dozwolonym katalogu. Nieuwierzytelniony atakujący może użyć sekwencji przejścia do katalogu nadrzędnego, ścieżek bezwzględnych lub nieograniczonego path_index, aby odczytać pliki możliwe do zdekodowania jako obrazy oraz enumerować ścieżki hosta.

ComfyUI przed wersją 0.28.0 zawiera podatność na przechowywany cross-site scripting (XSS) w punkcie końcowym /view. Serwuje on przesłane pliki SVG inline, ponieważ typy MIME image/svg+xml i pokrewne nie były obsługiwane jako niebezpieczne, co pozwala na wykonanie skryptów w kontekście origin ComfyUI.