Katalog podatności CVE

Przed wersją 2.0.0 Pathling Server operacja `$import-pnp` akceptuje dostarczony przez wywołującego `exportUrl` i używa go jako zdalnego punktu końcowego FHIR Bulk Export bez ograniczania go do zaufanego źródła. Gdy skonfigurowane są poświadczenia PNP, Pathling buduje uwierzytelniony klient eksportu masowego kierujący się na host wybrany przez wywołującego, pobiera pliki wybrane z manifestu, a następnie reklasyfikuje te pliki jako zaufane lokalne importy `file://` - omijając listę dozwolonych `allowableSources`, która chroni zwykłą operację `$import`. Problem został naprawiony w Pathling Server 2.0.0. Obejściem jest wyłączenie operacji `$import-pnp` (`pathling.operations.importPnpEnabled=false`) lub niekonfigurowanie poświadczeń PNP.

Przed wersją 2.0.0 Pathling Server, typowana powierzchnia CRUD/wyszukiwania/wsadowa FHIR pozwala uwierzytelnionemu wywołującemu z tylko ogólnymi uprawnieniami operacyjnymi na działanie na wybranych przez atakującego rodzinach zasobów, ponieważ te punkty wejścia nie egzekwują spójnie udokumentowanych uprawnień `read` i `write` dla poszczególnych zasobów. Udokumentowany model autoryzacji wymaga, aby uprawnienie operacyjne (np. `pathling:search`) było sparowane z odpowiednim uprawnieniem `read` lub `write` dla zasobu (np. `pathling:read:Patient`). Usuwanie i operacje wsadowe są udokumentowane jako wymagające uprawnienia zapisu dla wszystkich typów zasobów. Jednak typowane wyszukiwanie, aktualizacja i powiązane procedury obsługi są oznaczone tylko adnotacją `@OperationAccess(...)` i działają na typie zasobu wybranym przez dostawcę bez sprawdzania odpowiedniego uprawnienia dla zasobu. Problem został naprawiony w Pathling Server 2.0.0.

Przed wersją 2.0.0 Pathling Server, typowana powierzchnia CRUD/wyszukiwania/wsadowa FHIR pozwala uwierzytelnionemu wywołującemu z tylko ogólnymi uprawnieniami operacyjnymi na działanie na wybranych przez atakującego rodzinach zasobów, ponieważ te punkty wejścia nie egzekwują spójnie udokumentowanych uprawnień `read` i `write` dla poszczególnych zasobów. Udokumentowany model autoryzacji wymaga, aby uprawnienie operacyjne (np. `pathling:search`) było sparowane z odpowiednim uprawnieniem `read` lub `write` dla zasobu (np. `pathling:read:Patient`). Usuwanie i operacje wsadowe są udokumentowane jako wymagające uprawnienia zapisu dla wszystkich typów zasobów. Jednak typowane wyszukiwanie, aktualizacja i powiązane procedury obsługi są oznaczone tylko adnotacją `@OperationAccess(...)` i działają na typie zasobu wybranym przez dostawcę bez sprawdzania odpowiedniego uprawnienia dla zasobu. Problem został naprawiony w Pathling Server 2.0.0.

gopacket zapewnia możliwości przetwarzania pakietów dla języka Go. Do wersji 1.7.0 włącznie, wiele dekoderów warstw używa długości, liczników lub przesunięć kontrolowanych przez atakującego przed ich walidacją względem buforów pakietów, co pozwala spreparowanemu pakietowi zdekodowanemu przez DecodingLayerParser lub DecodeFromBytes na wywołanie nieodwracalnego paniki i zdalną odmowę usługi. Dostępny jest commit z poprawką pod adresem 210f25f.

Przed wersją 6.9.11 w HAPI FHIR, plik XhtmlParser.java nie narzuca maksymalnej głębokości zagnieżdżenia elementów, więc głęboko zagnieżdżona narracja text.div wywołuje nieograniczoną rekurencję między parseElementInner() i parseElement(), powodując StackOverflowError. Atakujący, który może przesłać zasoby FHIR zawierające takie narracje, może w ten sposób doprowadzić do awarii wątku roboczego parsowania lub walidacji, wpływając na usługi walidatora i każdą aplikację parsującą dostarczone przez atakującego FHIR JSON lub XML. Problem został naprawiony w wersji 6.9.11.

Przed wersją 6.9.11 w HAPI FHIR, parser JSON w org.hl7.fhir.utilities.json.parser.JsonParser nie egzekwuje maksymalnej głębokości zagnieżdżenia dla tablic lub obiektów. W rezultacie mały, ale głęboko zagnieżdżony, składniowo poprawny dokument FHIR JSON może wywołać nieograniczoną rekurencję readArray() lub readObject(), powodując StackOverflowError przed uruchomieniem walidacji strukturalnej. Atakujący, który może przesłać zasoby JSON do walidacji, może w ten sposób doprowadzić do awarii wątku żądania, a usługi, które nie izolują bezpiecznie StackOverflowError, mogą doświadczyć utraty pracowników lub niestabilności procesu — stan odmowy usługi. Problem został naprawiony w wersji 6.9.11.

Element Call w wersjach od 0.5.17 do 0.19.3 raportuje dane analityczne do serwera PostHog, gdy jest to skonfigurowane przez klucz `posthog` w config.json lub parametry URL `posthogApiHost` i `posthogApiKey`. Kilka pól tych danych (`$initial_person_info`, `$session_entry_url`, `$current_url`) zawiera pełny URL odwiedzonej strony, w tym fragment. Użytkownicy samodzielnej instancji SPA, takiej jak https://call.element.io, mogli zgłosić pełne URL-e niektórych połączeń, w tym hasła szyfrowania, do skonfigurowanego serwera PostHog.

Przed wersją 2.0.0 Pathling Server, punkt końcowy `/$result` pozwala wywołującemu, który może uzyskać dowolny ważny identyfikator zadania eksportu asynchronicznego, na podanie wartości parametru `file` zawierających sekwencje przejścia ścieżki. Procedura obsługi weryfikuje tylko dostarczone `job` i nigdy nie normalizuje ani nie ogranicza żądanej ścieżki `file` do katalogu `jobs/<jobId>` tego zadania przed otwarciem jej jako zasobu systemu plików. Ponieważ przestrzeń robocza eksportu asynchronicznego znajduje się w tym samym katalogu głównym bazy danych magazynu, co utrwalone tabele zasobów, atakujący może użyć własnego zadania eksportu do odczytu innych plików z magazynu. Problem został naprawiony w Pathling Server 2.0.0. Jako tymczasowe złagodzenie, wyłącz operacje eksportu asynchronicznego (`pathling.operations.exportEnabled`, `patientExportEnabled`, `groupExportEnabled`, `bulkSubmitEnabled`) lub włącz uwierzytelnianie i ogranicz możliwość eksportu do zaufanych wywołujących.

Pathling Server przed wersją 2.0.0 umożliwia uprawnionemu użytkownikowi podanie parametru `oauthMetadataUrl` bez weryfikacji względem listy dozwolonych źródeł. W rezultacie przepływ OAuth dla operacji bulk-submit ufa niezaufanemu punktowi końcowemu tokenu i używa zapisanych poświadczeń do uwierzytelnienia.

Pathling Server przed wersją 2.0.0 ma podatność na path traversal w punkcie końcowym `/$result`. Osoba znająca identyfikator zadania eksportu może podać ścieżkę pliku zawierającą sekwencje `../`, co pozwala na odczyt plików spoza katalogu zadania, w tym danych z magazynu.

Consul Community Edition i Consul Enterprise w wersjach od 1.13.0 do 2.0.2 są podatne na nieuwierzytelniony atak DoS poprzez nieograniczone akceptowanie połączeń na zewnętrznych gRPC listenerach. Zdalny atakujący może wyczerpać deskryptory plików, gorutyny i pamięć, otwierając wiele niekompletnych połączeń.

Ruby JSON w wersjach od 2.20.0 do 2.21.2 ma podatność na use-after-free w natywnym rozszerzeniu C. Po skonsumowaniu bufora wejściowego JSON::ResumableParser, wskaźniki stanu pozostają wskazujące na zwolnioną pamięć, co przy parsowaniu niekompletnych obiektów z duplikatami kluczy może prowadzić do zakończenia procesu.

NexTor IP Changer przed wersją 2.0.0 wykonuje uprzywilejowane polecenia systemowe za pomocą `sudo` i `shell=True` bezpośrednio w logice aplikacji. W środowiskach z włączonym sudo bez hasła (NOPASSWD) uprzywilejowane polecenia mogą być wykonywane bez wyraźnego potwierdzenia użytkownika.

NexTor IP Changer przed wersją 2.0.0 ma podatność na wykonanie kodu z powodu niebezpiecznego użycia `shell=True` z poleceniami, które polegają na rozwiązywaniu ścieżek przez zmienną środowiskową PATH. Atakujący kontrolujący środowisko może umieścić złośliwe pliki wykonywalne wcześniej w PATH, co prowadzi do wykonania kodu.

SourceCodester Simple Doctors Appointment System 1.0 ma podatność na SQL injection w pliku /admin/ajax.php?action=delete_appointment. Manipulacja argumentem ID pozwala na zdalne wstrzyknięcie zapytania SQL.

Wtyczka scheduler-webhook w Grav CMS ma podatność na obejście uwierzytelnienia w sprawdzaniu tokenu webhook. Gdy funkcja webhook jest włączona, ale nie skonfigurowano webhookToken, walidacja tokenu jest pomijana, co pozwala nieuwierzytelnionemu atakującemu na wyzwolenie skonfigurowanych zadań zaplanowanych.

Wstrzykiwanie fałszywych komunikatów alarmowych lub statusowych przez CPDLC może prowadzić do błędnej alokacji zasobów, zamieszania operacyjnego i niewłaściwych reakcji załóg lotniczych, kontrolerów ruchu i operacji naziemnych. Atak może być przeprowadzony zdalnie przez częstotliwość radiową.

Brak uwierzytelnienia dla komunikatów VHF Data Link (VDL) pozwala nieautoryzowanym stacjom naziemnym na wstrzykiwanie komunikatów CPDLC, co może prowadzić do nieoczekiwanych lub mylących zezwoleń i potencjalnego zamieszania pilotów. Atak może być przeprowadzony zdalnie przez częstotliwość radiową.

W sol commit 373d848 (2024-12-12) broker nie zwalnia w pełni zasobów podczas obsługi nieprawidłowych lub zduplikowanych pakietów CONNECT. Gdy klienci wysyłają nieprawidłowe pakiety CONNECT, serwer może po cichu zakończyć połączenie lub wysłać CONNACK, ale nie zamknąć sesji ani nie zwolnić wewnętrznych zasobów. Umożliwia to atakującemu tworzenie licznych półotwartych połączeń, które zużywają pamięć i deskryptory plików, potencjalnie wywołując OOM killer w Linuksie i powodując odmowę usługi.

WordPress jest podatny na odzwierciedlony atak XSS przed uwierzytelnieniem na ekranie logowania. Poprzez specjalnie spreparowaną złośliwą stronę internetową atakujący może eskalować atak do RCE, ale wymaga to socjotechniki i interakcji ofiary. Problem dotyczy wszystkich wersji WordPressa; poprawka wydana w wersji 7.0.3 i backportowana do starszych gałęzi od 4.7.