Katalog podatności CVE

Wtyczka RT Mega Menu do WordPressa przed wersją 1.5.2 nie przeprowadza kontroli uprawnień na akcji AJAX zapisującej konfigurację mega-menu i ustawienia poszczególnych pozycji menu. Jedyną barierą jest nonce, który każdy zalogowany użytkownik może odczytać ze standardowej strony administracyjnej. Użytkownik z rolą Subskrybenta może włączyć mega-menu na menu witryny i zapisać wartość stylu pozycji menu, która jest renderowana bez escapowania w atrybucie style w publicznej nawigacji. Poprzez wyjście z tego atrybutu użytkownik utrwala procedurę obsługi zdarzeń JavaScript, która wykonuje się dla każdego odwiedzającego, który najeżdża na nawigację, w tym administratorów, co prowadzi do przejęcia sesji/witryny.

Wtyczka Meta Box dla WordPressa przed wersją 5.13.1 nie weryfikuje, czy użytkownik jest upoważniony do usunięcia wskazanego załącznika. Umożliwia to użytkownikom z niskimi uprawnieniami, takim jak Współautor, trwałe usuwanie dowolnych załączników multimedialnych należących do innych użytkowników.

Wtyczka FluentBoards dla WordPressa przed wersją 1.95.3 nie weryfikuje, czy elementy wybrane do importu tablicy należą do tablicy, do której użytkownik ma dostęp. Pozwala to każdemu uwierzytelnionemu użytkownikowi z dostępem członkowskim do jednej tablicy na kopiowanie i odczytywanie etapów oraz zadań (w tym tytułów, opisów i załączników plików) dowolnej innej tablicy w witrynie.

Wtyczka JetEngine dla WordPressa przed wersją 3.8.12 nie zabezpiecza wartości meta posta przed wyświetleniem przez jeden ze swoich shortcode'ów. Umożliwia to użytkownikom z rolą Współautora i wyższą przeprowadzenie ataków Stored Cross-Site Scripting, które wykonują się w kontekście użytkowników z wyższymi uprawnieniami, takich jak administratorzy.

Wtyczka King Addons for Elementor dla WordPressa przed wersją 51.1.76 nie zabezpiecza ustawienia siatki dostarczonego przez użytkownika przed odbiciem w atrybucie HTML w nieuwierzytelnionej odpowiedzi AJAX. Umożliwia to atakującym wykonanie dowolnego JavaScript w przeglądarce odwiedzającego, który zostanie nakłoniony do załadowania spreparowanej strony.

Wtyczka Element Pack Addons for Elementor dla WordPressa przed wersją 8.7.13 nie zabezpiecza wartości opcji przekazywanych przez atrybuty danych przed ponownym przetworzeniem przez bibliotekę front-endową. Umożliwia to użytkownikom z dostępem na poziomie współautora lub wyższym wstrzyknięcie dowolnego JavaScript, który wykonuje się w sesji każdego odwiedzającego, który wyświetli zmodyfikowaną treść.

Wtyczka WordPress webtoffee-cookie-consent przed wersją 3.5.3 nie sprawdza autoryzacji w kilku swoich endpointach REST API. Umożliwia to nieuwierzytelnionym atakującym eksportowanie i usuwanie zapisanych zgód odwiedzających, tworzenie postów oraz modyfikację stanu licencji wtyczki.

Wtyczka WordPress Clever Mega Menu for Visual Composer w wersji do 1.0.1 nie sprawdza nonce ani uprawnień w akcji AJAX aktualizującej metadane elementów menu nawigacyjnego. Umożliwia to każdemu uwierzytelnionemu użytkownikowi, w tym Subskrybentom, nadpisywanie treści i ustawień elementów menu wyświetlanych w publicznej nawigacji witryny.

Wtyczka WordPress Charitable przed wersją 1.8.5.3 nie dezynfekuje i nie escapuje jednego z pól tekstowych obrazu kampanii przed wyświetleniem go w atrybucie HTML. Umożliwia to użytkownikom z wysokimi uprawnieniami do zarządzania kampaniami przeprowadzenie ataków Stored Cross-Site Scripting (XSS), które wykonują się na stronie kampanii widocznej dla odwiedzających.

Podatność w keras-team/keras w wersjach do 3.14.0 włącznie umożliwia ujawnienie zawartości dowolnych lokalnych plików HDF5 z powodu nieprawidłowego obsługiwania ExternalLinks. Funkcje `KerasFileEditor` i `keras.saving.load_weights` omijają pomocnicze funkcje `safe_get_h5_group` i `safe_get_h5_dataset`, które są zaprojektowane do odrzucania ExternalLinks i SoftLinks. Powoduje to automatyczne dereferencjonowanie linków do zewnętrznych plików HDF5, umożliwiając atakującym ujawnienie wrażliwych danych z lokalnego systemu plików ofiary.

guzzlehttp/guzzle przed wersją 7.15.1 nieprawidłowo zachowuje zakres ciasteczek host-only, przechowując host żądania w polu Domain zamiast oznaczać ciasteczka jako host-only. Atakujący kontrolujący podrzędne hosty mogą otrzymać ciasteczka host-only przeznaczone tylko dla nadrzędnych hostów, co może ujawnić identyfikatory sesji i tokeny autoryzacyjne.

guzzlehttp/guzzle przed wersją 7.15.1 zawiera podatność ujawnienia informacji w RedirectMiddleware. Gdy opcjonalne ustawienie allow_redirects.referer jest włączone, oprogramowanie kopiuje fragment URI (część po '#') z odsyłającego żądania do nagłówka Referer podczas przekierowania. Atakujący kontrolujący miejsce docelowe przekierowania może odczytać ten fragment, potencjalnie ujawniając jednorazowe sekrety logowania, tokeny dostępu i inne wrażliwe dane.

guzzlehttp/guzzle przed wersją 7.15.1 zawiera podatność na odmowę usługi w CookieJar, który akceptuje nieograniczoną liczbę nagłówków Set-Cookie bez ograniczeń rozmiaru. Atakujący może zwrócić wiele dużych ciasteczek z złośliwego serwera, powodując przechowywanie nadmiernych danych w pamięci i generowanie zbyt dużych nagłówków Cookie, które zawodzą w handlerach lub serwerach docelowych.

ArcadeDB przed wersją 26.7.2 nie egzekwuje uprawnienia UPDATE_SCHEMA dla operacji SQL ALTER TYPE ... CUSTOM i ALTER TYPE ... BUCKETSELECTIONSTRATEGY. Uwierzytelniony użytkownik z dostępem tylko do odczytu może wysłać te instrukcje przez endpoint HTTP, aby zmutować metadane schematu i strategię wyboru segmentów, omijając granicę uprawnień updateSchema.

GuzzleHttp przed wersją 7.14.2 nieprawidłowo izoluje nagłówki Proxy-Authorization od serwerów pochodzenia w handlerach cURL. Atakujący mogą przechwycić dane uwierzytelniające proxy poprzez logi dostępu serwera pochodzenia, gdy żądania są przekierowywane, pomijane lub wysyłane przez proxy SOCKS, które Guzzle błędnie klasyfikuje jako bezpośrednie połączenia.

JupyterLab przed wersją 4.5.9 zawiera podatność na trwałe cross-site scripting (XSS) w Menedżerze Rozszerzeń, która nie waliduje protokołów URI w metadanych pakietów. Atakujący mogą publikować złośliwe pakiety PyPI z adresami URL javascript: w metadanych projektu, które wykonują dowolny kod JavaScript w kontekście JupyterLab po kliknięciu nazwy rozszerzenia.

Better-auth przed wersją 1.4.9 zawiera podatność na obejście uwierzytelniania dwuskładnikowego (2FA), gdy włączona jest opcja session.cookieCache. Atakujący posiadający prawidłowe podstawowe dane uwierzytelniające mogą uzyskać dostęp do uwierzytelnionych tras bez przechodzenia drugiego składnika weryfikacji, wykorzystując przedwczesne buforowanie sesji.

Better-auth przed wersją 1.6.2 nie waliduje parametru stanu OAuth względem przechowywanego nonce, gdy używane jest przechowywanie stanu w ciasteczkach bez PKCE. Atakujący mogą sfałszować parametr stanu i dostarczyć kontrolowany przez atakującego kod autoryzacyjny, aby utworzyć uwierzytelnione sesje powiązane z zewnętrzną tożsamością atakującego lub trwale połączyć konta atakującego z profilami ofiary.

@better-auth/oauth-provider przed wersją 1.7.0-beta.4 nie wiąże audytorium tokena dostępu z grantem autoryzacyjnym, co pozwala klientom żądać tokenów dla niepowiązanych zasobów. Atakujący mogą ukończyć przepływ OAuth i uzyskać tokeny dostępu, których audytorium wskazuje na serwery zasobów nieobjęte autoryzacją, omijając zamierzone granice autoryzacji.

Axios w wersjach >=1.13.0 (adapter HTTP Node.js) nie egzekwuje skonfigurowanego limitu maxBodyLength dla strumieniowych ciał żądań, gdy żądania są wysyłane z httpVersion: 2. Ponieważ API żądań HTTP/2 Node.js nie honoruje opcji maxBodyLength, a opakowanie strumienia zliczającego bajty w axios jest uzależnione od maxRedirects === 0, atakujący kontrolujący strumień przekazany do axios może spowodować, że aplikacja wyśle dane wyjściowe przekraczające skonfigurowany skończony maxBodyLength. Wpływ jest ograniczony do zużycia zasobów i obejścia polityki (nadmierny egress, zużycie limitów upstream, ograniczona dostępność); nie umożliwia wykonania kodu, ujawnienia danych uwierzytelniających ani kontroli miejsca docelowego żądania. Wywołania z domyślnym maxBodyLength: -1 i adaptery przeglądarkowe nie są dotknięte.