Katalog podatności CVE

W bibliotece py-lmdb 0.97 odkryto problem, w którym dla określonych wartości flag mn_flags funkcja mdb_cursor_set wywołuje memcpy z nieprawidłową operacją zapisu wewnątrz mdb_xcursor_init1. Problem występuje podczas dostępu do pliku data.mdb dostarczonego przez atakującego.

Odkryto, że usługa systemd korzystająca z właściwości DynamicUser może uzyskać nowe uprawnienia poprzez wykonanie binarek SUID, co pozwala na tworzenie binarek należących do tymczasowej grupy usługi z ustawionym bitem setgid. Lokalny atakujący może wykorzystać tę lukę do uzyskania dostępu do zasobów, które będą.

Podatność w IOMMU (Input/Output Memory Management Unit) wynika z nieprawidłowej walidacji danych wejściowych, co umożliwia złośliwemu hypervisorowi ponowne skonfigurowanie rejestrów IOMMU. Prowadzi to do utraty integralności danych gościa.

Podatność w bibliotece libfuse w wersjach od 3.18.0 do 3.18.1 powoduje wyłuskanie wskaźnika NULL i wyciek pamięci w funkcji fuse_uring_init_queue. Lokalny użytkownik może wykorzystać ten błąd do awarii demona FUSE lub wyczerpania zasobów systemowych.

W jądrze Linux stwierdzono podatność polegającą na dereferencji wskaźnika NULL w sterowniku ALSA dla urządzenia TASCAM US-144MKII. Złośliwe urządzenie USB może mieć konfigurację z interfejsem o numerze 1, ale bez interfejsu 0, co prowadzi do awarii systemu.

Podatność w bibliotece Nokogiri dotyczy metody `Nokogiri::XML::NodeSet#[]` (oraz jej aliasu `#slice`). Sprawdzanie indeksu względem zakresu zestawu węzłów odbywało się na 32-bitowej kopii indeksu, co pozwalało na użycie dużej ujemnej wartości indeksu, która po sprawdzeniu była używana w pełnej szerokości, prowadząc do odczytu poza przechowywanym zestawem węzłów.

Biblioteka compose-go w wersjach v2.10-v2.4.0 pozwala autoryzowanemu użytkownikowi, który wysyła złośliwe ładunki YAML, na spowodowanie nadmiernego zużycia pamięci i cykli CPU podczas parsowania YAML, co jest wykorzystywane przez Docker Compose w wersjach od v2.27.0 do v2.29.7.

Podatność w oprogramowaniu SEV (Secure Encrypted Virtualization) wynika z niewystarczająco szczegółowej kontroli dostępu. Uprzywilejowany użytkownik ze złośliwym hypervisorem może utworzyć maszynę wirtualną SEV-ES z identyfikatorem ASID przeznaczonym dla gości SEV-SNP, co może prowadzić do częściowej utraty poufności danych.

Podatność w protokole DNS, związana z aspektem Closest Encloser Proof w RFC 5155 (gdy pominięto wytyczne RFC 9276), umożliwia zdalnym atakującym przeprowadzenie ataku typu „odmowa usługi” (DoS) poprzez wywołanie nadmiernego zużycia CPU na obliczenia SHA-1. Atak polega na wysyłaniu odpowiedzi DNSSEC w ramach ataku na losowe subdomeny, znanego jako problem NSEC3.

Podatność w implementacji UEFI w QEMU (lub podobnym oprogramowaniu) prowadzi do przepełnienia sterty (heap overflow) w module sprzętowym (hw/uefi). Atakujący może wykorzystać ten błąd do uzyskania nieautoryzowanego dostępu lub wykonania dowolnego kodu.

Podatność w oprogramowaniu układowym SEV (Secure Encrypted Virtualization) umożliwia uprzywilejowanemu atakującemu zmianę bitu blokady, co może prowadzić do obniżenia wersji oprogramowania układowego i naruszenia integralności systemu.

W jądrze Linuxa wykryto podatność w systemie plików FUSE, która powoduje zawieszenie podczas inicjalizacji synchronizacji, gdy serwer FUSE zakończy działanie (np. z powodu błędu lub awarii) podczas przetwarzania żądania FUSE_INIT. Problem wynika z braku przerwania operacji w przypadku otrzymania sygnału krytycznego, co blokuje tworzenie systemu plików.

W jądrze Linux wykryto podatność w komponencie mshv_vtl, gdzie podczas rejestracji pamięci VTL0 przez MSHV_ADD_VTL0_MEMORY, obliczona wartość vmemmap_shift może przekroczyć MAX_FOLIO_ORDER, co prowadzi do nieprawidłowego działania.

Podatność CVE-2002-1976 dotyczy narzędzia ifconfig w jądrze Linux 2.2 i nowszych, które nie informuje o włączeniu trybu promiskuitywnego, gdy został on aktywowany za pomocą PACKET_MR_PROMISC. To może umożliwić atakującym podsłuchiwanie ruchu sieciowego bez wykrycia.

Sudo VISudo w wersji 1.6.8 i wcześniejszych umożliwia lokalnym użytkownikom uszkodzenie dowolnych plików poprzez atak symlink na pliki tymczasowe.

Gdy addressparser nie znajdzie adresu w ścisłym odczycie, używa wzorca /\s*\b[^@\s]+@[^\s]+\b\s*/ do wyciągnięcia adresu z tekstu. Ten wzorzec powoduje kwadratowe cofanie, co prowadzi do przeciążenia przy przetwarzaniu pojedynczego nagłówka.

Publiczne API GitPython Submodule.move() weryfikuje, że cel znajduje się leksykalnie wewnątrz repozytorium nadrzędnego, ale nie odrzuca dowiązań symbolicznych w pośrednich komponentach ścieżki docelowej przed operacjami na systemie plików. W systemach, które pobierają symlinki Git, niezaufane repozytorium może to wykorzystać.

W bibliotece GitPython metoda Remote.pull() przekazuje pozycyjny argument refspec bezpośrednio do procesu potomnego git pull, podczas gdy zabezpieczenie przed niebezpiecznymi opcjami sprawdza tylko argumenty nazwane. Aplikacja przekazująca dane kontrolowane przez atakującego jako refspec (np. nazwę gałęzi podaną przez użytkownika) może umożliwić wstrzyknięcie niebezpiecznych opcji.

Obsługa separate_git_dir w Repo._clone() w GitPython nigdy nie wyłącza rozwijania zmiennych środowiskowych w Git.polish_url(), w przeciwieństwie do innych wywołań tego helpera obsługujących dane pochodzące od atakującego. separate_git_dir może pochodzić z kontrolowanego przez atakującego pliku .gitmodules submodułu.

W systemie Windows zawartość pliku .dist-info/namespace_packages.txt w kole (wheel) kontrolowana przez atakującego może spowodować, że starsza ścieżka instalacji setuptools utworzy plik __init__.py poza wskazanym katalogiem destination_eggdir. Atakujący może wpłynąć na ścieżkę docelową, ale nie na zawartość pliku.