Katalog podatności CVE

Progress MarkLogic Server przed wersjami 12.1.0 i 11.3.7 zawiera przestarzałą funkcjonalność OpsDirector ze słabościami, które mogą pozwolić nieuwierzytelnionemu zdalnemu atakującemu na wysyłanie nieautoryzowanych żądań do wewnętrznych usług lub fałszowanie zaufanych żądań, co może prowadzić do nieautoryzowanego dostępu do chronionych informacji.

Progress MarkLogic Server przed wersjami 12.1.0 i 11.3.7 zawiera podatność nieprawidłowego uwierzytelniania w przetwarzaniu SAML. W środowiskach używających uwierzytelniania SAML, nieuwierzytelniony zdalny atakujący może spowodować, że serwer zaakceptuje asercję, która powinna zostać odrzucona, co może prowadzić do nieautoryzowanego dostępu.

W środowiskach Azure, Progress MarkLogic Server przed wersjami 12.1.0 i 11.3.7 może zapisywać wrażliwe informacje uwierzytelniające w dziennikach diagnostycznych w określonych konfiguracjach. Atakujący z dostępem do tych dzienników może wykorzystać te informacje do uzyskania nieautoryzowanego dostępu do chronionych zasobów chmurowych.

Progress MarkLogic Server przed wersjami 12.1.0 i 11.3.7 używa przewidywalnych tokenów CSRF w Query Console. Zdalny atakujący, który zwabi uwierzytelnionego użytkownika Query Console na złośliwą stronę, może wysyłać nieautoryzowane żądania i wykonywać kod po stronie serwera z uprawnieniami ofiary.

Progress MarkLogic Server przed wersjami 12.1.0 i 11.3.7 nie rejestruje konsekwentnie udanych zdarzeń uwierzytelniania w dziennikach audytowych, co może ograniczyć możliwość wykrywania i badania nieautoryzowanego dostępu lub nadużycia poświadczeń.

Progress MarkLogic Server przed wersjami 12.1.0 i 11.3.7 zawiera słabość walidacji uwierzytelniania, która może pozwolić atakującemu na użycie tokenu, który nie powinien być akceptowany przez serwer, co może prowadzić do nieautoryzowanego dostępu.

Progress MarkLogic Server 11.x przed wersją 11.3.7 używa konfiguracji parsera SAML, która może przetwarzać zewnętrzne DTD lub encje, co może prowadzić do niezamierzonego dostępu sieciowego lub ujawnienia informacji.

Loader EXL3 w ExLlamaV3 używa niezaufanego indeksu dostarczonego przez model do wyboru jądra CUDA bez weryfikacji, czy indeks jest w zakresie. Złośliwy model może wymusić odczyt i wywołanie wskaźnika funkcji poza zakresem, co prowadzi do powtarzalnego awarii. W określonych warunkach możliwa jest kontrolowana pośrednia dyspozycja jądra.

W konsoli OpenShift znaleziono podatność SSRF (Server-Side Request Forgery). Uwierzytelniony użytkownik konsoli może wykorzystać podatność, podając specjalnie spreparowany URL Helm chart bez odpowiedniej walidacji, co pozwala na pobieranie dowolnych adresów URL przez pod konsoli, potencjalnie prowadząc do ujawnienia wrażliwych informacji w komunikatach błędów lub umożliwiając ślepe skanowanie portów w klastrze.

ZITADEL 3.0.0 przed 4.19.2 zawiera lukę pozwalającą na eskalację uprawnień w wymianie tokenów OIDC, która umożliwia podszywanie się pod administratorów, w tym IAM_OWNER, z pominięciem mechanizmów kontrolnych. Atakujący posiadający role IAM_END_USER_IMPERSONATOR lub ORG_END_USER_IMPERSONATOR mogą logować się do aplikacji polegających na tym systemie jako administratorzy.

ZITADEL 3.0.0 przed 4.19.2 zawiera podatność obejścia uwierzytelniania w interfejsie Login V2, która pozwala nieuwierzytelnionym atakującym na uzyskanie tokenów sesji innych użytkowników poprzez fałszowanie niepodpisanych ciasteczek sesji. Atakujący mogą odgadnąć uporządkowane czasowo identyfikatory sesji wokół logowania ofiary i dostarczyć je z pustymi tokenami, aby otrzymać rotowane tokeny, przejmując konta, w tym sesje administratorów z ukończonym MFA.

ZITADEL 4.x przed 4.19.2 oraz 3.x do 3.4.15 zawiera obejście uwierzytelniania w wywołaniu zwrotnym intencji dostawcy tożsamości SAML. Weryfikacja podpisu asercji odbywa się względem dostawcy wskazanego w URL, ale użytkownik jest rozwiązywany z intencji logowania bez sprawdzenia zgodności. Atakujący z uprawnieniami administratora organizacji może zarejestrować dostawcę SAML z własnym kluczem podpisującym, aby uzyskać uwierzytelnione sesje jako dowolny użytkownik powiązany z innym dostawcą SAML w instancji, w tym w innych organizacjach.

ZITADEL 3.0.0 przed 4.18.0 zawiera podatność na brak uwierzytelniania w hostowanym interfejsie Login V1, gdzie procedura zmiany nazwy użytkownika działa na koncie powiązanym z przepływem logowania przed weryfikacją jakiegokolwiek czynnika. Nieuwierzytelnieni atakujący mogą przesłać nazwę logowania ofiary, a następnie wysłać nową nazwę użytkownika, aby zmienić nazwę dowolnego aktywnego użytkownika, w tym administratorów, blokując im dostęp.

W Zebra przed wersją 6.4.0 wykryto podatność polegającą na nieprawidłowej walidacji integralności w ścieżce pobierania przychodzących danych gossip. Pozwala ona nieuwierzytelnionym peerom na wymuszenie odrzucania nowych bloków bez kary. Atakujący mogą dostarczyć prawdziwy blok z przepisanym scriptSig coinbase na wysokość 1, co zachowuje hash bloku ZIP-244, powodując odrzucenie bloku przed walidacją konsensusu i opóźniając odkrycie tipu dla backendów wydobywczych.

W Zebra przed wersją 6.4.0 wykryto podatność polegającą na niekontrolowanym zużyciu zasobów, która pozwala nieuwierzytelnionym peerom na wymuszenie pełnej weryfikacji dowodów poprzez dostarczanie sfałszowanych ciał bloków z prawidłowymi hashami nagłówków. Atakujący mogą zmieniać bajty autoryzujące, takie jak scriptSig coinbase, marnując weryfikację dowodów Sapling, Orchard i Ironwood bez kary, co powoduje zatrzymanie synchronizacji na 67 sekund.

Zebra 2.3.0 przed 6.4.0 zawiera usterkę mechanizmu ochronnego, która pozwala nieuwierzytelnionym użytkownikom na obchodzenie blokad. Blokady i wskaźniki złego zachowania opierają się na dokładnych adresach IP, więc atakujący mogą łączyć się ponownie z nowych adresów IPv6 w swoim alokowanym /64 lub wyczyścić listę blokad FIFO (20 000 wpisów), aby przywrócić dostęp zbanowanym użytkownikom.

ZcashFoundation Zebra 6.4.0 przed 6.4.2 parsuje transakcje wersji 6 z przed-NU6.3 identyfikatorem gałęzi konsensusu, ale obliczanie rozmiaru podczas konstrukcji UnminedTx traktuje ponowną serializację pakietu Orchard jako nieomylną, więc wynikowy błąd powoduje expect, który przerywa działanie zebrad. Nieuwierzytelnieni rówieśnicy mogą wysłać pojedynczą wiadomość tx przed uzgodnieniem (pre-handshake), aby zawiesić węzeł, i mogą to powtarzać po każdym restarcie.

Heym w wersji v0.0.5 przed v0.0.113 zawiera podatność związaną z nieskuteczną kontrolą dostępu, która umożliwia byłym współpracownikom dalsze wykonywanie przepływów pracy JWT poprzez ponowne użycie tokenów workflow:execute o zawężonym zakresie po usunięciu udostępnienia. Atakujący może wygenerować token z TTL do 10 lat, którego właściciel nie może wylistować ani cofnąć, i wielokrotnie uruchamiać przepływ pracy, zużywając wspólne poświadczenia.

MONAI 1.2.0 przed 1.6.1 zawiera podatność na niebezpieczną deserializację w nnUNetV2Runner, która odpakowuje (unpickle) ścieżkę postprocessing_file odczytaną z inference_information.json bez ograniczenia jej do katalogu wyników. Atakujący, którzy mogą zmodyfikować inference_information.json, mogą wskazać złośliwy plik pickle w innym miejscu systemu plików, aby wykonać kod podczas uruchamiania predict_ensemble_postprocessing.

MONAI 0.4.0 przed 1.6.1 zawiera podatność na zdalne wykonanie kodu, która pozwala atakującym w ścieżce sieciowej na wykonanie kodu poprzez manipulację wagami SENet pobieranymi przez zwykły HTTP. Atakujący mogą podmienić spreparowany plik .pth, który load_state_dict_from_url odpakowuje bez weights_only=True, co prowadzi do wykonania kodu podczas konstruowania modeli SEResNet50 lub innych SENet z pretrained=True.