Katalog podatności CVE

IBM AIX 7.2, 7.3 oraz IBM PowerVM VIOS 4.1 mogą pozwolić lokalnemu atakującemu na uzyskanie wrażliwych informacji z powodu odczytu poza zakresem pamięci.

IBM AIX 7.2, 7.3 oraz IBM PowerVM VIOS 4.1 mogą pozwolić lokalnemu atakującemu na uzyskanie wrażliwych informacji lub spowodowanie odmowy usługi z powodu przepełnienia liczby całkowitej.

IBM AIX 7.2, 7.3 oraz IBM PowerVM VIOS 4.1 mogą pozwolić zdalnemu atakującemu na uzyskanie wrażliwych informacji z powodu podatności na przechodzenie po ścieżkach (path traversal).

Podatność typu Time-of-check Time-of-use (TOCTOU) w ZenHive mpp umożliwia nieuwierzytelnionemu zdalnemu klientowi wykorzystanie jednej potwierdzonej płatności on-chain do wielokrotnego dostępu do płatnych zasobów. Ścieżka uwierzytelniania typu "hash" w MPP.Methods.Tempo.verify/2 chroni przed powtórzeniem za pomocą nieatomowej sekwencji sprawdź-oznacz: check_hash_unused/2 odczytuje magazyn deduplikacji, eth_getTransactionReceipt weryfikuje płatność w łańcuchu, a dopiero potem mark_hash_used/2 zapisuje znacznik. Równoczesne żądania z tym samym rozliczonym hashem płatności przechodzą przez odczyt, zanim którekolwiek zapisze, więc każde otrzymuje potwierdzenie. Magazyn posiada atomową prymitywę check_and_mark/2 używaną przez ścieżkę typu "transaction", ale ścieżka hash wywołuje zwykłe get i put nawet gdy skonfigurowany magazyn ją implementuje. Wykorzystanie wymaga skonfigurowania magazynu deduplikacji; domyślny magazyn nil jest bezstanowy i udokumentowany jako nieoferujący żadnej ochrony przed powtórzeniem. Problem dotyczy mpp od 0.2.0 przed 0.6.1.

Moduł kalendarza w keeper.sh w wersjach wcześniejszych niż 2.18.14 zawiera podatność polegającą na obejściu zabezpieczeń SSRF (Server-Side Request Forgery), która umożliwia uwierzytelnionym atakującym dotarcie do adresów w sieci prywatnej poprzez wykorzystanie ataku DNS rebinding przeciwko dwufazowej walidacji URL i przepływowi połączenia. Zabezpieczenie SSRF sprawdza rozpoznane adresy IP nazwy hosta, ale odrzuca je przed faktycznym otwarciem połączenia HTTP, co pozwala atakującemu kontrolującemu autorytatywny DNS na zwrócenie publicznego adresu podczas walidacji i prywatnego adresu podczas późniejszej niezależnej rozpoznawania DNS na poziomie gniazda, powodując, że zabezpieczenie przechodzi, podczas gdy połączenie wychodzące dociera do wewnętrznej infrastruktury, takiej jak punkty końcowe metadanych instancji chmury.

W programie nnn zmienna homelen jest przechowywana jako uchar_t, która może reprezentować wartości tylko w zakresie 0-255. Atakujący, który może wpływać na środowisko wykonawcze ofiary, może dostarczyć dowolną ścieżkę HOME o długości, która jest obcinana do 0. Wyrażenie (homelen - 1) jest promowane do signed int i staje się -1, co powoduje odczyt poza zakresem i zapis poza zakresem o jeden bajt przed buforem ścieżki. Tylko wersja 5.2 została przetestowana i potwierdzona jako podatna.

Program nnn jest podatny na podatność zapisu poza zakresem. Z powodu braku walidacji pól długości kontrolowanych przez atakującego, deserializowanych z pliku sesji, specjalnie spreparowany plik sesji może spowodować, że nnn zapisze dane poza granicami stałych globalnych buforów podczas ładowania z opcją -s. Atakujący, który może umieścić złośliwy plik sesji w katalogu sesji nnn ofiary, może wykorzystać to do uszkodzenia sąsiedniego stanu globalnego. Tylko wersja 5.2 została przetestowana i potwierdzona jako podatna.

Podczas budowania tablicy iovec dla odebranego rekordu TLS 1.2 CBC, funkcja ktls_ocf_tls_cbc_decrypt() zwiększała indeks iovec dla każdego mbuf w łańcuchu, w tym dla mbufów pominiętych, ponieważ zawierały tylko bajty nagłówka TLS. Pozostawiło to niezainicjalizowane wpisy w tablicy iovec, która została przydzielona bez zerowania. Zdalny peer TLS może spowodować, że jądro odczyta niezainicjalizowane wpisy iovec podczas obliczania HMAC, co prowadzi do paniki jądra. Peer musi kontrolować segmentację TCP tak, aby pierwszy mbuf rekordu CBC zawierał tylko 5-bajtowy nagłówek rekordu TLS.

Ioctl ZFS_IOC_SET_PROP, używany przez zfs-set(8), nieprawidłowo weryfikował wywołującego użytkownika, co pozwala nieuprzywilejowanemu użytkownikowi ustawić metadane na zestawie danych wskazujące, że zestaw danych otrzymał właściwości ze strumienia zfs-recv(8). Każdy lokalny użytkownik może ustawić wewnętrzny znacznik metadanych ZFS "$hasrecvd" na zestawach danych za pomocą ZFS_IOC_SET_PROP.

Podczas audytowania wywołania systemowego wykonanego przez ptrace(PT_SC_REMOTE), jądro przekazywało wartość zwracaną przez wewnętrzną funkcję konfigurującą do AUDIT_SYSCALL_EXIT() zamiast rzeczywistego wyniku wykonanego wywołania systemowego. W rezultacie zatwierdzone rekordy audytu dla wywołań systemowych, które zwróciły błąd, nie odzwierciedlają prawdziwego wyniku operacji - wskazują, że operacja się powiodła, podczas gdy w rzeczywistości nie powiodła się. Rekordy audytu dla wywołań systemowych wykonanych przez ptrace(PT_SC_REMOTE) mogą pokazywać nieprawidłowy status błędu. Atakujący z możliwością debugowania procesu może to wykorzystać do tworzenia mylących śladów audytu, potencjalnie podważając systemy wykrywania intruzów oparte na audycie (IDS).

Wtyczka Easy Appointments dla WordPressa przed wersją 4.0.1 nie ogranicza jednego z punktów końcowych REST do rekordów należących do żądającego użytkownika, co pozwala użytkownikom z dostępem na poziomie współautora odczytać wszystkie rezerwacje na stronie, w tym nazwiska klientów, harmonogramy i statusy.

Wtyczka Quiz and Survey Master (QSM) dla WordPressa przed wersją 11.2.4 nie przeprowadza kontroli własności obiektu na trasach REST, które zwracają konfigurację powiadomień e-mail i strony wyników quizu, co pozwala użytkownikom z dostępem na poziomie współautora i wyżej na odczyt konfiguracji, w tym adresów odbiorców powiadomień, quizów utworzonych przez innych użytkowników.

Wtyczka Quiz and Survey Master (QSM) dla WordPressa przed wersją 11.2.4 nie przeprowadza kontroli własności obiektu przed zapisaniem ustawień tekstu frontendu quizu, co pozwala użytkownikom z dostępem na poziomie współautora i wyżej na modyfikowanie ustawień tekstowych quizów utworzonych przez innych użytkowników.

Wtyczka Eventin do WordPressa przed wersją 4.1.21 nie weryfikuje uprawnień bieżącego użytkownika do edycji innych użytkowników przed przypisaniem ról i aktualizacją metadanych podczas tworzenia mówcy, co pozwala użytkownikom z dostępem na poziomie współautora i wyższym na modyfikację ról i metadanych innych użytkowników.

W BusyBox do wersji 1.30.1 wykryto podatność w pliku networking/wget.c, w komponencie FEATURE_WGET_TIMEOUT Handler. Manipulacja argumentem -T prowadzi do wyłuskania pustego wskaźnika (null pointer dereference). Atak wymaga dostępu lokalnego. Exploit został publicznie ujawniony, a dostępna jest poprawka (commit 83a40bf7a93c8ac093d33ab452222dd5b9eb57ff).

W Google Chrome przed wersją 151.0.7922.169 występuje użycie niezainicjalizowanego zasobu w komponencie GPU, które pozwala zdalnemu atakującemu, który wcześniej przejął proces renderowania, na odczyt pamięci poza piaskownicą za pomocą spreparowanej strony HTML. Problem ma wysoki poziom zagrożenia.

Podatność w produkcie Helidon firmy Oracle Fusion Middleware (komponent: Imperative Web Server) w wersjach 1.0.0-1.4.19. Trudna do wykorzystania luka pozwala nieuwierzytelnionemu atakującemu z dostępem sieciowym przez HTTP na nieautoryzowaną aktualizację, wstawianie lub usuwanie niektórych danych dostępnych w Helidon. Wynik CVSS 3.1: 3.7 (wpływ na integralność).

Podatność w produkcie Oracle Hyperion Financial Management (komponent: Security). Dotyczy wersji 11.2.25.0.000. Trudna do wykorzystania, pozwala atakującemu z wysokimi uprawnieniami i dostępem lokalnym na częściową odmowę usługi (partial DOS) w Oracle Hyperion Financial Management. CVSS 3.1 Base Score 1.9 (wpływ na dostępność).

Podatność w produkcie Oracle Hyperion Financial Management (komponent: Security). Dotyczy wersji 11.2.25.0.000. Trudna do wykorzystania, pozwala atakującemu z wysokimi uprawnieniami i dostępem lokalnym na nieautoryzowaną aktualizację, wstawianie lub usuwanie niektórych danych oraz nieautoryzowany odczyt podzbioru danych. CVSS 3.1 Base Score 3.0 (wpływ na poufność i integralność).

Podatność w produkcie Oracle VM VirtualBox (komponent: Core). Dotyczy wersji 7.2.14. Łatwa do wykorzystania, pozwala atakującemu z wysokimi uprawnieniami i dostępem lokalnym na nieautoryzowaną aktualizację, wstawianie lub usuwanie niektórych danych oraz nieautoryzowany odczyt podzbioru danych. CVSS 3.1 Base Score 3.4 (wpływ na poufność i integralność).