Katalog podatności CVE

Frappe przed wersją 14.99.10 i 15.x przed 15.91.1 zawiera podatność na trwały cross-site scripting (XSS) na stronie leaderboard, ponieważ nazwy użytkowników są renderowane bez odpowiedniej neutralizacji. Uwierzytelnieni atakujący mogą ustawić spreparowaną nazwę użytkownika, która wykonuje dowolny JavaScript w przeglądarkach innych użytkowników przeglądających leaderboard.

Frappe przed wersją 14.58.0 i 15.x przed 15.4.0 zawiera podatność na cross-site scripting (XSS) w widoku wydruku, ponieważ parametry printview nie są escapowane przed renderowaniem. Zdalni atakujący mogą spreparować złośliwy URL printview, który po odwiedzeniu przez ofiarę wstrzykuje HTML i wykonuje skrypt w sesji przeglądarki ofiary.

W Frappe przed wersją 14.81.4 oraz w gałęzi 15.x przed 15.41.0 występuje luka nieprawidłowego zarządzania uprawnieniami dotycząca pewnej akcji dokumentu, która pozwala na eskalację z roli Website User do System Manager. Uwierzytelniony atakujący z dostępem Website User może połączyć tę akcję z dodatkowymi krokami, aby uzyskać administracyjne uprawnienia System Manager w aplikacji Frappe.

Frappe przed wersją 13.46.3 i 14.x przed 14.21.1 zawiera podatność na nieprawidłową kontrolę dostępu w uprawnieniach Email Template, która pozwala każdemu uwierzytelnionemu użytkownikowi niebędącemu gościem na tworzenie i edycję dowolnego szablonu e-maila. Atakujący z kontami o niskich uprawnieniach, w tym samorejestrujący się użytkownicy, gdy rejestracja jest włączona, mogą modyfikować szablony e-maili używane przez aplikację.

Framework Frappe przed wersją 13.32.0 używa słabego uwierzytelniania dla dostępu do widoku wydruku, ponieważ klucz widoku wydruku można wyprowadzić z danych udostępnianych przez inne dozwolone punkty API. Atakujący mogą wygenerować prawidłowy klucz, aby przeglądać dokumenty przez widok wydruku bez odpowiednich uprawnień.

Frappe przed wersją 13.22.0 zawiera podatność nieprawidłowej autoryzacji, która pozwala uwierzytelnionym użytkownikom na zmianę nazw dokumentów poprzez wykorzystanie brakującego sprawdzenia uprawnień. Atakujący mogą wywołać funkcję zmiany nazwy dokumentów, do których nie mają uprawnień do modyfikacji, zmieniając rekordy bez odpowiedniej autoryzacji.

Frappe przed wersją 13.46.1 oraz wersje 14.x przed 14.20.0 zawierają podatność cross-site scripting, ponieważ funkcja html2text słabo sanityzuje dane wejściowe użytkownika. Uwierzytelnieni atakujący mogą dostarczyć spreparowany HTML, który jest niewystarczająco sanityzowany przez html2text, co umożliwia wykonanie skryptów w przeglądarkach użytkowników przeglądających wyrenderowaną treść.

Frappe przed wersją 13.52.0 oraz wersje 14.x przed 14.31.0 zawierają podatność wstrzykiwania HTML spowodowaną słabym escapowaniem treści dostarczanej przez użytkownika renderowanej na stronach. Atakujący mogą przesłać spreparowany HTML, który omija niewystarczające escapowanie i jest renderowany w przeglądarkach użytkowników, co umożliwia cross-site scripting.

Frappe w wersjach 14.x przed 14.45.0 zawiera podatność ujawniania informacji, która pozwala użytkownikom z dostępem do dzienników błędów na przeglądanie sekretów przechowywanych w zmiennych lokalnych przechwyconych w tracebackach. Atakujący, którzy mogą czytać dzienniki błędów, mogą wyodrębnić jawne sekrety, takie jak poświadczenia lub klucze, ujawnione w zmiennych lokalnych tracebacka.

Frappe przed wersją 14.59.0 oraz wersje 15.x przed 15.5.0 zawierają wadę sandboxa, gdzie globalna flaga frappe.flags.in_safe_exec może stać się False podczas wykonywania skryptów serwera, gdy jeden skrypt serwera wywołuje inny. Uwierzytelnieni użytkownicy z wysokimi uprawnieniami mogą stworzyć skrypt serwera, który wywołuje inne skrypty serwera, na przykład przez zapisanie dokumentu, tak że pozostały kod działa bez ochrony bezpiecznego wykonywania.

IBM Maximo Application Suite - komponent IoT w wersjach 9.2.0, 9.1.0 i 9.0.0 może pozwolić zdalnemu atakującemu na wywołanie odmowy usługi (DoS) z powodu niekontrolowanej rekurencji.

IBM Maximo AI Service 9.1.0 i 9.2.0 może pozwolić zdalnemu atakującemu na wywołanie odmowy usługi z powodu nieprawidłowego obsługiwania uszkodzonych ramek, co prowadzi do zakończenia procesu hosta.

IBM Maximo AI Service 9.1.0 i 9.2.0 zawiera podatność związaną z nieprawidłową kontrolą generowania kodu. Zdalny atakujący może wykorzystać tę podatność do wykonania dowolnego kodu.

IBM Maximo AI Service 9.1.0 i 9.2.0 SaaS może pozwolić zdalnemu atakującemu na wywołanie odmowy usługi z powodu niekontrolowanej rekurencji.

IBM Maximo AI Service 9.1.0 i 9.2.0 może pozwolić zdalnemu atakującemu na wywołanie odmowy usługi z powodu niekontrolowanego zużycia zasobów.

Nginx UI przed wersją 2.4.1 używa stałej wartości OAuth state w GetCasdoorUri i nie weryfikuje stanu w CasdoorCallback, co pozwala nieuwierzytelnionemu atakującemu na przejęcie sesji użytkownika.

FileRise przed wersją 3.14.0 uwierzytelnia żądania do obsługi tworzenia plików i linków udostępniania, ale nie wymusza sprawdzania tokenu CSRF używanego przez sąsiednie operacje zmieniające stan. Endpointy POST /api/file/createFile.php oraz /api/file/createShareLink.php nie odrzucają brakującego lub nieprawidłowego nagłówka X-CSRF-Token. Żądanie z sesją zalogowanego użytkownika może utworzyć pusty plik lub link udostępniania z uprawnieniami tego użytkownika, choć domyślne ciasteczko SameSite=Lax ogranicza zwykłe cross-site POST.

odhcpd w OpenWrt do commita cfddd56 włącznie pozwala nieuwierzytelnionemu hostowi w tej samej sieci uzyskać dwa przypisania przez normalne wymiany DHCPv6 SOLICIT i REQUEST, a następnie wysłać spreparowany RENEW z wieloma opcjami IA_NA. Wcześniej dopasowane IA zużywa większość bufora odpowiedzi, niedopasowane IA powoduje zapis i zwrócenie odpowiedzi NOBINDING większej niż pozostałe miejsce, a kolejne dopasowane IA jest przetwarzane po odjęciu nadmiaru od unsigned size_t. Wynikające niedomknięcie wyłącza kolejne sprawdzenia długości i pozwala na serializację IA_ADDR kontrolowaną przez atakującego poza 512-bajtowy bufor stosu pdbuf w handle_client_request(). Kanarek stosu kończy odhcpd, a ciągłe pakiety mogą wielokrotnie zakłócać usługę DHCPv6, podczas gdy procd wskrzesza proces. W obserwowanej konfiguracji nie stwierdzono wykonania kodu.

Code for IBM i to rozszerzenie Visual Studio Code do utrzymania i kompilacji języków ILE na platformie IBM i. Przed wersją 3.0.1 plik src/ui/views/objectBrowser.ts przechowuje pobrane pliki Object Browser i zawartość przepływu edycji-zapisu w współdzielonym katalogu /tmp bez niezawodnego czyszczenia. W systemach, gdzie /tmp jest dostępny dla innych lokalnych kont, zawartość plików pozostaje czytelna po operacjach pobierania lub edycji. Problem naprawiono w wersji 3.0.1.

Code for IBMi przed wersją 3.0.1 akceptuje komponenty IBMi bez weryfikacji integralności, co pozwala lokalnemu kontu na modyfikację programów i wykonanie ich pod kontem łączącego się użytkownika.