Katalog podatności CVE

Funkcja blokady konta w Oblix NetPoint 5.2 i wcześniejszych wersjach blokuje użytkowników tylko raz na określony czas blokady. Umożliwia to zdalnym atakującym przeprowadzanie ataków typu brute force, czekając na zakończenie okresu blokady, a następnie zgadywanie haseł bez ponownej blokady.

Przepełnienie bufora w Internet Mail Connector (IMC) dla Microsoft Exchange Server 5.5 umożliwia zdalnym atakującym wykonanie dowolnego kodu poprzez żądanie EHLO z systemu o długiej nazwie uzyskanej przez odwrotne wyszukiwanie DNS, co wywołuje przepełnienie w odpowiedzi hello IMC.

Pakiet shadow w SuSE 8.0 pozwala lokalnym użytkownikom na zniszczenie plików /etc/passwd i /etc/shadow lub przyznanie dodatkowych uprawnień grupowych niektórym użytkownikom poprzez zmianę limitów rozmiaru plików przed wywołaniem programów modyfikujących te pliki.

W podatności CVE-2002-0501 występuje luka w funkcji log_print() serwera DNS Posadis przed wersją m5pre2, która pozwala lokalnym użytkownikom, a potencjalnie także zdalnym atakującym, na wykonanie dowolnego kodu poprzez wstrzykiwanie ciągów formatu do komunikatów logowania.

Ecartis (wcześniej Listar) w wersji 1.0.0 w snapshot 20020125 i wcześniejszych nieprawidłowo obniża uprawnienia, gdy jest zainstalowany z ustawieniem setuid-root, 'lock-to-user' nie jest ustawione, a ecartis jest wywoływany przez niektóre MTA. To może umożliwić lokalnym użytkownikom uzyskanie wyższych uprawnień.

W systemach Cisco IOS w wersjach 11.1, 11.2 i 11.3 występuje przepełnienie bufora w sterowniku TFTP, które może być wykorzystane przez zdalnych atakujących. Atakujący mogą spowodować awarię usługi lub zmodyfikować konfigurację, wysyłając zbyt długą nazwę pliku.

Narzędzie korespondencji seryjnej w Microsoft Word 2002 dla systemu Windows, w obecności Microsoft Access, umożliwia zdalnym atakującym wykonywanie skryptów Visual Basic (VBA) w dokumencie korespondencji seryjnej zapisanym w formacie HTML. Jest to wariant podatności MS00-071, znanej jako podatność w korespondencji seryjnej Word.

Przepełnienie bufora w kilku narzędziach do sprawdzania spójności bazy danych (DBCC) dla Microsoft SQL Server 2000 oraz Microsoft Desktop Engine (MSDE) 2000 umożliwia członkom ról db_owner i db_ddladmin wykonanie dowolnego kodu.

Wielokrotne przepełnienia bufora w usłudze rozwiązywania nazw dla Microsoft SQL Server 2000 i Microsoft Desktop Engine 2000 (MSDE) umożliwiają zdalnym atakującym spowodowanie odmowy usługi lub wykonanie dowolnego kodu poprzez pakiety UDP wysyłane na port 1434. Atak może być przeprowadzony za pomocą specjalnie skonstruowanych bajtów, które powodują problemy z rejestracją lub uszkodzenie sterty.

OpenSSL w wersjach 0.9.6d i wcześniejszych oraz 0.9.7-beta2 i wcześniejszych nieprawidłowo obsługuje reprezentacje ASCII liczb całkowitych na platformach 64-bitowych. Może to umożliwić atakującym spowodowanie odmowy usługi oraz potencjalne wykonanie dowolnego kodu.

W OpenSSL w wersjach 0.9.6d i wcześniejszych oraz 0.9.7-beta2 i wcześniejszych występują przepełnienia bufora, które mogą pozwolić zdalnym atakującym na wykonanie dowolnego kodu. Atak może być przeprowadzony poprzez (1) dużą klucz główny klienta w SSL2 lub (2) dużą identyfikator sesji w SSL3.

Przepełnienie bufora w OpenSSL w wersji 0.9.7 przed 0.9.7-beta3, z włączonym Kerberos, umożliwia atakującym wykonanie dowolnego kodu za pomocą długiego klucza głównego.

Przepełnienie bufora w funkcjach resolvera DNS, które wykonują wyszukiwanie nazw i adresów sieciowych, występuje w BIND 4.9.8 oraz w glibc 2.2.5 i wcześniejszych wersjach. Umożliwia to zdalnym złośliwym serwerom DNS wykonanie dowolnego kodu poprzez podprogram używany przez funkcje takie jak getnetbyname i getnetbyaddr.

Przepełnienie bufora w komponencie OpenRowSet Transact-SQL (T-SQL) Microsoft Data Access Components (MDAC) w wersjach 2.5 do 2.7 dla SQL Server 7.0 lub 2000 umożliwia zdalnym atakującym wykonanie dowolnego kodu poprzez zapytanie wywołujące polecenie OpenRowSet.

Przepełnienie bufora w funkcji systemowej odpowiedzialnej za uwierzytelnianie użytkowników w Microsoft Content Management Server (MCMS) 2001 umożliwia atakującym wykonanie kodu w kontekście Local System poprzez uwierzytelnienie się na stronie internetowej wywołującej tę funkcję.

Podatność typu cross-site scripting w MyGuestbook 1.0 umożliwia zdalnym atakującym wykonywanie dowolnych skryptów lub wstrzykiwanie HTML poprzez pola takie jak (1) nazwa użytkownika lub (2) komentarze.

Podatność typu cross-site scripting w thttpd 2.20 i wcześniejszych umożliwia zdalnym atakującym wykonanie dowolnego skryptu poprzez URL do nieistniejącej strony, co powoduje, że thttpd wstawia skrypt do komunikatu o błędzie 404.

W pliku b2edit.showposts.php w B2 w wersji 2.0.6pre2 i wcześniejszych nieprawidłowo ładowany jest plik b2config.php w niektórych konfiguracjach. To umożliwia zdalnym atakującym wykonanie dowolnego kodu PHP poprzez URL, który ustawia zmienną $b2inc na wskazanie złośliwego programu przechowywanego na zdalnym serwerze.

Podatność typu format string w funkcji logging() w module uwierzytelniania LDAP C-Note Squid (squid_auth_LDAP) w wersji 2.0.2 i wcześniejszych umożliwia zdalnym atakującym wywołanie komunikatów logowania, co może prowadzić do odmowy usługi oraz potencjalnego wykonania dowolnego kodu.

MHonArc w wersji 2.5.2 i wcześniejszych nie filtruje poprawnie skryptów Javascript z archiwalnych wiadomości e-mail, co może umożliwić zdalnym atakującym wykonanie skryptu w klientach internetowych. Atakujący mogą to osiągnąć poprzez podział tagu SCRIPT na mniejsze fragmenty, umieszczenie skryptu w argumencie SRC tagu IMG lub użycie składni '&={script}'.