Katalog podatności CVE

Strony należące do obiektów pamięci współdzielonej largepage nie były jawnie przypięte (wired). Gdy sendfile(2) przesyłał taki obiekt z flagą SF_NOCACHE, zwalniał bazowe strony po transmisji, mimo że istniejące mapowania nadal się do nich odnosiły. Nieuprzywilejowany lokalny użytkownik może wykorzystać ten błąd, aby uzyskać dostęp do zwolnionej pamięci jądra, co może prowadzić do eskalacji uprawnień.

Podczas audytowania wywołania systemowego wykonanego przez ptrace(PT_SC_REMOTE), jądro przekazywało wartość zwracaną przez wewnętrzną funkcję konfigurującą do AUDIT_SYSCALL_EXIT() zamiast rzeczywistego wyniku wykonanego wywołania systemowego. W rezultacie zatwierdzone rekordy audytu dla wywołań systemowych, które zwróciły błąd, nie odzwierciedlają prawdziwego wyniku operacji - wskazują, że operacja się powiodła, podczas gdy w rzeczywistości nie powiodła się. Rekordy audytu dla wywołań systemowych wykonanych przez ptrace(PT_SC_REMOTE) mogą pokazywać nieprawidłowy status błędu. Atakujący z możliwością debugowania procesu może to wykorzystać do tworzenia mylących śladów audytu, potencjalnie podważając systemy wykrywania intruzów oparte na audycie (IDS).

Handler setsockopt(2) dla RACK zwalnia blokadę połączenia, aby skopiować dane opcji z przestrzeni użytkownika, a następnie ponownie ją przejmuje. Po ponownym przejęciu weryfikuje, czy stos TCP nie został przełączony, ale nie przeładowuje swojego wskaźnika do bloku sterowania połączeniem stosu. Jeśli przestrzeń użytkownika przełączy stosy dwukrotnie w tym oknie, kontrola zakończy się sukcesem, ale zapisany wskaźnik będzie odnosił się do zwolnionej pamięci. Ten błąd może być wykorzystany przez nieuprzywilejowanego lokalnego użytkownika do eskalacji uprawnień.

Funkcja jądra implementująca unlinkat(2) i funlinkat(2) walidowała flagę AT_RESOLVE_BENEATH, ale nie przekazywała jej do podstawowego wyszukiwania ścieżki. Flaga była po cichu ignorowana, więc ograniczenie rozwiązywania ścieżki nie było faktycznie stosowane. Proces używający AT_RESOLVE_BENEATH z unlinkat(2) lub funlinkat(2) w celu ograniczenia rozwiązywania ścieżki może faktycznie rozwiązywać ścieżki powyżej katalogu początkowego. Osoba wywołująca polegająca na tej fladze do ograniczania ścieżek może usunąć pliki poza zamierzonym drzewem katalogów.

Handler RTSP w bibliotece libalias przepisuje wychodzące pakiety do bufora o stałej długości na stosie bez sprawdzania, czy przepisane dane mieszczą się w buforze, ani czy wynik mieści się z powrotem w oryginalnym pakiecie. Host wysyłający spreparowany ruch RTSP z wewnątrz bramy NAT używającej libalias może przepełnić bufor stosu, potencjalnie uzyskując zdalne wykonanie kodu w jądrze (przy użyciu NAT ipfw(4)) lub w procesie natd(8) (który zwykle działa jako root).

Wtyczka SAML Single Sign On dla WordPressa przed wersją 5.4.7 nie weryfikuje podpisu odpowiedzi SAML przed zapisaniem przenoszonego certyfikatu i oferuje administratorowi jednoklikową kontrolę, która promuje ten zapisany certyfikat do zaufanego certyfikatu podpisującego witryny. Pozwala to nieuwierzytelnionym atakującym na zdobycie zaufania dla własnego certyfikatu, a następnie uwierzytelnienie się jako dowolny użytkownik, w tym administrator.

Wtyczka WPS Bidouille dla WordPressa przed wersją 1.33.5 nie ma odpowiednich kontroli autoryzacji w akcji AJAX, co pozwala każdemu uwierzytelnionemu użytkownikowi, takiemu jak subskrybent, na pobranie adresów e-mail wszystkich zarejestrowanych użytkowników.

Wtyczka Membership For WooCommerce dla WordPressa przed wersją 3.1.2 nie sprawdza, czy sekret klienta API został faktycznie wygenerowany, zanim porówna go z tym dostarczonym w żądaniu. Pozwala to nieuwierzytelnionym atakującym na dotarcie do tras REST i ujawnienie szczegółów planów członkowskich dowolnego użytkownika na stronach, gdzie API jest włączone, ale nie wygenerowano żadnych kluczy.

Wtyczka KiviCare dla WordPressa przed wersją 4.5.4 nie weryfikuje, czy żądający użytkownik ma prawo do serwowanego pliku multimedialnego, co pozwala uwierzytelnionym użytkownikom na poziomie pacjenta pobierać dowolne pliki z biblioteki multimediów, w tym raporty medyczne innych pacjentów.

Wtyczka KiviCare dla WordPressa przed wersją 4.5.4 nie weryfikuje, czy żądający użytkownik jest właścicielem modyfikowanej wizyty, co pozwala uwierzytelnionym użytkownikom na poziomie pacjenta anulować i przeplanowywać wizyty innych pacjentów.

Wtyczka Easy Appointments dla WordPressa przed wersją 4.0.1 nie ogranicza jednego z punktów końcowych REST do rekordów należących do żądającego użytkownika, co pozwala użytkownikom z dostępem na poziomie współautora odczytać wszystkie rezerwacje na stronie, w tym nazwiska klientów, harmonogramy i statusy.

Wtyczka ProSolution WP Client dla WordPressa przed wersją 2.0.11 nie sanityzuje i nie escapuje parametru przed odzwierciedleniem go w atrybucie HTML na jednej ze stron administracyjnych, co prowadzi do odzwierciedlonego Cross-Site Scripting (XSS) działającego w sesji administratora, który zostanie nakłoniony do wysłania spreparowanego żądania.

Wtyczka ProSolution WP Client dla WordPressa przed wersją 2.0.11 nie sanityzuje i nie escapuje kilku parametrów przed odzwierciedleniem ich w atrybutach HTML na stronach publicznych, co prowadzi do odzwierciedlonego Cross-Site Scripting (XSS), które może być wyzwolone wobec dowolnego odwiedzającego, w tym zalogowanego administratora.

Wtyczka Broken Link Checker dla WordPressa przed wersją 2.4.12 nie ogranicza, które zmienne zapytania akceptuje z danych wejściowych użytkownika na stronach używających zwykłych permalinków, co pozwala nieuwierzytelnionym użytkownikom nadpisywać dowolne globalne zmienne PHP oraz wykonywać dowolny kod na serwerze, gdy aktywny jest klasyczny (nie-blokowy) edytor.

Wtyczka TrueBooker dla WordPressa przed wersją 1.2.7 nie ma odpowiednich kontroli autoryzacji w jednej z akcji AJAX, co pozwala nieuwierzytelnionym użytkownikom usuwać dowolne rekordy rezerwacji wraz z powiązanymi pozycjami i płatnościami.

Wtyczka TrueBooker dla WordPressa przed wersją 1.2.7 nie ma odpowiednich kontroli autoryzacji w niektórych akcjach AJAX, co pozwala nieuwierzytelnionym użytkownikom pobierać dane osobowe klientów, którzy dokonali rezerwacji, w tym imię, adres e-mail, numer telefonu i adres pocztowy.

Wtyczka TrueBooker dla WordPressa przed wersją 1.2.7 nie ma odpowiednich kontroli autoryzacji w jednej z akcji AJAX, co pozwala nieuwierzytelnionym użytkownikom zmieniać status dowolnych rezerwacji oraz wyzwalać wiadomości e-mail z powiadomieniami do dotkniętych klientów.

Wtyczka TrueBooker dla WordPressa przed wersją 1.2.7 nie ma odpowiednich kontroli autoryzacji w niektórych akcjach AJAX, co pozwala nieuwierzytelnionym użytkownikom zmieniać adresy e-mail dowolnych użytkowników, w tym administratorów, a następnie przejmować ich konta poprzez proces resetowania hasła.

Wtyczka WP Maps dla WordPressa przed wersją 4.9.8 nie wykonuje sprawdzenia uprawnień ani nie weryfikuje nonce w jednej z akcji AJAX, co pozwala użytkownikom z kontem Subscriber na tworzenie nieograniczonej liczby opcji w bazie danych, z których każda jest ładowana przy każdym żądaniu strony.

Wtyczka WP Directory Kit dla WordPressa przed wersją 1.5.7 nie wykonuje żadnej kontroli autoryzacji w jednej z publicznych akcji AJAX i zwraca nieprzefiltrowane wiersze bazy danych, co pozwala nieuwierzytelnionym atakującym na pobranie nazw użytkowników i adresów e-mail użytkowników posiadających role własne wtyczki WP Directory Kit przed wersją 1.5.7.