Katalog podatności CVE

Przepełnienie bufora w obsłudze ZIP w wielu produktach umożliwia zdalnym atakującym spowodowanie odmowy usługi lub wykonanie dowolnego kodu poprzez pliki ZIP zawierające wpisy z długimi nazwami plików. Dotyczy to m.in. systemów Microsoft Windows 98 z Plus! Pack, Windows XP, Windows ME oraz aplikacji Lotus Notes R4 do R6 (przed wersją gold).

UserManager.js w serwerze raportów internetowych SurfControl SuperScout WebFilter wykorzystuje słabe szyfrowanie dla funkcji administracyjnych, co pozwala zdalnym atakującym na odszyfrowanie hasła administratora przy użyciu wbudowanego klucza w funkcji Javascript.

Przepełnienie bufora w interpreterze SmartHTML (shtml.dll) w Microsoft FrontPage Server Extensions (FPSE) 2000 i 2002 umożliwia zdalnym atakującym spowodowanie odmowy usługi (zużycie CPU) lub uruchomienie dowolnego kodu poprzez określony typ żądania pliku webowego.

Serwer raportów internetowych dla SurfControl SuperScout WebFilter przechowuje plik z nazwami użytkowników i hasłami 'scwebusers' w katalogu dostępnym przez sieć, co umożliwia zdalnym atakującym uzyskanie ważnych nazw użytkowników i złamanie haseł.

CGIScript.net csNews.cgi pozwala zdalnym uwierzytelnionym użytkownikom na odczyt dowolnych plików oraz potencjalne uzyskanie uprawnień poprzez parametry (1) pheader lub (2) pfooter w funkcji 'Zaawansowane ustawienia'.

Wielokrotne podatności na wstrzykiwanie SQL w ezContents w wersji 1.41 i wcześniejszych umożliwiają zdalnym atakującym przeprowadzanie nieautoryzowanych działań.

Przepełnienie bufora w serwerze WWW KeyFocus (KF) w wersji 1.0.5 i wcześniejszych umożliwia zdalnym atakującym spowodowanie awarii usługi oraz potencjalne wykonanie dowolnego kodu poprzez źle sformatowany nagłówek HTTP.

Serwer BadBlue przechowuje hasła w postaci niezaszyfrowanej w pliku ext.ini, co może umożliwić lokalnym, a być może także zdalnym atakującym uzyskanie uprawnień.

Cisco VPN 3000 Concentrator w wersjach 2.2.x oraz 3.x przed 3.5.1 pozwala na dostęp do haseł użytkowników, które są przechowywane w postaci niezaszyfrowanej w kodzie źródłowym HTML przez ograniczonych administratorów.

Przepełnienie bufora w demonie POP3 SmartMax MailMax (popmax) w wersji 4.8 umożliwia zdalnym atakującym wykonanie dowolnego kodu poprzez długie polecenie USER.

Cisco VPN 3000 Concentrator w wersji 3.6 (Rel) i wcześniejszych, oraz 2.x.x, skonfigurowany do używania wewnętrznej autoryzacji z kontami grupowymi i bez kont użytkowników, umożliwia zdalnym klientom VPN logowanie się przy użyciu autoryzacji użytkowników PPTP lub IPSEC.

Caldera Volution Manager 1.1 przechowuje hasło administratora katalogu w postaci niezaszyfrowanej w pliku slapd.conf, co może umożliwić lokalnym użytkownikom uzyskanie uprawnień.

Przepełnienie bufora w serwerze WWW 4D w wersji 6.7.3 umożliwia zdalnym atakującym spowodowanie awarii usługi oraz potencjalne wykonanie dowolnego kodu poprzez długi żądanie HTTP.

Oprogramowanie Cisco Virtual Private Network (VPN) Client w wersjach 2.x.x oraz 3.x przed 3.5.2B nie generuje wystarczająco losowych liczb, co może prowadzić do podatności na ataki, takie jak spoofing.

Podatność typu cross-site scripting w pliku search.pl dla Fluid Dynamics Search Engine (FDSE) przed wersją 2.0.0.0055 pozwala zdalnym atakującym na wykonanie skryptu webowego poprzez parametry (1) Rank lub (2) Match.

Oprogramowanie Cisco Virtual Private Network (VPN) Client w wersjach 2.x.x oraz 3.x przed 3.5.1C nie weryfikuje poprawnie, czy pola DN certyfikatu odpowiadają certyfikatowi z VPN Concentratora. To umożliwia zdalnym atakującym przeprowadzenie ataków typu man-in-the-middle.

Błąd związany z podpisywaniem w serwerze Jana w wersjach 2.x do 2.2.1 oraz 1.4.6 i wcześniejszych umożliwia zdalnym atakującym wykonanie dowolnego kodu poprzez wprowadzenie długich wartości w polach (1) Nazwa użytkownika, (2) Hasło lub (3) Nazwa hosta.

Wielokrotne podatności na wstrzykiwanie SQL w CARE 2002 przed wersją beta 1.0.02 umożliwiają zdalnym atakującym wykonywanie nieautoryzowanych operacji na bazie danych.

Przepełnienie bufora w MyWebServer w wersji 1.02 i wcześniejszych umożliwia zdalnym atakującym wykonanie dowolnego kodu poprzez długi żądanie HTTP GET.

RealJukebox 2 w wersjach 1.0.2.340 i 1.0.2.379 oraz RealOne Player Gold w wersji 6.0.10.505 umożliwiają zdalnym atakującym wykonanie dowolnego skryptu w strefie lokalnej komputera. Atak polega na wstawieniu skryptu do pliku skin.ini archiwum RJS, a następnie odwołaniu się do skin.ini z poziomu strony internetowej po jego ekstrakcji.