Katalog podatności CVE

W podatności CVE-2002-1308 występuje przepełnienie bufora w pamięci w przeglądarkach Netscape i Mozilla, które może być wykorzystane przez zdalnych atakujących do wykonania dowolnego kodu. Atak polega na użyciu adresu URL jar:, który odwołuje się do źle sformatowanego pliku .jar, co prowadzi do przepełnienia bufora podczas dekompresji.

Implementacja Javy firmy Microsoft, używana w przeglądarce Internet Explorer, udostępnia publiczną metodę load0() dla klasy CabCracker, co pozwala zdalnym atakującym na ominięcie kontroli bezpieczeństwa wykonywanych przez metodę load().

W mechanizmie obsługi błędów dla handlera ISAPI w Macromedia JRun 4.0 i wcześniejszych wersjach występuje przepełnienie bufora na stercie, które umożliwia zdalnym atakującym wykonanie dowolnego kodu poprzez żądanie HTTP GET z długą nazwą pliku .jsp.

Podatność CVE-2002-1285 dotyczy pakietu LPRng, w którym program runlpr pozwala lokalnemu użytkownikowi lp uzyskać uprawnienia roota poprzez określone argumenty wiersza poleceń.

Wersje klienta SSH Secure Shell for Workstations od 3.1 do 3.2.0 zawierają podatność na przepełnienie bufora w funkcji przechwytywania URL, co pozwala zdalnym atakującym na wykonanie dowolnego kodu poprzez długi URL.

SSH Secure Shell dla serwerów i stacji roboczych w wersjach od 2.0.13 do 3.2.1, działając bez PTY, nie wywołuje setsid, co pozwala na pozostawienie procesu potomnego w grupie procesów rodzica. To może umożliwić atakującym uzyskanie pewnych uprawnień.

Przepełnienie bufora w Window Maker (wmaker) w wersji 0.80.0 i wcześniejszych może umożliwić zdalnym atakującym wykonanie dowolnego kodu poprzez specjalnie przygotowany plik graficzny, który nie jest prawidłowo obsługiwany podczas alokacji bufora na podstawie informacji o szerokości i wysokości.

Przepełnienie bufora w log2mail przed wersją 0.2.5.1 umożliwia zdalnym atakującym wykonanie dowolnego kodu poprzez długi komunikat logowania.

QNX Neutrino RTOS 6.2.0 wykorzystuje zmienną środowiskową PATH do lokalizacji i uruchamiania programu cp z podwyższonymi uprawnieniami. Umożliwia to lokalnym użytkownikom uzyskanie wyższych uprawnień poprzez modyfikację PATH, aby wskazywała na złośliwy program cp.

Abuse 2.00 i wcześniejsze wersje pozwalają lokalnym użytkownikom na uzyskanie podwyższonych uprawnień poprzez argumenty wiersza poleceń, które określają alternatywne skrypty Lisp uruchamiane z podwyższonymi uprawnieniami. Skrypty te mogą zawierać funkcje, które wykonują polecenia lub modyfikują pliki.

Przepełnienie bufora w wersji 2.00 i wcześniejszych aplikacji Abuse umożliwia lokalnym użytkownikom uzyskanie uprawnień roota poprzez długi argument w linii poleceń -net.

Przepełnienie bufora w aplikacji webowej Oracle iSQL*Plus serwera bazy danych Oracle 9 umożliwia zdalnym atakującym wykonanie dowolnego kodu poprzez długi parametr USERID w URL isqlplus.

Podatność na wstrzykiwanie SQL w PHP-Nuke przed wersją 6.0 umożliwia zdalnym, uwierzytelnionym użytkownikom modyfikację bazy danych oraz uzyskanie przywilejów poprzez argument 'bio' w pliku modules.php.

Nieznana podatność w konwerterze HTML/PostScript html2ps w wersji 1.0, używanym w LPRng, umożliwia zdalnym atakującym wykonanie dowolnego kodu poprzez 'nieoczyszczony input'.

Nieznana podatność w procesie hostującym (dllhost.exe) dla Microsoft Internet Information Server (IIS) w wersjach 4.0 do 5.1 umożliwia zdalnym atakującym uzyskanie uprawnień poprzez uruchomienie aplikacji działającej poza procesem, która zdobywa uprawnienia LocalSystem.

Błąd typograficzny w uprawnieniach dostępu do źródła skryptu w Internet Information Server (IIS) 5.0 nie wyklucza poprawnie plików .COM, co pozwala atakującym z jedynie uprawnieniami do zapisu na przesyłanie złośliwych plików .COM.

Moduł mailconf w Linuxconf w wersji 1.24 oraz wcześniejszych, na systemach Conectiva Linux 6.0 do 8, generuje plik konfiguracyjny Sendmail (sendmail.cf) w sposób, który konfiguruje Sendmail jako otwarty relay pocztowy. To umożliwia zdalnym atakującym wysyłanie wiadomości Spam.

W podatności CVE-2002-1244 występuje luka w formacie ciągu w serwerze FTP Pablo w wersjach 1.5, 1.3 oraz prawdopodobnie innych. Umożliwia ona zdalnym atakującym spowodowanie awarii usługi oraz potencjalne wykonanie dowolnego kodu poprzez wykorzystanie ciągów formatu w komendzie USER.

Prometheus w wersji 6.0 i wcześniejszych umożliwia zdalnym atakującym wykonanie dowolnego kodu PHP poprzez zmodyfikowaną zmienną PROMETHEUS_LIBRARY_BASE, która wskazuje na kod przechowywany na zdalnym serwerze. Kod ten jest następnie wykorzystywany w plikach index.php, install.php lub różnych skryptach test_*.php.

Moduł Mail::Mailer w pakiecie perl-MailTools w wersji 1.47 i wcześniejszych używa mailx jako domyślnego narzędzia do wysyłania wiadomości. To umożliwia zdalnym atakującym wykonywanie dowolnych poleceń poprzez wstawienie ich do treści wiadomości, która jest następnie przetwarzana przez mailx.