Katalog podatności CVE

Wielokrotne podatności w KDE 2 oraz KDE 3.x do wersji 3.0.5 nie cytują niektórych parametrów wstawianych do polecenia powłoki, co może pozwolić zdalnym atakującym na wykonanie dowolnych poleceń za pomocą (1) adresów URL, (2) nazw plików lub (3) adresów e-mail.

Podatność CVE-2002-1403 dotyczy demona klienta DHCP dhcpcd w wersji 1.3.22 i wcześniejszych, który pozwala lokalnym użytkownikom na wykonanie dowolnego kodu poprzez wprowadzenie metaznaków powłoki z skryptu .info do skryptu .exe.

Podatność w funkcji cash_words() dla PostgreSQL 7.2 i wcześniejszych wersji umożliwia lokalnym użytkownikom spowodowanie odmowy usługi oraz potencjalne wykonanie dowolnego kodu poprzez przekazanie dużego ujemnego argumentu, co może prowadzić do błędu związane z sygnowaniem liczb całkowitych lub przepełnienia bufora.

W bibliotece minires, używanej w funkcji NSUPDATE dla ISC DHCPD w wersjach od 3.0 do 3.0.1RC10, występuje wiele przepełnień bufora na stosie w procedurach obsługi błędów. Atakujący zdalnie mogą wykonać dowolny kod, wysyłając wiadomość DHCP z długą nazwą hosta.

Przepełnienie bufora w programie cnd dla mgetty przed wersją 1.1.29 umożliwia zdalnym atakującym spowodowanie awarii usługi oraz potencjalne wykonanie dowolnego kodu poprzez ciąg identyfikacji dzwoniącego z długim argumentem CallerName.

W funkcji wordwrap w PHP, od wersji 4.1.2 do 4.3.0, występuje przepełnienie bufora oparte na stercie, które może umożliwić atakującym spowodowanie odmowy usługi lub wykonanie dowolnego kodu.

Polycom ViewStation przed wersją 7.2.4 ma domyślne puste hasło dla konta administratora, co umożliwia nieautoryzowanym użytkownikom przeprowadzanie nieautoryzowanych działań.

Usługa Telnet w Polycom ViewStation przed wersją 7.2.4 nie ogranicza liczby nieudanych prób logowania, co ułatwia zdalnym atakującym odgadywanie nazw użytkowników i haseł za pomocą ataku brute force.

Serwer WWW dla Polycom ViewStation przed wersją 7.2.4 pozwala zdalnym atakującym na ominięcie uwierzytelniania i odczyt plików za pomocą żądań zakodowanych w Unicode.

Przepełnienie całkowitej liczby w pdftops, używanym w Xpdf 2.01 i wcześniejszych wersjach, xpdf-i oraz CUPS przed wersją 1.1.18, umożliwia lokalnym użytkownikom wykonanie dowolnego kodu poprzez wpis ColorSpace z dużą liczbą elementów.

OpenLDAP2 (OpenLDAP 2) w wersji 2.2.0 i wcześniejszych umożliwia zdalnym lub lokalnym atakującym wykonanie dowolnego kodu, gdy biblioteka libldap odczytuje plik .ldaprc w aplikacjach działających z dodatkowymi uprawnieniami.

W OpenLDAP2 (wersja 2.2.0 i wcześniejsze) występuje wiele przepełnień bufora, które mogą być wykorzystane przez zdalnych atakujących do wykonania dowolnego kodu. Atakujący mogą wykorzystać długie parametry -t lub -r w slurpd, złośliwe pliki ldapfilter.conf oraz ldaptemplates.conf, a także nieprawidłowe listy kontroli dostępu i długie nazwy plików logów.

Produkty Multi-Tech ProxyServer MTPSR1-100, MTPSR1-120, MTPSR1-202ST, MTPSR2-201 i MTPSR3-200 są dostarczane z pustym hasłem, co umożliwia zdalnym atakującym uzyskanie uprawnień administracyjnych przez Telnet lub HTTP.

W wersjach ssldump 0.9b2 i wcześniejszych występuje błąd typu buffer underflow, który pozwala zdalnym atakującym na spowodowanie odmowy usługi poprzez spreparowaną wartość wyzwania SSLv2. Może to prowadzić do uszkodzenia pamięci.

site_searcher.cgi w Super Site Searcher umożliwia zdalnym atakującym wykonywanie dowolnych poleceń poprzez wykorzystanie metaznaków powłoki w parametrze page.

Serwer pocztowy Gordano Messaging Server (GMS) Mail 8 (znany również jako NTMail) filtruje wiadomości e-mail tylko dla pierwszego odbiorcy, co pozwala zdalnym atakującym na ominięcie filtrów JUCE poprzez wysłanie wiadomości do więcej niż jednego użytkownika na serwerze GMS.

Przepełnienie bufora w niektórych procedurach RPC w IBM AIX 4.3 może umożliwić atakującym wykonanie dowolnego kodu, związane z 'zmiennym typem danych'.

Strona próbna sendmail.jsp w Oracle 9i Application Server (9iAS) umożliwia zdalnym atakującym wysyłanie dowolnych wiadomości e-mail.

SSH Secure Shell dla serwerów w wersjach od 3.0.0 do 3.1.1 pozwala zdalnym atakującym na nadpisanie konfiguracji AllowedAuthentications i użycie mniej bezpiecznych schematów uwierzytelniania (np. hasła) niż te skonfigurowane dla serwera.

Przepełnienie bufora w hotfoon4.exe w Hotfoon 4.0 umożliwia zdalnym atakującym spowodowanie awarii (denial of service) oraz potencjalne wykonanie dowolnego kodu poprzez URL zawierający długi numer telefonu głosowego.