Katalog podatności CVE

BEA WebLogic Server i WebLogic Express w wersjach 7.0 do SP5 oraz 8.1 do SP2 mają problem, który podczas edytowania pliku weblogic.xml za pomocą WebLogic Builder lub metody SecurityRoleAssignmentMBean.toXML przypadkowo usuwa tagi przypisania ról bezpieczeństwa, gdy plik weblogic.xml nie zawiera tagu principal-name. Może to prowadzić do usunięcia zamierzonych ograniczeń dostępu dla powiązanej aplikacji webowej.

HelpViewer w systemie Mac OS X 10.3.3 i 10.2.8 przetwarza skrypty, które nie zostały zainicjowane przez użytkownika, co może pozwolić atakującym na wykonanie dowolnego kodu. Problem ten pierwotnie zgłoszono jako podatność na przejście przez katalogi w przeglądarce Safari przy użyciu parametru runscript w handlerze URI help:.

Przepełnienie bufora w funkcjonalności ISAKMP dla produktów Check Point VPN-1 i FireWall-1 NG, przed wersjami VPN-1/FireWall-1 R55 HFA-03, R54 HFA-410 i NG FP3 HFA-325, lub VPN-1 SecuRemote/SecureClient R56, może umożliwić zdalnym atakującym wykonanie dowolnego kodu podczas negocjacji tunelu VPN.

k5admind (kadmind) dla Heimdal umożliwia zdalnym atakującym wykonanie dowolnego kodu poprzez żądanie administracyjne zgodne z Kerberos 4, którego długość ramki jest mniejsza niż 2. To prowadzi do przepełnienia bufora na stercie.

Nieznana podatność w Sun StorEdge Enterprise Storage Manager (ESM) 2.1 dla Solaris 8 i Solaris 9 umożliwia lokalnym użytkownikom z rolą 'ESMUser' uzyskanie dostępu do konta root.

Wersje CVS 1.11.x do 1.11.15 oraz 1.12.x do 1.12.7 zawierają podatność na przepełnienie bufora w stercie, gdy używany jest mechanizm pserver. Atakujący zdalnie mogą wykorzystać tę lukę, aby wykonać dowolny kod poprzez linie Entry.

Przepełnienie bufora w skrypcie zms w ZoneMinder przed wersją 1.19.2 może umożliwić zdalnemu atakującemu wykonanie dowolnego kodu poprzez długi ciąg zapytania.

Przepełnienie całkowite w pliku imapparse.c dla serwera Cyrus IMAP w wersjach 1.4 i 2.1.10 umożliwia zdalnym atakującym wykonanie dowolnego kodu poprzez podanie dużej wartości długości, co prowadzi do ataku typu buffer overflow.

Internet Explorer 5.x i 6.0 umożliwia zdalnym atakującym wykonanie dowolnych programów poprzez zmodyfikowany atak typu directory traversal, wykorzystując URL zawierający sekwencje '..' oraz nazwę pliku kończącą się na '::', która jest traktowana jako plik .chm, nawet jeśli nie ma rozszerzenia .chm.

McAfee ePolicy Orchestrator (ePO) w wersji 2.5.1 Patch 13 oraz 3.0 SP2a Patch 3 umożliwia zdalnym atakującym wykonywanie dowolnych poleceń poprzez określone żądania HTTP POST do handlera spipe/file na porcie TCP 81.

Nieznana podatność w implementacji protokołu H.323 w systemach Windows 98, Windows 2000, Windows XP oraz Windows Server 2003 umożliwia zdalnym atakującym wykonanie dowolnego kodu.

PHP-Nuke 7.3 oraz inne produkty korzystające z kodu PHP-Nuke, takie jak Nuke Cops betaNC PHP-Nuke Bundle, OSCNukeLite 3.1 i OSC2Nuke 7x, nieprawidłowo używają funkcji eregi() PHP z $_SERVER['PHP_SELF'] do identyfikacji wywoływanego skryptu. To umożliwia zdalnym atakującym bezpośredni dostęp do skryptów oraz uzyskanie informacji o ścieżkach poprzez komunikaty błędów PHP.

Przepełnienie bufora w silniku bazy danych Microsoft Jet 4.0 umożliwia zdalnym atakującym wykonanie dowolnego kodu poprzez specjalnie przygotowane zapytanie do bazy danych.

Demon IKE KAME Racoon, podczas uwierzytelniania partnera w Fazie 1, weryfikuje certyfikat X.509, ale nie sprawdza autoryzacji podpisu RSA, co umożliwia zdalnym atakującym nawiązywanie nieautoryzowanych połączeń IP lub przeprowadzanie ataków typu man-in-the-middle przy użyciu ważnego, zaufanego certyfikatu X.509.

Komponent systemu Virtual DOS Machine (VDM) w systemach Windows NT 4.0 i Windows 2000 nieprawidłowo weryfikuje struktury systemowe, co umożliwia lokalnym użytkownikom dostęp do chronionej pamięci jądra oraz wykonywanie dowolnego kodu.

Interfejs Negotiate Security Software Provider (SSP) w systemach Windows 2000, Windows XP i Windows Server 2003 umożliwia zdalnym atakującym spowodowanie awarii (z powodu dereferencji null) lub wykonanie dowolnego kodu poprzez spreparowane żądanie SPNEGO NegTokenInit podczas wyboru protokołu uwierzytelniania.

Serwer RealNetworks Helix Universal w wersjach 9.0.1 i 9.0.2 pozwala zdalnym atakującym na wywołanie awarii (denial of service) poprzez wysyłanie źle sformułowanych żądań, które prowadzą do dereferencji wskaźnika null. Atak ten został zademonstrowany przy użyciu żądań GET_PARAMETER lub DESCRIBE.

Windows XP umożliwia lokalnym użytkownikom uruchamianie dowolnych programów poprzez tworzenie zadań z podwyższonymi uprawnieniami za pomocą narzędzia wiersza poleceń eventtriggers.exe lub usługi Harmonogram zadań, znanej jako 'Vulnerability in Windows Management'.

Przepełnienie bufora w procesie logowania Windows (winlogon) w systemach Microsoft Windows NT 4.0 SP6a, 2000 SP2 do SP4 oraz XP SP1, umożliwia zdalnym atakującym wykonanie dowolnego kodu, gdy użytkownik jest członkiem domeny.

Cisco Wireless LAN Solution Engine (WLSE) w wersjach od 2.0 do 2.5 oraz Hosting Solution Engine (HSE) w wersjach od 1.7 do 1.7.3 zawierają twardo zakodowaną nazwę użytkownika i hasło. To umożliwia zdalnym atakującym dodawanie nowych użytkowników, modyfikowanie istniejących oraz zmianę konfiguracji.