Katalog podatności CVE

Podatność umożliwia obejście zakresu osobistych tokenów dostępu typu public-only w punktach końcowych organizacji i uprawnień. Oznacza to, że token przeznaczony tylko do operacji publicznych może uzyskać dostęp do operacji wymagających szerszych uprawnień.

Podatność umożliwia obejście listy dozwolonych rozszerzeń dla załączników wydań poprzez formularz edycji wydania w przeglądarce. Jest to wariant wcześniejszej podatności CVE-2025-68939.

Podatność w introspekcji tokenów OAuth powoduje zwracanie metadanych tokenów wydanych innym klientom, co narusza sekcję 4 specyfikacji RFC 7662.

Podatność umożliwia lokalne włączenie pliku (Local File Inclusion) poprzez użycie URI file:// w funkcji przywracania migracji. Atakujący może odczytać dowolne pliki z systemu plików serwera.

Podatność umożliwia ujawnienie informacji między repozytoriami poprzez API Actions na poziomie organizacji (Run/Job APIs). Atakujący może uzyskać dane z innych repozytoriów.

Podatność umożliwia ponowne powiązanie załączników do zgłoszeń/komentarzy między repozytoriami, co może ujawnić treść prywatnych załączników.

Podatność powoduje odmowę usługi (wyczerpanie CPU i pamięci) przez złożoność O(N^2) przy konkatenacji stringów podczas przesyłania pakietów Debiana.

Parser kluczy SSH w Gitea jest podatny na odmowę usługi, co może prowadzić do przeciążenia systemu.

API zarządzania e-mailami omija ograniczenia funkcji ManageCredentials, umożliwiając nieautoryzowane operacje na adresach e-mail.

CVE-2026-55402 to podatność odczytu poza zakresem w serwerach Secure Access przed wersją 14.57. Atakujący znajdujący się w pozycji 'man-in-the-middle' mogą wysyłać specjalnie spreparowane dane do serwera, powodując trwałą odmowę usługi.

Handlery kanałów RSS/Atom omijają ograniczenia zakresu tokenów API oraz ograniczenia dotyczące treści publicznych. Jest to niekompletna poprawka problemu #37698.

Endpoint pakietów NPM (tag) jest podatny na atak DoS poprzez nieograniczone użycie io.ReadAll, co może prowadzić do nadmiernego zużycia pamięci.

Endpoint GET /api/v1/user/actions/runners/registration-token (oraz odpowiedniki na poziomie właściciela i repozytorium) tworzy nowy token rejestracji runnera, jeśli nie istnieje, ale middleware zakresu API klasyfikuje go jako tylko do odczytu, ponieważ to żądanie GET. Posiadacz wyciekłego tokena z zakresem read:user może więc wygenerować token rejestracji i zarejestrować złośliwego runnera Actions, który wykonuje zadania workflow z dostępem do sekretów repozytorium i kodu źródłowego.

Saurus CMS Community Edition zawiera nieuwierzytelnioną podatność otwartego przekierowania w kodzie obsługi wylogowania w pliku classes/port.inc.php, gdzie parametr url dostarczany przez GET lub POST jest przekazywany bezpośrednio do nagłówka Location bez listy dozwolonych domen, walidacji schematu lub wymuszania ścieżki względnej. Atakujący mogą stworzyć złośliwy URL wylogowania zawierający dowolną zewnętrzną domenę lub schemat URI javascript:, aby przekierować uwierzytelnionych użytkowników na strony phishingowe kontrolowane przez atakującego po zniszczeniu sesji, umożliwiając kradzież poświadczeń i nadużycie przekierowań OAuth.

W Zimbra Collaboration (ZCS) przed wersją 10.1.17 występuje podatność polegająca na słabym generowaniu klucza kryptograficznego w integracji z OnlyOffice. Sekret JWT (zimbraDocumentEditingJwtSecret) jest generowany przy użyciu niebezpiecznego generatora liczb losowych, co skutkuje niewystarczającą entropią. Atakujący, który uzyska JWT podpisany tym sekretem, może go odzyskać metodą brute-force offline, co może umożliwić fałszowanie tokenów JWT.

W Zimbra Collaboration (ZCS) przed wersją 10.1.17 występuje podatność na trwały cross-site scripting (XSS) w klasycznym kliencie WWW Zimbra, spowodowana niewystarczającą sanityzacją treści załączników podczas podglądu w linii. Atakujący może wysłać spreparowaną wiadomość e-mail z złośliwym załącznikiem, który po podglądzie przez użytkownika wykonuje dowolny kod JavaScript w sesji przeglądarki ofiary. Udane wykorzystanie może pozwolić atakującemu na wykonanie nieautoryzowanych działań w imieniu ofiary, co może prowadzić do wycieku danych lub nieautoryzowanego dostępu do wrażliwych informacji.

vLLM to silnik wnioskowania i serwowania dla dużych modeli językowych. Od wersji 0.19.0 do 0.26.0 pole prompt w CompletionRequest w /v1/completions akceptuje nieograniczoną listę stringów lub list intów, a funkcje prompt_to_seq() i OnlineRenderer.preprocess_completion() rozwijają każdy element, co powoduje, że serwer tworzy osobny generator i slot odpowiedzi dla każdego promptu. Uwierzytelniony klient API może wyczerpać CPU, pamięć, zdolności planowania asynchronicznego, sloty żądań silnika i buforowanie odpowiedzi jednym żądaniem. Problem naprawiono w wersji 0.26.0.

CVE-2026-55401 to podatność na dereferencję null w podsystemie równoważenia obciążenia serwerów Secure Access przed wersją 14.57. Atakujący może wysłać nieuwierzytelniony pakiet do serwera Secure Access z włączonym równoważeniem obciążenia, co powoduje awarię wewnętrznego load balancera. Po udanym ataku serwer Secure Access nadal może przyjmować połączenia i może wydać failover dla podłączonych klientów.

CVE-2026-55400 to podatność na niedomiar liczby całkowitej w serwerach Secure Access przed wersją 14.57. Atakujący z uwierzytelnioną sesją może wysłać specjalnie spreparowany ruch do serwera w nie domyślnej konfiguracji i spowodować trwałą odmowę usługi.

Podatność na cross-site scripting w rendererze Markdown w maalfer Pentestify przed wersją 2.3.2 pozwala uwierzytelnionym użytkownikom na wykonanie dowolnego JavaScript w kontekście aplikacji poprzez link Markdown, którego URL zawiera cudzysłów, co zamyka atrybut href kotwicy, ponieważ proces sanityzacji nie escapuje cudzysłowów.