Katalog podatności CVE

Kontrolka ActiveX Web Install (CSDWebInstaller) w Cisco Secure Desktop (CSD) przed wersją 3.5.841 nie weryfikuje poprawnie podpisów pobieranych programów, co pozwala zdalnym atakującym na wymuszenie pobrania i wykonania dowolnych plików za pośrednictwem spreparowanej strony internetowej.

Nieokreślona podatność w serwerze WebLogic w Oracle WebLogic Server 7.0 SP7, 8.1 SP6, 9.0, 9.1, 9.2 MP3, 10.0 MP2 i 10.3.2 umożliwia zdalnym atakującym wpływanie na poufność, integralność i dostępność systemu za pomocą nieznanych wektorów.

Funkcjonalność weryfikacji podpisu Authenticode w pliku cabview.dll w rozszerzeniu Shell Cabinet File Viewer w systemach Windows ma lukę, która pozwala na niewłaściwe wykorzystanie nieokreślonych pól w skrócie pliku. To umożliwia zdalnym atakującym wykonanie dowolnego kodu poprzez zmodyfikowany plik kabinowy (.CAB), który błędnie wydaje się mieć ważny podpis.

Funkcja WinVerifyTrust w weryfikacji podpisów Authenticode w różnych wersjach systemu Windows nieprawidłowo wykorzystuje nieokreślone pola w skrócie pliku. To umożliwia zdalnym atakującym, przy pomocy użytkownika, wykonanie dowolnego kodu poprzez zmodyfikowany plik Portable Executable (PE) lub plik kabinowy (.CAB), który błędnie wydaje się mieć ważny podpis.

Wielokrotne przepełnienia bufora na stosie w kodekach audio MPEG Layer-3 w systemach Microsoft Windows 2000 SP4, XP SP2 i SP3, Server 2003 SP2, Vista Gold, SP1 i SP2 oraz Server 2008 Gold i SP2 umożliwiają zdalnym atakującym wykonanie dowolnego kodu poprzez spreparowany plik AVI.

Przepełnienie bufora w Microsoft Office Publisher 2002 SP3, 2003 SP3 oraz 2007 SP1 i SP2 umożliwia zdalnym atakującym wykonanie dowolnego kodu poprzez spreparowany plik Publisher. Jest to znane jako 'Podatność na przepełnienie bufora w przetwarzaniu pola tekstowego konwersji plików Microsoft Office Publisher'.

W nsum.exe w usłudze Windows Media Unicast w Media Services dla systemu Microsoft Windows 2000 Server SP4 występuje przepełnienie bufora na stosie, które pozwala zdalnym atakującym na wykonanie dowolnego kodu poprzez odpowiednio skonstruowane pakiety związane z informacjami transportowymi.

Klient SMB w systemach Microsoft Windows Server 2008 R2 i Windows 7 nieprawidłowo obsługuje pakiety odpowiedzi SMBv1 i SMBv2, co pozwala zdalnym serwerom SMB oraz atakującym typu man-in-the-middle na wykonanie dowolnego kodu poprzez spreparowany pakiet. To prowadzi do nieprawidłowej interakcji z jądrem Winsock (WSK).

Klient SMB w systemach Microsoft Windows Server 2003 SP2, Vista Gold, SP1, SP2 oraz Windows Server 2008 Gold i SP2 pozwala zdalnym serwerom SMB oraz atakującym typu man-in-the-middle na wykonanie dowolnego kodu lub spowodowanie odmowy usługi poprzez spreparowaną odpowiedź transakcji SMB, co prowadzi do uszkodzenia pamięci i ponownego uruchomienia systemu.

Klient SMB w systemach Microsoft Windows Server 2008 R2 i Windows 7 nieprawidłowo weryfikuje pola w odpowiedziach na transakcje SMB, co umożliwia zdalnym serwerom SMB oraz atakującym typu man-in-the-middle wykonanie dowolnego kodu lub spowodowanie odmowy usługi (uszkodzenie pamięci i ponowne uruchomienie) poprzez spreparowaną odpowiedź SMBv1 lub SMBv2.

Klient SMB w systemach Microsoft Windows 2000 SP4, Windows XP SP2 i SP3, Windows Server 2003 SP2, Windows Vista oraz Windows 7 nieprawidłowo przydziela pamięć dla odpowiedzi SMB. To umożliwia zdalnym serwerom SMB oraz atakującym typu man-in-the-middle wykonanie dowolnego kodu poprzez spreparowaną odpowiedź SMBv1 lub SMBv2.

Nieokreślona podatność w kontrolce ActiveX odtwarzacza Windows Media Player (WMP) 9 na systemach Microsoft Windows 2000 SP4 oraz XP SP2 i SP3 umożliwia zdalnym atakującym wykonanie dowolnego kodu poprzez spreparowane treści multimedialne.

Microsoft Office Visio w wersjach 2002 SP2, 2003 SP3 oraz 2007 SP1 i SP2 nieprawidłowo oblicza nieokreślone indeksy związane z plikami Visio, co pozwala zdalnym atakującym na wykonanie dowolnego kodu poprzez spreparowany plik.

Microsoft Office Visio 2002 SP2, 2003 SP3 oraz 2007 SP1 i SP2 nieprawidłowo walidują atrybuty w plikach Visio, co pozwala zdalnym atakującym na wykonanie dowolnego kodu poprzez spreparowany plik. Jest to znane jako 'Podatność na uszkodzenie pamięci związana z walidacją atrybutów Visio'.

Jądro systemu Microsoft Windows 2000 SP4, XP SP2 i SP3, Server 2003 SP2 oraz Vista Gold nieprawidłowo przydziela pamięć dla klucza docelowego związanego z symbolicznym kluczem rejestru. Umożliwia to lokalnym użytkownikom uzyskanie uprawnień za pomocą specjalnie przygotowanej aplikacji.

Adobe Reader i Acrobat w wersjach 9.x przed 9.3.2 oraz 8.x przed 8.2.2 na systemy Windows i Mac OS X umożliwiają atakującym spowodowanie odmowy usługi (uszkodzenie pamięci) lub wykonanie dowolnego kodu poprzez nieokreślone wektory. Jest to inna podatność niż CVE-2010-0194, CVE-2010-0197 i CVE-2010-0201.

Przepełnienie bufora w Adobe Reader i Acrobat w wersjach 9.x przed 9.3.2 oraz 8.x przed 8.2.2 na systemach Windows i Mac OS X, umożliwia atakującym wykonanie dowolnego kodu poprzez nieokreślone wektory. Jest to inna podatność niż CVE-2010-0198, CVE-2010-0199 i CVE-2010-0202.

Przepełnienie bufora w Adobe Reader i Acrobat w wersjach 9.x przed 9.3.2 oraz 8.x przed 8.2.2 na systemach Windows i Mac OS X, umożliwia atakującym wykonanie dowolnego kodu za pomocą nieokreślonych wektorów. Jest to inna podatność niż CVE-2010-0198, CVE-2010-0199 i CVE-2010-0203.

Adobe Reader i Acrobat w wersjach 9.x przed 9.3.2 oraz 8.x przed 8.2.2 na systemach Windows i Mac OS X pozwalają atakującym na spowodowanie odmowy usługi (uszkodzenie pamięci) lub wykonanie dowolnego kodu poprzez nieokreślone wektory. Jest to inna podatność niż CVE-2010-0194, CVE-2010-0197 i CVE-2010-0204.

Przepełnienie bufora w Adobe Reader i Acrobat w wersjach 9.x przed 9.3.2 oraz 8.x przed 8.2.2 na systemach Windows i Mac OS X umożliwia atakującym wykonanie dowolnego kodu poprzez nieokreślone wektory. Jest to inna podatność niż CVE-2010-0198, CVE-2010-0202 i CVE-2010-0203.