Katalog podatności CVE

Podatność w dxgkrnl.sys, czyli podsystemie jądra grafiki DirectX, występuje w systemach Microsoft Windows Vista SP2, Windows Server 2008 SP2 i R2 SP1, Windows 7 SP1, Windows 8, Windows Server 2012 oraz Windows RT. Nieprawidłowe zarządzanie obiektami w pamięci umożliwia lokalnym użytkownikom uzyskanie podwyższonych uprawnień za pomocą specjalnie przygotowanej aplikacji.

Błąd związany z podpisem liczby całkowitej w Microsoft Publisher 2003 SP3 umożliwia zdalnym atakującym wykonanie dowolnego kodu poprzez spreparowany plik Publisher, który wywołuje niedobór bufora, znany jako 'Podatność na niedobór bufora w Publisherze'.

Microsoft Publisher 2003 SP3, 2007 SP3 i 2010 SP1 umożliwia zdalnym atakującym wykonanie dowolnego kodu poprzez spreparowany plik Publisher, który wywołuje nieprawidłowe zarządzanie wskaźnikami. Jest to znane jako 'Podatność w zarządzaniu wskaźnikami w Publisherze'.

Błąd związany z podpisywaniem liczb całkowitych w Microsoft Publisher 2003 SP3 umożliwia zdalnym atakującym wykonanie dowolnego kodu poprzez spreparowany plik Publisher, który wywołuje niewłaściwą alokację pamięci.

Microsoft Publisher 2003 SP3 nieprawidłowo obsługuje wartości NULL dla nieokreślonych elementów danych, co umożliwia zdalnym atakującym wykonanie dowolnego kodu poprzez spreparowany plik Publisher. Jest to znane jako 'Podatność na nieprawidłowe obsługiwanie wartości NULL w Publisherze'.

Microsoft Publisher 2003 SP3 nieprawidłowo sprawdza dane zakresu tabeli, co pozwala zdalnym atakującym na wykonanie dowolnego kodu poprzez spreparowany plik Publisher. Jest to znane jako 'Podatność na nieprawidłowe sprawdzanie zakresu w Publisher'.

Microsoft Publisher 2003 SP3 nieprawidłowo sprawdza typ danych nieokreślonej wartości zwracanej, co pozwala zdalnym atakującym na wykonanie dowolnego kodu za pomocą spreparowanego pliku Publisher. Jest to znane jako 'Podatność na walidację wartości zwracanej w Publisherze'.

Przepełnienie bufora w Microsoft Publisher 2003 SP3 umożliwia zdalnym atakującym wykonanie dowolnego kodu poprzez spreparowany plik Publisher. Jest to znane jako 'Podatność na przepełnienie bufora w Publisher'.

Microsoft Publisher 2003 SP3 nieprawidłowo sprawdza wartość zwracaną z nieokreślonej metody, co umożliwia zdalnym atakującym wykonanie dowolnego kodu poprzez spreparowany plik Publisher. Jest to znane jako 'Podatność w obsłudze wartości zwracanej w Publisher'.

Microsoft Publisher 2003 SP3 umożliwia zdalnym atakującym wykonanie dowolnego kodu poprzez spreparowany plik Publisher, który powoduje dostęp do nieprawidłowego wskaźnika, znany jako 'Podatność na uszkodzony wskaźnik interfejsu Publisher'.

Przepełnienie całkowitej liczby w Microsoft Publisher 2003 SP3 umożliwia zdalnym atakującym wykonanie dowolnego kodu poprzez spreparowany plik Publisher, który wywołuje nieprawidłowe obliczenie rozmiaru alokacji. Jest to znane jako 'Podatność na przepełnienie całkowitej liczby w Publisherze'.

Microsoft Publisher 2003 SP3 nieprawidłowo weryfikuje rozmiar nieokreślonej tablicy, co umożliwia zdalnym atakującym wykonanie dowolnego kodu poprzez spreparowany plik Publisher. Jest to znane jako 'Podatność na alokację wartości ujemnych w Publisherze'.

Podatność typu use-after-free w przeglądarce Microsoft Internet Explorer 9 i 10 umożliwia zdalnym atakującym wykonanie dowolnego kodu poprzez specjalnie przygotowaną stronę internetową, która wywołuje dostęp do usuniętego obiektu.

Podatność typu use-after-free w Microsoft Internet Explorer 8 pozwala zdalnym atakującym na wykonanie dowolnego kodu poprzez specjalnie przygotowaną stronę internetową, która wywołuje dostęp do usuniętego obiektu.

Podatność typu use-after-free w przeglądarce Microsoft Internet Explorer 6 i 7 umożliwia zdalnym atakującym wykonanie dowolnego kodu poprzez specjalnie przygotowaną stronę internetową, która wywołuje dostęp do usuniętego obiektu.

Podatność typu use-after-free w przeglądarce Microsoft Internet Explorer w wersjach 6 do 10 umożliwia zdalnym atakującym wykonanie dowolnego kodu poprzez specjalnie przygotowaną stronę internetową, która wywołuje dostęp do usuniętego obiektu.

Podatność typu use-after-free w przeglądarce Microsoft Internet Explorer od wersji 6 do 10 umożliwia zdalnym atakującym wykonanie dowolnego kodu poprzez specjalnie przygotowaną stronę internetową, która wywołuje dostęp do usuniętego obiektu.

Podatność typu use-after-free w przeglądarce Microsoft Internet Explorer 8 i 9 umożliwia zdalnym atakującym wykonanie dowolnego kodu poprzez specjalnie przygotowaną stronę internetową, która wywołuje dostęp do usuniętego obiektu.

Podatność typu use-after-free w Microsoft Internet Explorer 9 umożliwia zdalnym atakującym wykonanie dowolnego kodu poprzez specjalnie przygotowaną stronę internetową, która wywołuje dostęp do usuniętego obiektu.

HTTP.sys w systemach Microsoft Windows 8, Windows Server 2012 i Windows RT umożliwia zdalnym atakującym spowodowanie odmowy usługi (nieskończona pętla) poprzez spreparowany nagłówek HTTP. Jest to znane jako 'Podatność na odmowę usługi w HTTP.sys'.