Katalog podatności CVE

Oprogramowanie Cisco Adaptive Security Appliance (ASA) w wersjach przed 8.2(5.48), 8.3 przed 8.3(2.40), 8.4 przed 8.4(7.9), 8.6 przed 8.6(1.13), 9.0 przed 9.0(4.1) oraz 9.1 przed 9.1(4.3) nieprawidłowo przetwarza informacje o sesji zarządzania podczas walidacji uprawnień dla połączeń portalu SSL VPN. Umożliwia to zdalnym uwierzytelnionym użytkownikom uzyskanie wyższych uprawnień poprzez nawiązanie sesji Clientless SSL VPN i wprowadzenie spreparowanych adresów URL.

Oprogramowanie Cisco Adaptive Security Appliance (ASA) w wersjach przed 8.2(5.47), 8.4(7.5), 8.7(1.11), 9.0(3.10) oraz 9.1(3.4) umożliwia zdalnym uwierzytelnionym użytkownikom uzyskanie uprawnień poprzez wykorzystanie dostępu ASDM na poziomie 0.

W TIBCO Spotfire występuje nieokreślona podatność w modułach uwierzytelniania, która pozwala zdalnym atakującym na wykonanie dowolnego kodu. Dotyczy to wielu wersji Spotfire Web Player, Desktop, Server oraz innych komponentów.

Wielokrotne nieokreślone podatności w Google V8 przed wersją 3.24.35.22, używanej w Google Chrome przed wersją 34.0.1847.116, mogą umożliwić atakującym spowodowanie odmowy usługi lub potencjalnie inny wpływ poprzez nieznane wektory.

Wielokrotne nieokreślone podatności w Google Chrome przed wersją 34.0.1847.116 mogą umożliwić atakującym spowodowanie odmowy usługi lub potencjalnie inne skutki za pomocą nieznanych wektorów.

Podatność typu use-after-free w pliku renderer_webcolorchooser_impl.h w Google Chrome przed wersją 34.0.1847.116 umożliwia zdalnym atakującym spowodowanie odmowy usługi lub potencjalnie innego nieokreślonego wpływu poprzez wektory związane z formularzami.

Podatność typu use-after-free w Speech Dispatcher 0.7.1, używanym w Google Chrome przed wersją 34.0.1847.116, umożliwia zdalnym atakującym spowodowanie awarii aplikacji lub potencjalnie innych nieokreślonych skutków poprzez żądanie tekstu do mowy.

Funkcja UnescapeURLWithOffsetsImpl w Google Chrome przed wersją 34.0.1847.116 nieprawidłowo obsługuje dwukierunkowe znormalizowane identyfikatory zasobów (IRI), co ułatwia zdalnym atakującym fałszowanie adresów URL za pomocą odpowiednio skonstruowanego tekstu Unicode z kierunkiem od prawej do lewej.

Podatność typu use-after-free w funkcji RenderBlock::addChildIgnoringAnonymousColumnBlocks w Blink, używanym w Google Chrome przed wersją 34.0.1847.116, umożliwia zdalnym atakującym spowodowanie odmowy usługi lub potencjalnie innego nieokreślonego wpływu poprzez dodanie węzła potomnego.

Google V8, używany w Google Chrome przed wersją 34.0.1847.116, nieprawidłowo implementuje leniwe deoptymalizacje, co pozwala zdalnym atakującym na spowodowanie odmowy usługi (uszkodzenie pamięci) lub potencjalnie inne nieokreślone skutki za pomocą spreparowanego kodu JavaScript.

Podatność typu use-after-free w funkcji HTMLBodyElement::insertedInto w Blink, używanym w Google Chrome przed wersją 34.0.1847.116, umożliwia zdalnym atakującym spowodowanie odmowy usługi lub potencjalnie innych nieokreślonych skutków poprzez wykorzystanie atrybutów.

Podatność typu use-after-free w funkcji WebSharedWorkerStub::OnTerminateWorkerContext w implementacji Web Workers w Google Chrome przed wersją 34.0.1847.116 pozwala zdalnym atakującym na spowodowanie odmowy usługi (uszkodzenie pamięci sterty) lub potencjalnie inny nieokreślony wpływ poprzez wyzwalacze, które powodują zakończenie SharedWorker podczas ładowania skryptu.

Przepełnienie całkowite w funkcji SoftwareFrameManager::SwapToNewFrame w Google Chrome przed wersją 34.0.1847.116 może umożliwić zdalnym atakującym spowodowanie odmowy usługi lub inny nieokreślony wpływ poprzez wywołanie próby mapowania dużej ilości pamięci renderera.

Google V8, używany w Google Chrome przed wersją 34.0.1847.116, nieprawidłowo wykonuje rzutowania numeryczne podczas obsługi tablic typowanych. To umożliwia zdalnym atakującym spowodowanie odmowy usługi (dostęp do tablicy poza zakresem) lub potencjalnie inny nieokreślony wpływ za pomocą spreparowanego kodu JavaScript.

Podatność XSS w funkcji Runtime_SetPrototype w Google V8, używanej w Google Chrome przed wersją 34.0.1847.116, umożliwia zdalnym atakującym wstrzykiwanie dowolnych skryptów webowych lub HTML poprzez nieokreślone wektory.

Microsoft Internet Explorer 11 zawiera podatność, która pozwala zdalnym atakującym na wykonanie dowolnego kodu lub spowodowanie odmowy usługi poprzez złośliwie skonstruowaną stronę internetową.

W bibliotece pubconv.dll w programie Microsoft Publisher 2003 SP3 i 2007 SP3 występuje podatność, która pozwala zdalnym atakującym na wykonanie dowolnego kodu lub spowodowanie awarii aplikacji poprzez spreparowany plik .pub.

W Microsoft Word 2003 SP3 występuje przepełnienie bufora na stosie, które pozwala zdalnym atakującym na wykonanie dowolnego kodu poprzez spreparowany dokument.

Microsoft Word 2007 SP3 i 2010 SP1 oraz SP2, a także Office Compatibility Pack SP3, niewłaściwie przydziela pamięć podczas konwersji plików z formatu binarnego (.doc) do nowszego formatu. To umożliwia zdalnym atakującym wykonanie dowolnego kodu za pomocą spreparowanego dokumentu.

Microsoft Internet Explorer 9 umożliwia zdalnym atakującym wykonanie dowolnego kodu lub spowodowanie odmowy usługi (uszkodzenie pamięci) poprzez spreparowaną stronę internetową, znaną jako 'Podatność na uszkodzenie pamięci w Internet Explorer'.