Katalog podatności CVE

EMC RSA NetWitness przed wersją 9.8.5.19 oraz RSA Security Analytics przed wersjami 10.2.4 i 10.3.x przed 10.3.2, przy włączonym Kerberos PAM, nie wymagają hasła, co pozwala zdalnym atakującym na ominięcie uwierzytelnienia wykorzystując znajomość prawidłowej nazwy konta.

W podatności CVE-2014-3757 występuje luka typu SQL injection w pliku sorter.php w rozszerzeniu phpManufaktur kitForm w wersji 0.43 i wcześniejszych dla modułu KeepInTouch (KIT). Umożliwia to zdalnym atakującym wykonywanie dowolnych poleceń SQL poprzez parametr sorter_value.

Wielokrotne przepełnienia całkowite w funkcjach fs_get_reply, fs_alloc_glyphs i fs_read_extent_info w bibliotece X.Org libXfont przed wersją 1.4.8 oraz 1.4.9x przed 1.4.99.901 umożliwiają zdalnym serwerom czcionek wykonanie dowolnego kodu poprzez spreparowaną odpowiedź xfs, co prowadzi do przepełnienia bufora.

Wielokrotne przepełnienia bufora w libXfont X.Org przed wersją 1.4.8 oraz 1.4.9x przed 1.4.99.901 umożliwiają zdalnym serwerom czcionek wykonanie dowolnego kodu poprzez spreparowaną odpowiedź protokołu xfs.

Przepełnienie bufora w serwerze FTP PCMan w wersji 2.0.7 umożliwia zdalnym atakującym wykonanie dowolnego kodu poprzez długi ciąg w komendzie USER.

Wielokrotne podatności na wstrzykiwanie SQL w GLPI przed wersją 0.83.9 umożliwiają zdalnym atakującym wykonywanie dowolnych poleceń SQL poprzez różne parametry w aplikacji.

Microsoft Internet Explorer w wersjach 6 do 11 umożliwia zdalnym atakującym wykonanie dowolnego kodu lub spowodowanie odmowy usługi (uszkodzenie pamięci) poprzez spreparowaną stronę internetową. Wykorzystano to w praktyce w maju 2014 roku.

Microsoft Web Applications 2010 SP1 i SP2 pozwala zdalnym uwierzytelnionym użytkownikom na wykonanie dowolnego kodu poprzez spreparowaną zawartość strony, znaną jako 'Podatność w zawartości stron aplikacji internetowych'.

API ShellExecute w systemie Windows nieprawidłowo implementuje skojarzenia plików, co pozwala lokalnym użytkownikom na uzyskanie uprawnień za pomocą spreparowanej aplikacji. Ta podatność była wykorzystywana w praktyce w maju 2014 roku.

Implementacja .NET Remoting w Microsoft .NET Framework 1.1 SP1, 2.0 SP2, 3.5, 3.5.1, 4, 4.5 i 4.5.1 nie ogranicza prawidłowo dostępu do pamięci, co pozwala zdalnym atakującym na wykonanie dowolnego kodu poprzez wykorzystanie źle sformułowanych obiektów.

W Microsoft Office 2007 SP3, 2010 SP1 i SP2 oraz 2013 Gold, SP1, RT i RT SP1 występuje podatność związana z niezaufaną ścieżką wyszukiwania. Umożliwia ona lokalnym użytkownikom uzyskanie uprawnień poprzez złośliwą bibliotekę DLL w bieżącym katalogu roboczym, gdy włączone jest narzędzie do sprawdzania pisowni w uproszczonym języku chińskim.

Podatność typu use-after-free w funkcji FrameSelection::updateAppearance w Blink, używanym w Google Chrome przed wersją 34.0.1847.137, umożliwia zdalnym atakującym spowodowanie odmowy usługi lub potencjalnie innego nieokreślonego wpływu poprzez niewłaściwe zarządzanie RenderObject.

Wielokrotne przepełnienia całkowite w funkcjonalności replace-data w interfejsie CharacterData w Blink, używanym w Google Chrome przed wersją 34.0.1847.137, mogą umożliwić zdalnym atakującym spowodowanie odmowy usługi lub potencjalnie innego nieokreślonego wpływu poprzez odpowiednie wektory związane z zakresami.

Wielokrotne podatności typu use-after-free w implementacji WebSockets w Google Chrome przed wersją 34.0.1847.137 mogą pozwolić zdalnym atakującym na spowodowanie odmowy usługi lub potencjalnie inne nieokreślone skutki związane z usunięciem WebSocketJob.

Przepełnienie bufora w Adobe Reader i Acrobat 10.x przed wersją 10.1.10 oraz 11.x przed wersją 11.0.07 na systemach Windows i OS X umożliwia atakującym wykonanie dowolnego kodu za pomocą nieokreślonych wektorów.

Podatność typu double free w Adobe Reader i Acrobat 10.x przed wersją 10.1.10 oraz 11.x przed wersją 11.0.07 na systemach Windows i OS X umożliwia atakującym wykonanie dowolnego kodu poprzez nieokreślone wektory.

Podatność typu use-after-free w Adobe Reader i Acrobat 10.x przed wersją 10.1.10 oraz 11.x przed wersją 11.0.07 na systemach Windows i OS X umożliwia atakującym wykonanie dowolnego kodu za pomocą nieokreślonych wektorów.

Adobe Reader i Acrobat w wersjach 10.x przed 10.1.10 oraz 11.x przed 11.0.07 na systemach Windows i OS X umożliwiają atakującym wykonanie dowolnego kodu lub spowodowanie odmowy usługi (uszkodzenie pamięci) poprzez nieokreślone wektory.

API w Adobe Reader i Acrobat 10.x przed wersją 10.1.10 oraz 11.x przed wersją 11.0.07 na systemach Windows i OS X nie zapobiega dostępowi do nieprzypisanej pamięci, co umożliwia atakującym wykonanie dowolnego kodu za pomocą nieokreślonych wywołań API.