Katalog podatności CVE

W jądrze Linuxa w interfejsie veth występuje błąd w funkcji veth_poll, która używa nieprawidłowego indeksu kolejki do wybudzenia kolejki TX peer. W przypadku braku programu XDP, indeks pozostaje 0, co może prowadzić do trwałego zatrzymania kolejki TX i braku transmisji.

W jądrze Linuxa w sterowniku ngbe występuje podatność na dereferencję wskaźnika NULL podczas włączania przerwań w trybie innym niż MSI-X. W takim trybie wx->msix_entry nie jest przydzielony, a wywołanie NGBE_INTR_MISC prowadzi do awarii.

W jądrze Linuxa w module net/sched cls_u32 występuje podatność na odczyt poza zakresem (slab-out-of-bounds) w funkcji u32_bind_class(). Funkcja ta nie sprawdza, czy obsługiwany obiekt jest węzłem hnode, co prowadzi do nieprawidłowego dostępu do pamięci.

W jądrze Linux w module cls_bpf nie sprawdzano, czy program eBPF związany z urządzeniem (offloaded) jest przypisany do tego samego interfejsu sieciowego, do którego podłączany jest klasyfikator. Umożliwiało to podłączenie programu przeznaczonego dla urządzenia A do urządzenia B, a po usunięciu urządzenia A powodowało awarię systemu (panic).

Http4s przed wersjami 0.23.35 i 1.0.0-M47 ma podatność na atak DoS przez HTTP/2 w backendzie Ember. Hpack wrapper nie uwzględnia w limicie rozmiaru nagłówków indeksowanych nagłówków ani narzutu na nagłówek, co pozwala na ekspansję małego bloku do dużej reprezentacji w pamięci. Wielokrotne złośliwe połączenia mogą wyczerpać pamięć procesu.

IzPack w wersji 5.2.6 i wcześniejszych ma podatność na zapis poza katalogiem instalacyjnym. Funkcja unpack() nie normalizuje ścieżek i nie egzekwuje ograniczeń katalogu docelowego, co pozwala wpisom z sekwencją '../' na zapis do dowolnych lokalizacji.

LogTape przed wersjami 1.3.11, 2.0.14 i 2.1.5 ma podatność w pakiecie @logtape/syslog, która pozwala na wstrzyknięcie sfałszowanych rekordów syslog. Funkcja escapeStructuredDataValue() nie neutralizuje znaków kontrolnych, a formatStructuredData() nie waliduje kluczy, co umożliwia manipulację ramkami i elementami danych.

Rently Smart Home w wersjach 20.1.0 i wcześniejszych ma podatność na niewystarczającą ochronę poświadczeń. Atakujący może uzyskać dostęp do pinów, w tym Master Pin, z pominięciem standardowych uprawnień użytkownika.

RustDesk przed wersją 1.4.7 ma podatność na niekontrolowaną alokację pamięci w BytesCodec. Przed uwierzytelnieniem dekoder ufa długości ładunku w nagłówku ramki i rezerwuje pamięć przed otrzymaniem danych, co pozwala na wyczerpanie pamięci przez wiele połączeń TCP.

Liderahenk w wersjach od 3.4.0 przed 3.5.5 ma podatność na wstrzyknięcie LDAP. Niewłaściwa neutralizacja specjalnych elementów w zapytaniu LDAP pozwala na manipulację zapytaniami.

GitLab EE w wersjach od 18.9 przed 19.1.7, 19.2 przed 19.2.5 i 19.3 przed 19.3.1 ma podatność, która pozwala uwierzytelnionemu użytkownikowi z rolą dewelopera na wykonanie dowolnych poleceń w kontekście CI. Dzieje się to przez agenta Claude, który przetwarza konfigurację z kontrolowanego przez użytkownika źródła.

Wtyczka Formidable Charts dla WordPressa do wersji 2.0.1 ma podatność na Directory Traversal przez parametr 'frm_graph'. Nieuwierzytelniony atakujący może odczytać zawartość dowolnych plików na serwerze, jeśli spełnione są określone warunki.

W systemie Linux kilka kontroli autoryzacji ioctl OpenZFS akceptuje uprawnienia posiadane tylko w nieuprzywilejowanej przestrzeni nazw użytkownika jako równoważne prawdziwym uprawnieniom roota, co pozwala nieuprzywilejowanemu użytkownikowi lokalnemu na wykonywanie operacji wymagających roota. Dotyczy to operacji administracyjnych puli (np. create, import, destroy), dostępu do dziennika zdarzeń puli (zpool events) oraz wstrzykiwania błędów (zinject). Wykorzystanie wymaga jedynie, aby użytkownik miał uprawnienia do otwarcia /dev/zfs i aby jądro zezwalało na tworzenie nieuprzywilejowanych przestrzeni nazw.

W edytorze diagramów Dia wykryto podatność na przepełnienie bufora stosu podczas przetwarzania obiektów Network Bus z plików projektu Dia XML. Funkcja bus_load() odczytuje liczbę uchwytów z atrybutu "bus_handles" bez walidacji górnego limitu, a następnie funkcja bus_handle_moved() alokuje tablice na stosie o rozmiarze zależnym od tej liczby. Zbyt duża wartość (np. 262144) powoduje przepełnienie stosu, awarię SIGSEGV i potencjalne uszkodzenie ramki stosu.

Podatność umożliwia nieautoryzowane generowanie fizycznych kodów QR dostępu z powodu użycia twardo zakodowanych poświadczeń w aplikacji. Mechanizm generowania używa parametru 'badge_number' jako klucza prywatnego HMAC, którego wartość pozostaje statyczna i jest dostępna przez API za pomocą endpointu '/club/_id_club_/member/_id_member_/resamania_qr_info'. Atakujący z dostępem do tej wartości i do logiki kryptograficznej aplikacji, którą można wyodrębnić przez reverse engineering APK (brak obfuskacji kodu), może generować ważne kody QR w nieskończoność, nawet po zmianie hasła przez użytkownika lub wylogowaniu.

Apache APISIX zawiera podatność polegającą na poleganiu na niezaufanych danych wejściowych w decyzji bezpieczeństwa. Atakujący może eskalować uprawnienia lub ominąć autoryzację, wysyłając określone wartości, które nie są poprawnie sanityzowane przez plugin attach-consumer-label.

Wtyczka Classified Listing - Mobile Number Verification dla WordPressa jest podatna na obejście uwierzytelniania we wszystkich wersjach do 1.6.0 włącznie. Wynika to z braku weryfikacji OTP Firebase po stronie serwera w funkcji process_otp_login(). Umożliwia to nieuwierzytelnionym atakującym uwierzytelnienie się jako dowolny użytkownik z numerem telefonu zarejestrowanym w tabeli telefonów wtyczki, poprzez przesłanie dowolnego kodu OTP i UID w procesie logowania Firebase OTP. Skuteczne wykorzystanie wymaga włączenia logowania OTP z Firebase jako bramki weryfikacyjnej oraz znajomości lub zgadnięcia zarejestrowanego numeru telefonu docelowego konta. Przejęcie konta administratora jest możliwe, jeśli konto administratora ma zarejestrowany numer telefonu.

Wersje NLTK przed 3.10.0 zawierają podatność na odmowę usługi przez wyrażenia regularne w metodach Text.findall() i TokenSearcher.findall(), które akceptują wyrażenia regularne dostarczone przez użytkownika bez walidacji lub limitu czasu. Atakujący mogą dostarczyć spreparowane wzorce regex, które powodują katastrofalne cofanie się, prowadząc do nieograniczonego zużycia procesora i odmowy usługi dla wszystkich użytkowników procesu Pythona.

Osoba atakująca z dostępem do sąsiedniej sieci może wykorzystać podatność przepełnienia bufora w przełączniku EdgeMAX EdgeSwitch z obsługą DHCPv6, co umożliwia zdalne wykonanie kodu na urządzeniu.

Kontrola celu webhooka w OneUptime odrzuca adresy prywatne i pętli zwrotnej podane w formie IPv4 oraz mały zestaw form IPv6, ale nie obsługuje zakresu IPv4-mapped IPv6. Ścieżka dostarczania webhooka wywołuje SSRFProtection.validateWebhookTargetIsSafe, a sprawdzanie literałów hosta w Common/Server/Utils/SSRFProtection.ts, wykonywane przez isBlockedHostnameLiteral, odrzuca prywatne i pętli zwrotnej zakresy IPv4 i testuje wartość IPv6 przeciwko adresowi nieokreślonemu, pętli zwrotnej, prefiksowi link-local i prefiksom unique-local. Wartość taka jak [::ffff:127.0.0.1] nie pasuje do żadnego z nich. Wartość jest również rozpoznawana jako literał adresu, a nie nazwa, więc ścieżka ponownie sprawdzająca adresy uzyskane z rozwiązywania nazw nie jest wykonywana. Klient HTTP traktuje formę zmapowaną jako osadzony adres IPv4 i łączy się z nim, więc uwierzytelniony członek projektu, który może skonfigurować webhook, może skierować serwer do usług pętli zwrotnej, prywatnych zakresów sieciowych i punktów końcowych metadanych link-local, a odpowiedź jest rejestrowana tam, gdzie można odczytać wynik webhooka. Wersja 12.0.7 dodaje obsługę zmapowanego zakresu.