Katalog podatności CVE

Microsoft Internet Explorer 6 i 8 umożliwia zdalnym atakującym wykonanie dowolnego kodu lub spowodowanie odmowy usługi (uszkodzenie pamięci) poprzez spreparowaną stronę internetową, znaną jako 'Podatność na uszkodzenie pamięci w Internet Explorer'.

Microsoft Internet Explorer 9 zawiera podatność, która pozwala zdalnym atakującym na wykonanie dowolnego kodu lub spowodowanie awarii usługi poprzez złośliwą stronę internetową. Jest to podatność związana z uszkodzeniem pamięci.

Microsoft Internet Explorer 10 i 11 umożliwiają zdalnym atakującym wykonanie dowolnego kodu lub spowodowanie odmowy usługi (uszkodzenie pamięci) poprzez spreparowaną stronę internetową. Jest to znana jako 'Podatność na uszkodzenie pamięci w Internet Explorer'.

Microsoft Internet Explorer w wersjach 6-11 pozwala zdalnym atakującym na wykonanie dowolnego kodu lub spowodowanie odmowy usługi (uszkodzenie pamięci) poprzez spreparowaną stronę internetową. Jest to podatność związana z uszkodzeniem pamięci w przeglądarce Internet Explorer.

Microsoft Internet Explorer 10 zawiera podatność, która pozwala zdalnym atakującym na wykonanie dowolnego kodu lub spowodowanie odmowy usługi poprzez złośliwą stronę internetową. Jest to podatność związana z uszkodzeniem pamięci.

Microsoft Internet Explorer 10 zawiera podatność, która pozwala zdalnym atakującym na wykonanie dowolnego kodu lub spowodowanie odmowy usługi poprzez złośliwą stronę internetową. Jest to podatność związana z uszkodzeniem pamięci.

Microsoft Internet Explorer w wersjach od 6 do 11 pozwala zdalnym atakującym na wykonanie dowolnego kodu lub spowodowanie odmowy usługi (uszkodzenie pamięci) poprzez spreparowaną stronę internetową. Jest to podatność związana z uszkodzeniem pamięci w przeglądarce Internet Explorer.

Microsoft Internet Explorer w wersjach 6-10 umożliwia zdalnym atakującym wykonanie dowolnego kodu lub spowodowanie odmowy usługi (uszkodzenie pamięci) poprzez specjalnie przygotowaną stronę internetową.

Microsoft Internet Explorer w wersjach od 6 do 11 pozwala zdalnym atakującym na wykonanie dowolnego kodu lub spowodowanie odmowy usługi (uszkodzenie pamięci) poprzez spreparowaną stronę internetową. Jest to podatność związana z uszkodzeniem pamięci w przeglądarce Internet Explorer.

Microsoft Internet Explorer 9 i 10 umożliwiają zdalnym atakującym wykonanie dowolnego kodu lub spowodowanie odmowy usługi (uszkodzenie pamięci) poprzez specjalnie przygotowaną stronę internetową.

Microsoft Internet Explorer 11 zawiera podatność, która pozwala zdalnym atakującym na wykonanie dowolnego kodu lub spowodowanie odmowy usługi poprzez uszkodzenie pamięci za pomocą spreparowanej strony internetowej.

Microsoft Internet Explorer w wersjach od 6 do 11 pozwala zdalnym atakującym na wykonanie dowolnego kodu lub spowodowanie odmowy usługi (uszkodzenie pamięci) poprzez spreparowaną stronę internetową. Jest to podatność związana z uszkodzeniem pamięci w Internet Explorer.

Implementacja UNC w systemach Microsoft Windows nie zawiera uwierzytelnienia z serwera do klienta, co pozwala zdalnym atakującym na wykonanie dowolnego kodu poprzez udostępnienie spreparowanych danych na udziale UNC.

Serwer Apereo Central Authentication Service (CAS) przed wersją 3.5.3 umożliwia zdalnym atakującym przeprowadzenie ataków typu LDAP injection poprzez spreparowaną nazwę użytkownika, co pozwala na ominięcie uwierzytelniania LDAP.

Wielokrotne podatności typu use-after-free w Privoxy przed wersją 3.0.22 mogą pozwolić zdalnym atakującym na wywołanie nieokreślonego wpływu poprzez wektory związane z funkcją unmap w pliku list.c lub dwoma dodatkowymi niepotwierdzonymi zgłoszeniami use-after-free zgłoszonymi przez skan Coverity.

Funkcja Mac_Read_POST_Resource w FreeType przed wersją 2.5.4 nie weryfikuje wartości długości, co może prowadzić do przepełnienia całkowitego i przepełnienia bufora w stercie, umożliwiając zdalnym atakującym wywołanie odmowy usługi.

Funkcja woff_open_font w FreeType przed wersją 2.5.4 wykonuje obliczenia offsetu i długości bez ograniczeń wartości długości, co może prowadzić do przepełnienia całkowitego i przepełnienia bufora w stercie.

Funkcja Load_SBit_Png w FreeType przed wersją 2.5.4 nie ogranicza wartości wierszy i rozmiaru danych PNG, co umożliwia zdalnym atakującym wywołanie odmowy usługi (przepełnienie całkowite i przepełnienie bufora w stercie) poprzez osadzenie pliku PNG w pliku czcionki .ttf.

Funkcja tt_cmap4_validate w FreeType przed wersją 2.5.4 waliduje pole długości przed całkowitym obliczeniem jego wartości, co pozwala zdalnym atakującym na spowodowanie odmowy usługi (odczyt poza zakresem) lub potencjalnie inny nieokreślony wpływ za pomocą spreparowanej tabeli cmap SFNT.

W wersjach FreeType przed 2.5.4 nie weryfikowane są wartości zwracane przez funkcje alokacji punktów, co może prowadzić do przepełnienia bufora na stercie. Atakujący zdalnie mogą wykorzystać to do wywołania odmowy usługi lub innych nieokreślonych skutków za pomocą spreparowanej czcionki OTF.