Katalog podatności CVE

Funkcja InitTextures w Mozilla Firefox przed wersją 41.0 oraz Firefox ESR 38.x przed wersją 38.3 może pozwolić zdalnym atakującym na spowodowanie odmowy usługi (uszkodzenie pamięci i awaria aplikacji) lub potencjalnie inne nieokreślone skutki za pomocą nieznanych wektorów.

Funkcja AnimationThread w Mozilla Firefox przed wersją 41.0 oraz Firefox ESR 38.x przed wersją 38.3 używa niepoprawnego argumentu w funkcji sscanf, co może prowadzić do awarii aplikacji lub zdalnego ataku.

Funkcja XULContentSinkImpl::AddText w Mozilla Firefox przed wersją 41.0 oraz Firefox ESR 38.x przed wersją 38.3 może umożliwić zdalnym atakującym spowodowanie odmowy usługi (uszkodzenie pamięci i awaria aplikacji) lub potencjalnie inne nieokreślone skutki poprzez nieznane wektory, związane z 'przepełnieniem'.

Funkcja nsAttrAndChildArray::GrowBy w Mozilla Firefox przed wersją 41.0 oraz Firefox ESR 38.x przed wersją 38.3 może umożliwić zdalnym atakującym spowodowanie odmowy usługi (uszkodzenie pamięci i awaria aplikacji) lub potencjalnie inne nieokreślone skutki poprzez nieznane wektory, związane z 'przepełnieniem'.

Funkcja nsUnicodeToUTF8::GetMaxLength w Mozilla Firefox przed wersją 41.0 oraz Firefox ESR 38.x przed wersją 38.3 może umożliwić zdalnym atakującym spowodowanie odmowy usługi (uszkodzenie pamięci i awaria aplikacji) lub potencjalnie inne nieokreślone skutki poprzez nieznane wektory, związane z 'przepełnieniem'.

Funkcja ConvertDialogOptions w Mozilla Firefox przed wersją 41.0 oraz Firefox ESR 38.x przed wersją 38.3 może umożliwić zdalnym atakującym spowodowanie odmowy usługi (uszkodzenie pamięci i awaria aplikacji) lub potencjalnie inne nieokreślone skutki za pomocą nieznanych wektorów.

W pliku NetworkUtils.cpp w przeglądarce Mozilla Firefox przed wersją 41.0 oraz Firefox ESR 38.x przed wersją 38.3 może wystąpić podatność, która pozwala zdalnym atakującym na spowodowanie odmowy usługi poprzez uszkodzenie pamięci i awarię aplikacji.

Mozilla Firefox przed wersją 41.0 pozwala zdalnym atakującym na obejście niektórych mechanizmów ochrony API ECMAScript 5, co umożliwia modyfikację niemutowalnych właściwości oraz wykonanie dowolnego kodu JavaScript z uprawnieniami chrome poprzez specjalnie przygotowaną stronę internetową.

Podatność typu use-after-free w interfejsie HTMLVideoElement w przeglądarce Mozilla Firefox przed wersją 41.0 oraz Firefox ESR 38.x przed wersją 38.3 pozwala zdalnym atakującym na wykonanie dowolnego kodu za pomocą spreparowanego kodu JavaScript, który modyfikuje tabelę URI elementu multimedialnego.

Wiele nieokreślonych podatności w silniku przeglądarki Mozilla Firefox przed wersją 41.0 umożliwia zdalnym atakującym spowodowanie odmowy usługi (uszkodzenie pamięci i awaria aplikacji) lub potencjalne wykonanie dowolnego kodu za pomocą nieznanych wektorów.

Wiele nieokreślonych podatności w silniku przeglądarki Mozilla Firefox przed wersją 41.0 oraz Firefox ESR 38.x przed wersją 38.3 może umożliwić zdalnym atakującym spowodowanie odmowy usługi (uszkodzenie pamięci i awaria aplikacji) lub potencjalne wykonanie dowolnego kodu.

Podatność typu use-after-free w Adobe Flash Player przed wersją 18.0.0.241 oraz 19.x przed 19.0.0.185 na systemach Windows i OS X, a także przed wersją 11.2.202.521 na Linuxie, oraz w Adobe AIR i jego SDK przed wersją 19.0.0.190, umożliwia atakującym wykonanie dowolnego kodu poprzez nieokreślone wektory.

Przepełnienie bufora w Adobe Flash Player przed wersją 18.0.0.241 oraz 19.x przed 19.0.0.185 na systemach Windows i OS X oraz przed 11.2.202.521 na Linuksie, a także w Adobe AIR przed 19.0.0.190, Adobe AIR SDK przed 19.0.0.190 i Adobe AIR SDK & Compiler przed 19.0.0.190, umożliwia atakującym wykonanie dowolnego kodu poprzez nieokreślone wektory.

Adobe Flash Player oraz Adobe AIR w wersjach przed 18.0.0.241 i 19.x przed 19.0.0.185 na Windows i OS X oraz przed 11.2.202.521 na Linuxie, a także Adobe AIR SDK przed 19.0.0.190, pozwalają atakującym na wykonanie dowolnego kodu lub spowodowanie odmowy usługi (uszkodzenie pamięci) poprzez nieokreślone wektory.

Przepełnienie bufora w Adobe Flash Player przed wersją 18.0.0.241 oraz 19.x przed wersją 19.0.0.185 na systemach Windows i OS X, a także przed wersją 11.2.202.521 na Linuksie, umożliwia atakującym wykonanie dowolnego kodu.

Adobe Flash Player oraz Adobe AIR w wersjach przed 18.0.0.241 i 19.x przed 19.0.0.185 na Windows i OS X oraz przed 11.2.202.521 na Linuxie, a także Adobe AIR SDK przed 19.0.0.190, pozwalają atakującym na wykonanie dowolnego kodu lub spowodowanie odmowy usługi (uszkodzenie pamięci) poprzez nieokreślone wektory.

W Adobe Flash Player przed wersją 18.0.0.241 oraz 19.x przed 19.0.0.185 na systemach Windows i OS X, a także przed wersją 11.2.202.521 na Linuxie, występuje przepełnienie bufora na stosie. To umożliwia atakującym wykonanie dowolnego kodu poprzez nieokreślone wektory.

Podatność typu use-after-free w Adobe Flash Player przed wersją 18.0.0.241 oraz 19.x przed 19.0.0.185 na systemach Windows i OS X, a także przed wersją 11.2.202.521 na Linuxie, oraz w Adobe AIR i jego SDK przed wersją 19.0.0.190, umożliwia atakującym wykonanie dowolnego kodu.

Adobe Flash Player oraz Adobe AIR w wersjach przed 18.0.0.241 i 19.x przed 19.0.0.185 na Windows i OS X oraz przed 11.2.202.521 na Linuxie, a także Adobe AIR SDK przed 19.0.0.190, pozwalają atakującym na wykonanie dowolnego kodu lub spowodowanie odmowy usługi (uszkodzenie pamięci) poprzez nieokreślone wektory.

Podatność typu use-after-free w Adobe Flash Player przed wersją 18.0.0.241 oraz 19.x przed 19.0.0.185 na systemach Windows i OS X, a także przed wersją 11.2.202.521 na Linuxie, umożliwia atakującym wykonanie dowolnego kodu.