Katalog podatności CVE

Podatność w systemach Microsoft Windows Vista SP2, Windows Server 2008 SP2 i R2 SP1, Windows 7 SP1 oraz Windows 10 Gold i 1511 umożliwia zdalnym atakującym wykonanie dowolnego kodu poprzez nieokreślone wektory.

Implementacja piaskownicy w systemach Windows Vista SP2, Windows Server 2008 SP2 i R2 SP1, Windows 7 SP1, Windows 8, Windows 8.1, Windows Server 2012 Gold i R2, Windows RT Gold i 8.1 oraz Windows 10 Gold i 1511 niewłaściwie obsługuje punkty ponownego analizy, co pozwala lokalnym użytkownikom na uzyskanie uprawnień za pomocą spreparowanej aplikacji.

Implementacja piaskownicy w systemach Microsoft Windows (Vista SP2, Server 2008 SP2 i R2 SP1, Windows 7 SP1, 8, 8.1, Server 2012 Gold i R2, RT Gold i 8.1 oraz 10 Gold i 1511) niewłaściwie obsługuje punkty ponownego analizowania, co pozwala lokalnym użytkownikom na uzyskanie uprawnień za pomocą specjalnie przygotowanej aplikacji.

Microsoft Edge umożliwia zdalnym atakującym wykonanie dowolnego kodu poprzez nieokreślone wektory, znane jako 'Podatność na uszkodzenie pamięci w Microsoft Edge'.

Silniki VBScript 5.7 i 5.8 oraz JScript 5.7 i 5.8 w programie Internet Explorer 8 do 11 oraz innych produktach Microsoftu mają lukę, która pozwala zdalnym atakującym na wykonanie dowolnego kodu poprzez spreparowaną stronę internetową.

Microsoft SharePoint Server 2013 SP1 oraz SharePoint Foundation 2013 SP1 pozwalają uwierzytelnionym zdalnym użytkownikom obejść zamierzone ograniczenia Access Control Policy i przeprowadzić ataki cross-site scripting (XSS) poprzez modyfikację webpartu. Podatność znana jest jako "Microsoft SharePoint Security Feature Bypass" i różni się od CVE-2016-0011.

Moduł mod_dialback w Prosody przed wersją 0.9.9 nie generuje poprawnie losowych wartości dla sekretnego tokena używanego w autoryzacji dialback między serwerami, co ułatwia atakującym podszywanie się pod serwery za pomocą ataku brute force.

W Joomla! 3.x przed wersją 3.4.7 występuje podatność na wstrzykiwanie SQL, która pozwala atakującym na wykonywanie dowolnych poleceń SQL za pomocą nieokreślonych wektorów.

Wersje BIG-IP LTM, AAM, AFM, Analytics, APM, ASM, DNS, Link Controller i PEM 12.0.0 przed HF1 na platformach 2000, 4000, 5000, 7000 i 10000 nie synchronizują poprawnie haseł z podsystemem Always-On Management (AOM). To może umożliwić zdalnym atakującym uzyskanie dostępu do AOM za pomocą (1) wygasłego lub (2) domyślnego hasła.

Funkcja JPEGLSCodec::DecodeExtent w Grassroots DICOM przed wersją 2.6.2 umożliwia zdalnym atakującym uzyskanie wrażliwych informacji z pamięci procesu lub spowodowanie awarii aplikacji poprzez wbudowany obraz JPEG-LS o wymiarach większych niż wybrany obszar w pliku DICOM.

Przepełnienie bufora spowodowane przez przepełnienie całkowite w funkcji ImageRegionReader::ReadIntoBuffer w Grassroots DICOM przed wersją 2.6.2. Atakujący może wykonać dowolny kod poprzez odpowiednio skonstruowane wymiary nagłówka w pliku obrazu DICOM.

Podatność CVE-2015-7393 dotyczy produktów BIG-IP, w tym LTM, APM, ASM i innych, które umożliwiają lokalnym użytkownikom z dostępem do zaawansowanego powłoki (bash) uzyskanie podwyższonych uprawnień poprzez nieokreślone wektory.

Obsługa bezczynnych strumieni w nghttp2 przed wersją 1.6.0 zawiera błąd typu heap-use-after-free, który może być wykorzystany przez atakujących w nieokreślony sposób.

Implementacja fallbacku HTTPS w Shell In A Box przed wersją 2.19 ułatwia zdalnym atakującym przeprowadzanie ataków DNS rebinding za pomocą URL-a '/plain'.

Przepełnienie bufora w sterowniku HIFI w telefonach Huawei P8 przed określonymi wersjami oprogramowania może prowadzić do awarii systemu lub wykonania dowolnego kodu przez atakujących.

F5 BIG-IP APM w wersjach 11.4.1 przed 11.4.1 HF9, 11.5.x przed 11.5.3 oraz 11.6.0 przed 11.6.0 HF4 zawiera podatność, która pozwala zdalnym atakującym na wywołanie odmowy usługi lub wykonanie dowolnego kodu poprzez nieokreślone wektory związane z przetwarzaniem połączenia Citrix Remote Desktop przez wirtualny serwer skonfigurowany z profilem zdalnego pulpitu.

Występuje przepełnienie bufora w sterowniku HIFI w telefonach Huawei Mate 7 i P8, co może prowadzić do awarii systemu lub wykonania dowolnego kodu przez złośliwą aplikację.

Dekoder ramek websocket VNC w QEMU pozwala zdalnym atakującym na wywołanie odmowy usługi poprzez dużą ładunek websocket lub sekcję nagłówków HTTP.

Jednostka Operacyjna i Utrzymania (OMU) w urządzeniu Huawei VCN500 z oprogramowaniem przed wersją V100R002C00SPC200 pozwala zdalnym uwierzytelnionym użytkownikom na zmianę adresu IP serwera multimedialnego za pomocą spreparowanych pakietów.

Jednostka Operacyjna i Utrzymania (OMU) w Huawei VCN500 z oprogramowaniem przed wersją V100R002C00SPC200 nieprawidłowo unieważnia identyfikator sesji w przypadku 'abnormal exit', co umożliwia zdalnym atakującym przeprowadzanie ataków powtórzeniowych za pomocą identyfikatora sesji.