Katalog podatności CVE

VoltAgent do wersji 2.1.20 nie waliduje własności rozmów w handlerach API pamięci, co pozwala uwierzytelnionym użytkownikom na dostęp do rozmów innych użytkowników. Atakujący mogą czytać, modyfikować i usuwać dowolne rozmowy oraz wiadomości, podając identyfikatory kontrolowane przez wywołującego do punktów końcowych pamięci.

Atlantis do wersji 0.47.1 nie uwierzytelnia punktu końcowego /github-app/setup, co pozwala nieuwierzytelnionym atakującym na dostęp do poświadczeń aplikacji GitHub. Atakujący mogą obserwować lub przechwycić przekierowanie GitHub podczas konfiguracji, aby uzyskać prywatny klucz RSA i sekret webhooka, co umożliwia tworzenie tokenów instalacji i fałszowanie ładunków webhook.

Kotaemon do wersji 0.12.0 nie waliduje poprawnie własności rozmów w funkcjach select_conv, delete_conv, rename_conv i on_set_public_conversation w pliku control.py. Atakujący mogą czytać historie czatów innych użytkowników, usuwać rozmowy lub zmieniać ich nazwy, podając dowolne identyfikatory rozmów bez odpowiednich kontroli autoryzacji.

Quivr do wersji 0.0.322 nie waliduje własności w punktach końcowych promptów, co pozwala uwierzytelnionym użytkownikom na modyfikację dowolnego promptu po identyfikatorze. Atakujący z dostępem tylko do odczytu do współdzielonych mózgów mogą odczytać ujawnione identyfikatory promptów i nadpisać prompty systemowe, wpływając na wszystkich użytkowników mózgu.

HyperDX do wersji 1.10.1 nie egzekwuje kontroli dostępu opartej na rolach w punktach końcowych zarządzania zespołem, co pozwala każdemu członkowi zespołu na wykonywanie działań administracyjnych. Atakujący mogą usuwać członków zespołu, w tym właścicieli, rotować klucze API i zmieniać nazwy zespołów, wysyłając żądania do punktów końcowych PATCH /team/apiKey, PATCH /team/name i DELETE /team/member.

BISHENG przed wersją 2.6.0 zawiera podatność na zdalne wykonanie kodu w punkcie końcowym workflow run_once, która pozwala uwierzytelnionym użytkownikom na wykonanie dowolnego kodu Python. Atakujący mogą przesłać spreparowane definicje węzłów Code do punktu końcowego POST /api/v1/workflow/run_once, który wykonuje je za pomocą exec() bez sandboxingu, uzyskując dostęp do systemu plików, poświadczeń i wewnętrznych zasobów sieciowych.

Qwen-Agent do wersji 0.0.34 zawiera podatność na traversal ścieżek w parserze dokumentów, który nie ogranicza dostępu do plików w zamierzonych katalogach. Atakujący mogą podawać bezwzględne ścieżki plików do nieuwierzytelnionego interfejsu Gradio, aby czytać dowolne pliki dostępne dla procesu serwera.

Portkey AI Gateway do wersji 1.15.2 zawiera podatność na podrabianie żądań po stronie serwera (SSRF) w trasie /v1/proxy/*, która nie korzysta z oprogramowania pośredniczącego requestValidator. Atakujący może ustawić nagłówek x-portkey-custom-host na adresy wewnętrzne i przekazywać żądania z nagłówkami Authorization, aby uzyskać dostęp do wewnętrznych usług i wykraść klucze API dostawcy.

Gophish do wersji 0.12.1 nie egzekwuje blokady konta ani wymogów zmiany hasła w oprogramowaniu pośredniczącym uwierzytelniania API. Atakujący z ważnymi kluczami API mogą ominąć te zabezpieczenia i zachować pełny dostęp do API nawet po zablokowaniu konta lub wymogu zmiany hasła.

Qwen-Agent do wersji 0.0.34 zawiera podatność na podrabianie żądań po stronie serwera (SSRF) w ścieżce parsowania dokumentów, która traktuje ścieżki dostarczone przez wywołującego jako adresy URL bez ograniczeń schematu ani walidacji hosta. Atakujący mogą uzyskać dostęp do nieuwierzytelnionego interfejsu Gradio, aby zmusić serwer do wysyłania żądań HTTP na dowolne adresy wewnętrzne, w tym usługi metadanych, i odczytać pobraną treść przez wyjście przetworzonego dokumentu.

Hermes Agent 0.18.2 przed wersją 0.19.0 zawiera podatność łańcucha dostaw w swoim dołączonym katalogu MCP, która pozwala zdalnemu atakującemu na wykonanie dowolnego kodu poprzez skompromitowanie zewnętrznego repozytorium nadrzędnego, do którego odwołuje się przez zmienną gałąź zamiast przypiętego skrótu commit. Atakujący, który skompromituje repozytorium nadrzędne, może rozprzestrzenić złośliwy kod na każdy host, który instaluje dotknięty wpis katalogu, bez dalszych działań operatora.

Nieprawidłowe ograniczenie ścieżki do katalogu zastrzeżonego we wtyczce aws:downloadContent w amazon-ssm-agent przed wersją 3.3.4515.0 może pozwolić uwierzytelnionemu zdalnemu użytkownikowi, którego uprawnienie ssm:SendCommand jest ograniczone do dokumentu AWS-DownloadContent, na zapis dowolnych plików poza zamierzonym katalogiem pobierania z uprawnieniami roota, poprzez spreparowane klucze obiektów w źródle S3, do którego dokument ma pobierać. Problem ten może prowadzić do wykonania dowolnego kodu jako root, jeśli określone wrażliwe pliki zostaną nadpisane.

W MongoDB Connector for BI nazwy obiektów MongoDB, takie jak nazwy kolekcji, pól i indeksów, są umieszczane w cytowanych identyfikatorach tekstu DDL zwracanego przez instrukcje SHOW CREATE bez escapowania ogranicznika identyfikatora. Użytkownik z uprawnieniami do zapisu w próbkowanej kolekcji MongoDB może wybrać nazwę, która zamyka cytowany identyfikator wcześniej, tak że dodatkowy tekst SQL staje się częścią wygenerowanego wyniku. Jeśli operator lub zautomatyzowane narzędzie później odtworzy tę wygenerowaną instrukcję na serwerze SQL, dodatkowy tekst zostanie wykonany z uprawnieniami tej sesji.

Synk Sweater Comb przed wersją 3.8.8 zawiera podatność na wstrzykiwanie poleceń, która pozwala atakującemu kontrolującemu plik konfiguracyjny .vervet.yaml na wykonanie dowolnych poleceń systemu operacyjnego poprzez wstrzyknięcie złośliwego wejścia do pola nazwy gałęzi linters.<key>.optic-ci.original. Funkcja expectGitBranch() w src/lint.ts przekazuje nieoczyszczoną nazwę gałęzi bezpośrednio do child_process.exec() przez nieescapowany literał szablonu, umożliwiając wykonanie dowolnych poleceń podczas uruchamiania polecenia lint w repozytorium.

Przełącznik PLANET GS-4210-16P2S V3 z oprogramowaniem przed wersją 3.441b260626 zawiera podatność na uszkodzenie pamięci przed uwierzytelnieniem w interfejsie zarządzania webowego. Funkcja _readHttpParam kopiuje zbyt długi ciąg zapytania HTTP bez gwarancji zakończenia znakiem NUL, co pozwala parse_query_string na przetwarzanie danych kontrolowanych przez atakującego do bufora o stałym rozmiarze na stosie. Nieuwierzytelniony zdalny atakujący może wysłać zbyt długie żądanie GET do dispatcher.cgi, aby spowodować odmowę usługi interfejsu zarządzania i potencjalnie wywołać uszkodzenie pamięci.

Przełącznik PLANET GS-4210-16P2S V3 z oprogramowaniem przed wersją 3.441b260626 zawiera uwierzytelnioną podatność na wstrzyknięcie poleceń systemu operacyjnego w /cgi-bin/dispatcher.cgi. Obsługa web_smtp_test_post wstawia wartość serwera SMTP dostarczoną przez wywołującego bezpośrednio do polecenia powłoki bez sanityzacji. Zdalny atakujący z uprawnieniami administratora może wysłać spreparowaną wartość serwera SMTP, aby wykonać dowolne polecenia systemu operacyjnego na urządzeniu.

Przełącznik PLANET GS-4210-16P2S V3 z oprogramowaniem przed wersją 3.441b260626 zawiera uwierzytelnioną podatność na wstrzyknięcie poleceń systemu operacyjnego w /cgi-bin/httpuploadcert.cgi. Pole hasła certyfikatu w żądaniu przesyłania certyfikatu jest wstawiane do polecenia powłoki bez sanityzacji metaznaków powłoki. Zdalny atakujący z uprawnieniami administratora może przesłać spreparowane żądanie przesyłania certyfikatu, aby wykonać dowolne polecenia systemu operacyjnego na urządzeniu.

Przełącznik PLANET GS-4210-16P2S V3 z oprogramowaniem przed wersją 3.441b260626 zawiera uwierzytelnioną podatność na wstrzyknięcie poleceń systemu operacyjnego w /cgi-bin/dispatcher.cgi. Obsługa web_vlan_membership_edit_dialog_post wstawia parametr memberTags do polecenia powłoki bez sanityzacji. Zdalny uwierzytelniony atakujący może wysłać spreparowaną wartość memberTags, aby wykonać dowolne polecenia systemu operacyjnego na urządzeniu.

Podatność typu 'type confusion' w Microsoft Edge (opartym na Chromium) pozwala nieautoryzowanemu atakującemu na wykonanie kodu przez sieć.

SpringBlade w wersjach od 2.7.3 do 5.0.0 (z wyłączeniem) zawiera podatność na eskalację uprawnień, która pozwala uwierzytelnionym atakującym tworzyć konta administratorów systemu poprzez wysyłanie spreparowanych żądań POST do niechronionego wewnętrznego punktu końcowego Feign do tworzenia użytkowników, wystawionego przez @RestController bez kontroli autoryzacji. Atakujący mogą wykorzystać filtr uwierzytelniania bramy, który tylko weryfikuje parsowanie JWT bez sprawdzania ról użytkownika lub tożsamości wywołującego, oraz wykorzystać zakodowany na stałe klucz podpisu JWT osadzony w publicznie dostępnych plikach JAR do sfałszowania tokenów i eskalacji uprawnień z użytkownika o niskich uprawnieniach do administratora, umożliwiając zanieczyszczanie danych między dzierżawcami i trwały dostęp backdoor.