Katalog podatności CVE

miniupnpc do wersji 2.3.3 zawiera podatność jednobajtowego odczytu poza granicami sterty w funkcji parseelt biblioteki minixml, związaną z obsługą prefiksu przestrzeni nazw, która pomija sprawdzenie końca bufora po przejściu za ':'. Złośliwa lub podszyta brama UPnP w sieci lokalnej może wysłać opis urządzenia lub odpowiedź SOAP kończącą się ':' w nazwie elementu, powodując awarię klienta.

miniupnpc do wersji 2.3.3 zawiera podatność jednobajtowego odczytu poza granicami sterty w funkcji parseatt biblioteki minixml, umożliwiającą złośliwym bramom UPnP odczyt poza granicami bufora poprzez spreparowane odpowiedzi. Atakujący w sieci lokalnej może podszyć się pod bramę wysyłającą opisy urządzeń lub odpowiedzi SOAP kończące się '=', powodując awarię klienta.

Biblioteka libzvbi do wersji 0.2.45 zawiera podatność zapisu poza zakresem w dekoderze teletekstu. Atakujący może przesłać spreparowany strumień teletekstu z wartościami DRCS_MODE_6_5_4, co powoduje przepełnienie bufora chars[48][60] i awarię aplikacji.

3proxy w wersjach od 0.9.7 do 1.0.1 (naprawione w commicie 206c923) ujawnia niezainicjalizowane bajty stosu w odpowiedzi SOCKS4, gdy włączona jest opcja zewnętrznego NAT (-Ne). Nieuwierzytelniony atakujący może wywołać odpowiedź zawierającą niezainicjalizowane dane ze struktury sin, ujawniając wysokie bajty wskaźnika i osłabiając ochronę ASLR.

W mise przed wersją 2026.7.14, w domyślnym trybie non-safe, mise ładuje .mise.toml [settings] z niezaufanego lokalnego projektu przed zatwierdzeniem zaufania, a strip_local_only_settings usuwa tylko pola oznaczone jako global_only. Ustawienia unix_default_file_shell_args, unix_default_inline_shell_args, windows_default_file_shell_args i windows_default_inline_shell_args nie były oznaczone jako global_only, co pozwala repozytorium zastąpić domyślne argumenty interpretera używane przez zaufane zadania bez jawnego shella, dyrektywy postinstall, operacje exec szablonów lub hooki, które korzystają z domyślnego shella. Gdy mise dołącza zaufane polecenie po argumentach interpretera kontrolowanych przez atakującego, wybrane przez atakującego polecenie może zostać wykonane jako pierwsze z uprawnieniami konta dewelopera, mimo że lokalna konfiguracja nigdy nie została zaufana.

Zulip Server do wersji 12.1 zawiera podatność w backendzie GenericOpenIdConnectBackend, która nie odrzuca fałszywego claimu email_verified=false. Jeśli skonfigurowany dostawca tożsamości zwróci adres e-mail, którego uwierzytelniający użytkownik nie kontroluje, Zulip może zalogować użytkownika na istniejące konto dla tego adresu. Wymaga to błędnie skonfigurowanego zaufanego dostawcy tożsamości.

W OmniFaces w wersjach przed 1.14.3, 2.7.33, 3.14.23, 4.7.12 i 5.4.2, CombinedResourceHandler akceptuje strukturalnie poprawne, zdeflowane i zakodowane w base64 połączone ID zasobu bez weryfikacji, czy zostało ono wydane przez serwer. Sfałszowane ID może spowodować nieograniczone wyjście po dekodowaniu, dodanie unikalnych zrekonstruowanych ID do cache'u o czasie życia procesu lub łączenie zasobów innych niż arkusze stylów i skrypty. Ponieważ jakarta.faces.RESOURCE_EXCLUDES nie jest stosowane przez tę niestandardową ścieżkę rozwiązywania, sfałszowane ID może ujawnić źródło Facelets z drzewa zasobów aplikacji webowej lub META-INF/resources. W konfiguracji z mapowaniem CDN z symbolem wieloznacznym, sfałszowane ID wybierające omnifaces.graphic może również spowodować ślepe, zależne od wdrożenia pobranie po stronie serwera, którego cel częściowo pochodzi z nagłówka Host żądania. Luka nie zapewnia dowolnego odczytu plików ani nie ustanawia SSRF o dowolnym schemacie lub celu. Wspólna awaria autentyczności pozwala na wyczerpanie pamięci i ograniczone ujawnienie zasobów.

Angular DevTools w wersjach od 1.20.0 do 1.21.1 przyjmuje komunikaty chrome.runtime.sendMessage od niezaufanych stron lub skryptów treści bez weryfikacji źródła. Atakujący znający identyfikator tabId ofiary może zlecić rozszerzeniu podłączenie się przez chrome.debugger do innej karty i ustawienie punktów przerwania, co blokuje interakcję z kartą, ale nie prowadzi do wykonania kodu ani eskalacji uprawnień.

W Angular przed wersjami 20.3.32, 21.2.24 i 22.2.0 parser URL @angular/router przechowuje numeryczne nazwy parametrów macierzy i numeryczne nazwy outletów jako właściwości na początkowo pustych obiektach JavaScript podczas renderowania po stronie serwera w Node.js. V8 może interpretować te klucze pochodzące z URL jako indeksy tablicy i alokować gęste magazyny o rozmiarze odpowiadającym wysokim wartościom numerycznym, więc powtarzające się małe segmenty ścieżki powodują nieproporcjonalne zużycie sterty na segment. Nieuwierzytelniony atakujący może wysyłać nakładające się żądania zawierające powtarzające się numeryczne parametry macierzy, gdy SSR jest włączone, router bezpośrednio parsuje URL żądania, a proxy nadrzędne zezwalają na średniki i wiele segmentów ścieżki, ostatecznie wyczerpując stertę old-space Node.js i kończąc proces roboczy SSR. Czysto klienckie aplikacje Angular nie są dotknięte.

Zulip Server w wersjach do 12.1 ujawnia gościom zdarzenia nowych wiadomości z publicznych kanałów, do których nie są zapisani. Gość może zarejestrować kolejkę zdarzeń żądającą wiadomości z niezasubskrybowanego kanału publicznego lub istniejąca kolejka może pozostać aktywna po odebraniu dostępu do kanału.

Nezha Monitoring w wersjach od 2.2.7 do 2.2.11 zawiera błąd wyścigu w ServiceSentinel.worker, gdzie wskaźniki serviceStatusToday i serviceCurrentStatusData są używane bez ponownej walidacji po usunięciu usługi przez ServiceSentinel.Delete. Współbieżne zgłoszenie wyników TCP/ICMP i usunięcie usługi powoduje dereferencję pustego wskaźnika, a brak interceptora odzyskiwania w serwerze gRPC prowadzi do zatrzymania całego procesu dashboardu.

Podatność w Prowler (wersje 5.4.0 do 5.35.0) pozwala nieuwierzytelnionemu atakującemu na przejęcie konta użytkownika, który nie ukończył jeszcze rejestracji. Dzieje się tak, ponieważ logowanie przez Google lub GitHub jest automatycznie łączone z istniejącym lokalnym kontem o tym samym adresie e-mail, bez weryfikacji, że adres należy do tej samej osoby. Atakujący może zarejestrować konto z adresem e-mail ofiary, a następnie uzyskać trwały dostęp do jej danych, w tym poświadczeń chmury, wyników skanów i członkostw w dzierżawach.

NGINX Plus i NGINX Open Source skonfigurowane z ssl_session_cache shared:name:size bez jawnych dyrektyw ssl_session_ticket_key do automatycznej rotacji kluczy biletów sesji SSL pozwalają zdalnemu nieuwierzytelnionemu atakującemu na fałszowanie sesji klienta SSL w nieprzewidywalny sposób. Atakujący może wykorzystać tę podatność do obejścia weryfikacji certyfikatów klienta.

NGINX Plus i NGINX Open Source mają podatność w module ngx_http_core_module. Gdy asynchroniczne I/O plików (AIO) jest włączone w niektórych konfiguracjach, przetwarzanie strony Server Side Includes (SSI) zawierającej polecenia „include virtual” może wywołać Use-After-Free (UAF) w procesie roboczym NGINX. Może to spowodować uszkodzenie pamięci lub awarię procesu roboczego. Dodatkowo atakujący mogą wykonać kod w systemach z wyłączonym Address Space Layout Randomization (ASLR) lub gdy atakujący może obejść ASLR.

NGINX Gateway Fabric skonfigurowany z Gateway CRD i uwierzytelnionym połączeniem gRPC z NGINX Agent pozwala uwierzytelnionemu atakującemu z dostępem do konta usługi podszyć się pod połączenie gRPC agenta i odczytać prywatne klucze TLS wdrożeń Gateway w innej przestrzeni nazw.

NGINX Plus i NGINX Open Source mają podatność w module ngx_http_v3_module. Przy używaniu HTTP/3 z dyrektywą proxy_request_buffering on nieuwierzytelniony atakujący może wstrzyknąć dane do przekazywanego żądania.

Podatność w F5 NGINX Kubernetes Ingress Controller (NIC) przy użyciu polityki ExternalAuth lub zewnętrznego uwierzytelniania Ingress. Nagłówki X-Forwarded-Prefix, X-Forwarded-URI, X-Original-URI i X-Forwarded-Method są przekazywane bez sanityzacji do wewnętrznego podżądania uwierzytelniającego, co pozwala nieuwierzytelnionemu atakującemu na podszywanie się pod atrybuty żądania oceniane przez zewnętrznego dostawcę uwierzytelniania.

Podatność w NGINX Plus i NGINX Open Source, gdy dyrektywa map używa dopasowania regex, a dyrektywa root lub format logu dostępu odwołuje się do zmiennych przechwytywania regex przed zmienną wyjściową mapy. Nieuwierzytelniony atakujący może wysłać spreparowane żądania HTTP, powodując przepełnienie sterty w procesie roboczym NGINX, co prowadzi do restartu lub potencjalnie wykonania kodu.

Podatność w NGINX Gateway Fabric, gdzie pole spec.basic.realm (i spec.jwt.realm) w namespaced AuthenticationFilter jest renderowane bez escape i walidacji do wspólnego nginx.conf jako auth_basic "<realm>";. Uwierzytelniony atakujący z dostępem do namespace może wstrzyknąć dowolne dyrektywy NGINX do konfiguracji warstwy danych bramy.

Niekompletna poprawka dla CVE-2026-12996. Use-after-free w OpenVPN 2.6.0 do 2.6.22 oraz 2.7_alpha1 do 2.7.7 pozwala zdalnym uwierzytelnionym peerom na potencjalne spowodowanie denial-of-service lub wycieku pamięci poprzez spreparowane pakiety podczas promocji lub wygaśnięcia sesji TLS.