Katalog podatności CVE

Wtyczka WordPress User Rights Access Manager w wersjach do 1.1.3 nie ogranicza dostępu do jednego ze swoich handlerów AJAX rejestracji kont i przypisuje nowo zarejestrowanym kontom rolę utworzoną jako kopię roli administratora. Umożliwia to nieuwierzytelnionym atakującym zarejestrowanie konta równoważnego administratorowi.

Wtyczka WordPress Spin Wheel w wersjach przed 2.2.1 nie weryfikuje, czy odwiedzający faktycznie wykonał prawidłowy obrót przed zwróceniem i wykorzystaniem skonfigurowanego kuponu nagrody. Umożliwia to nieuwierzytelnionym użytkownikom ujawnienie i wyczerpanie zapisanych kodów kuponów dowolnej kampanii, w tym nieopublikowanych.

Wtyczka WordPress Easy HTTPS Redirection (SSL) w wersjach przed 2.0.2 nie wykonuje kontroli uprawnień w niektórych akcjach AJAX. Umożliwia to każdemu uwierzytelnionemu użytkownikowi, np. subskrybentowi, odczytanie adresów URL zebranych przez skaner treści z prywatnych i roboczych wpisów oraz opcji witryny, a także wywołanie globalnego przepisania tych adresów URL po uruchomieniu skanowania przez administratora.

Wtyczka WordPress Cardinity Payment Gateway for WooCommerce w wersjach przed 3.4.2 nie weryfikuje prawidłowo autentyczności otrzymywanych powiadomień o płatnościach, ponieważ klucz używany do ich podpisywania jest domyślnie pusty. Umożliwia to nieuwierzytelnionym atakującym sfałszowanie powiadomienia o zatwierdzonej płatności i oznaczenie dowolnych zamówień jako opłaconych lub wymuszenie ich niepowodzenia.

Wtyczka WordPress eaSYNC Booking w wersjach przed 1.3.31 nie wykonuje kontroli autoryzacji ani nonce w kilku akcjach AJAX związanych z anulowaniem. Umożliwia to nieuwierzytelnionym użytkownikom tworzenie żądań anulowania rezerwacji, wywoływanie e-maili powiadamiających o rezerwacji oraz nadpisywanie treści e-maili wysyłanych przez witrynę.

Gdy bufor kanału audio wymaga zmiany rozmiaru, sterownik sound(4) sprawdza, że bufor nie jest zmapowany w pamięci, a następnie zwalnia blokadę kanału, aby przydzielić nowy bufor. Wywołanie mmap(2) w innym wątku może zakończyć się w tym oknie, po czym ścieżka zmiany rozmiaru zwalnia już zmapowany bufor bez ponownego sprawdzenia.

W stosie RACK licznik alokacji 16-bitowej jest podwajany przy wzroście tablicy próbek PCM. Wielokrotne podwojenia powodowały przepełnienie licznika do zera, co prowadziło do alokacji o niemal zerowej długości i kopiowania istniejących próbek do zbyt małego bufora. Zdalny peer może wywołać rozszerzenie, wysyłając odpowiednią liczbę ACK-ów na ustanowionym połączeniu.

Przekazywanie deskryptorów plików przez SCM_RIGHTS nie zachowywało flagi FD_RESOLVE_BENEATH przy transferze deskryptora. Proces mógł usunąć to ograniczenie, wysyłając deskryptor do samego siebie przez gniazdo domeny Unix. Proces w jailu, który otrzymał deskryptor katalogu z innego jaila, może wykorzystać te techniki do ucieczki z ograniczenia katalogu głównego systemu plików jaila.

Wywołanie renameat(2) nie egzekwowało flagi FD_RESOLVE_BENEATH na swoich argumentach katalogowych. Proces w jailu mógł zmienić nazwę katalogu względem ograniczonego deskryptora, a następnie uciec z katalogu głównego jaila przez fchdir(2). Wymaga to, aby katalog znajdował się w systemie plików osiągalnym również z katalogu głównego jaila.

Gdy fdescfs(4) był zamontowany w jailu z opcją "nodup", otwarcie /dev/fd/N zwracało deskryptor, który nie dziedziczył FD_RESOLVE_BENEATH ani uprawnień Capsicum deskryptora N. Proces w jailu, który otrzymał deskryptor katalogu z innego jaila, może wykorzystać te techniki do ucieczki z ograniczenia katalogu głównego systemu plików jaila.

Ścieżka wysyłania UDP IPv6 dla niepołączonych gniazd nie stosowała polityki jaila polegającej na przepisywaniu adresu docelowego loopback na podstawowy adres IPv6 jaila. Proces w klasycznym jailu (non-VNET) może wysyłać datagramy UDP do usług nasłuchujących na adresie loopback IPv6 hosta, omijając izolację sieciową jaila.

W TLS 1.3 rzeczywisty typ rekordu jest osadzany jako ostatni niezerowy bajt odszyfrowanego ładunku, opcjonalnie z zerowym dopełnieniem. Kod wyszukujący wewnętrzny typ rekordu miał błąd off-by-one, który mógł być wywołany przez nieprawidłową ramkę, prowadząc do niedomiaru, a następnie bezwarunkowego dereferencji wskaźnika NULL, powodując panikę jądra. Zdalny peer TLS 1.3 może wysłać specjalnie spreparowany rekord, aby wywołać panikę jądra, powodując odmowę usługi (DoS).

Podatność typu time-of-check time-of-use (TOCTOU) race condition została zgłoszona w QuRouter. W przypadku wykorzystania może pozwolić zdalnym atakującym na naruszenie bezpieczeństwa systemu.

W QuRouter zgłoszono podatność polegającą na zewnętrznej kontroli ustawień systemowych lub konfiguracyjnych. Jeśli lokalny atakujący uzyska konto administratora, może wykorzystać tę podatność do modyfikacji danych w systemie. Podatność została naprawiona w wersji QuRouter 2.7.2.113 i późniejszych.

W Video Station wykryto podatność typu path traversal. Zdalny atakujący posiadający konto użytkownika może wykorzystać tę lukę do odczytu nieoczekiwanych plików lub danych systemowych. Podatność została naprawiona w wersji Video Station 5.8.5 i nowszych.

W Video Station wykryto podatność typu path traversal. Zdalny atakujący posiadający konto użytkownika może wykorzystać tę lukę do odczytu nieoczekiwanych plików lub danych systemowych. Podatność została naprawiona w wersji Video Station 5.8.5 i nowszych.

W Qsync Central wykryto lukę polegającą na kopiowaniu bufora bez sprawdzania rozmiaru danych wejściowych. Zdalny atakujący posiadający konto użytkownika może wykorzystać tę lukę do modyfikacji pamięci lub awarii procesów.

W Qsync Central wykryto lukę polegającą na dereferencji wskaźnika NULL. Zdalny atakujący posiadający konto użytkownika może wykorzystać tę lukę do przeprowadzenia ataku typu odmowa usługi (DoS).

W Qsync Central wykryto lukę polegającą na dereferencji wskaźnika NULL. Zdalny atakujący posiadający konto użytkownika może wykorzystać tę lukę do przeprowadzenia ataku typu odmowa usługi (DoS).

Wtyczka Mang Board WP dla WordPressa jest podatna na trwałe skrypty cross-site (Stored XSS) poprzez parametr 'data_type' we wszystkich wersjach do 2.4.0 włącznie. Wynika to z niewystarczającej sanityzacji danych wejściowych i escapowania danych wyjściowych. Umożliwia to nieuwierzytelnionym atakującym wstrzyknięcie dowolnych skryptów internetowych do stron, które zostaną wykonane, gdy użytkownik odwiedzi zainfekowaną stronę.