Katalog podatności CVE

Nieprawidłowa autoryzacja w WebView w Google Chrome na Androidzie przed wersją 153.0.8010.36 umożliwiła zdalnemu atakującemu, który skompromitował proces renderowania, potencjalne wykonanie dowolnego kodu poza piaskownicą przez spreparowaną stronę HTML. (Waga: średnia)

Użycie po zwolnieniu (use-after-free) w funkcji drukowania w Google Chrome przed wersją 153.0.8010.36 umożliwiło zdalnemu atakującemu, który skompromitował proces renderowania, potencjalne wykonanie dowolnego kodu poza piaskownicą przez spreparowaną stronę HTML. (Waga: wysoka)

Niewystarczające egzekwowanie polityki w rozszerzeniach w Google Chrome przed wersją 153.0.8010.36 umożliwiło zdalnemu atakującemu, który skompromitował proces renderowania i wykorzystał socjotechnikę, potencjalne wykonanie dowolnego kodu poza piaskownicą przez spreparowaną stronę HTML. (Waga: średnia)

Nieprawidłowa autoryzacja w komponencie ServiceWorker w przeglądarce Google Chrome przed wersją 153.0.8010.36 umożliwiła zdalnemu atakującemu, który przejął proces renderowania, ominięcie izolacji witryn za pomocą spreparowanej strony HTML. (Waga: średnia)

Błąd wyścigu w komponencie Aktualizator w przeglądarce Google Chrome na systemie Windows przed wersją 153.0.8010.36 umożliwił lokalnemu atakującemu potencjalne wykonanie dowolnego kodu poza piaskownicą za pomocą lokalnego programu. (Waga: wysoka)

Użycie po zwolnieniu w Platform w przeglądarce Google Chrome przed wersją 153.0.8010.36 umożliwiło zdalnemu atakującemu wykonanie dowolnego kodu wewnątrz piaskownicy za pomocą spreparowanej strony HTML. (Waga: wysoka)

Warunek wyścigu w aktualizatorze w przeglądarce Google Chrome na Windows przed wersją 153.0.8010.36 umożliwił lokalnemu atakującemu wykonanie dowolnego kodu poza piaskownicą za pomocą lokalnego programu. (Waga: średnia)

Nieprawidłowa autoryzacja w komponencie Permissions w przeglądarce Google Chrome przed wersją 153.0.8010.36. Zdalny atakujący wykorzystujący socjotechnikę mógł uzyskać wrażliwe informacje za pomocą spreparowanego rozszerzenia Chrome.

Uszkodzenie pamięci w komponencie Codecs przeglądarki Google Chrome przed wersją 153.0.8010.36 umożliwiało zdalnemu atakującemu wykonanie dowolnego kodu wewnątrz piaskownicy za pomocą spreparowanej strony HTML. (Waga: wysoka)

Odczyt poza zakresem w komponencie Media przeglądarki Google Chrome przed wersją 153.0.8010.36 umożliwiał zdalnemu atakującemu wykonanie dowolnego kodu wewnątrz piaskownicy za pomocą spreparowanej strony HTML. (Waga: wysoka)

Warunek wyścigu w interfejsie FileAPI w przeglądarce Google Chrome przed wersją 153.0.8010.36. Zdalny atakujący, który przejął proces renderowania, mógł obejść izolację witryn za pomocą spreparowanej strony HTML.

Brak autoryzacji w rozszerzeniach w przeglądarce Google Chrome przed wersją 153.0.8010.36. Zdalny atakujący mógł uzyskać wrażliwe informacje za pomocą spreparowanego rozszerzenia Chrome.

Przepełnienie bufora w komponencie WebRTC w przeglądarce Google Chrome przed wersją 153.0.8010.36. Zdalny atakujący mógł potencjalnie wykonać dowolny kod wewnątrz piaskownicy za pomocą spreparowanej strony HTML.

Biblioteka cjose (C) implementująca JOSE ma podatność w ścieżce deszyfrowania JWE dla algorytmów AES Key Wrap (A128KW, A192KW, A256KW), polegającą na braku walidacji długości atakującego encrypted_key przed rozpakowaniem do bufora o stałym rozmiarze. Zdalny, nieuwierzytelniony atakujący może wywołać zapis poza zakresem na stercie, co prowadzi co najmniej do awarii (DoS), a w zależności od układu sterty może umożliwić dalszą korupcję pamięci. Punkty wejścia cjose_jwe_import() i cjose_jwe_decrypt() są pre-authentication i przetwarzają w pełni kontrolowane dane.

W bibliotece Google go-attestation do wersji 0.6.1 występuje niekontrolowana rekurencja w parserze zdarzeń Windows SIPA, co pozwala atakującemu na spowodowanie awarii (DoS) przez przesłanie złośliwego dziennika zdarzeń z głęboko zagnieżdżonymi nagłówkami elamAggregation. Prowadzi to do przepełnienia stosu i natychmiastowego crashu aplikacji.

Maravel przed wersją 10.74.0 zawiera podatność typu Token Replay o wysokiej dotkliwości, wynikającą z niedopasowania cyklu życia między bezstanowymi silnikami walidacji tokenów a relacyjnymi warstwami pamięci podręcznej. W środowiskach z niską pamięcią cache lub z aktywnym modelem Atomic Lazy Eviction, wpisy czarnej listy tokenów (jti) są skracane z 14 dni do maksymalnie 2 godzin, a wywołanie flush tagów natychmiast unieważnia cały indeks, co prowadzi do cichego przywrócenia skradzionych lub wylogowanych tokenów.

n8n to platforma automatyzacji przepływów pracy o otwartym kodzie źródłowym. Przed wersjami 1.123.76, 2.37.7 i 2.38.2, stary silnik wyrażeń generował tekst źródłowy, wywołując mutowalny globalny JSON.stringify podczas drukowania syntetycznych literałów łańcuchowych i interpolacji danych strefy czasowej. Wyrażenie mogło zastąpić JSON.stringify i spowodować, że później wygenerowany kod zawierał wykonywalny kod kontrolowany przez atakującego. Podatność nie dotyczy silnika wyrażeń vm. Problem został naprawiony w wersjach 1.123.76, 2.37.7 i 2.38.2.

W n8n przed wersjami 1.123.76, 2.37.7 i 2.38.2 operacja klonowania węzła Git dopasowywała ścieżkę docelową kontrolowaną przez atakującego do domyślnego wzorca regularnego N8N_BLOCK_FILE_PATTERNS. Wzorzec ^(./).git(/.)$ umożliwiał katastrofalne cofanie (backtracking) i działał synchronicznie w głównym procesie n8n. Uwierzytelniony edytor przepływów pracy mógł zamrozić instancję pojedynczym wykonaniem przepływu.

W n8n przed wersjami 1.123.76, 2.37.7 i 2.38.2, kompilator wyrażeń w procesie sanityzacji rozwiązywał odwołania przez dynamicznie zakresowane this i nie odrzucał zarezerwowanych nazw składowych klas. Pole klasy o nazwie __sanitize mogło ponownie powiązać sanityzator i dotrzeć do konstruktora Function, umożliwiając wykonanie kodu po stronie backendu oraz wykonanie JavaScript w podglądzie edytora.

W n8n przed wersjami 2.37.7 i 2.38.2, endpoint OAuth Dynamic Client Registration ograniczał redirect_uris, ale akceptował dowolnie duże wartości client_name i grant_types. Nieuwierzytelniony zdalny wywołujący mógł wielokrotnie zapisywać nadmiernie duże wartości w oauth_clients i wyczerpać przestrzeń dyskową bazy danych.