Katalog podatności CVE

FastapiAdmin do wersji 3.0 zawiera lukę obejścia uwierzytelniania, która pozwala nieuwierzytelnionym atakującym uzyskać sesje dla dowolnego użytkownika poprzez wykorzystanie niechronionych endpointów auto-login. Atakujący może wylistować użytkowników przez /api/v1/auth/auto-login/users, wygenerować token auto-login superużytkownika i wymienić go na sesję JWT, aby uzyskać pełną kontrolę administracyjną.

DooTask do wersji 1.9.66 zawiera podatność braku autoryzacji w WebSocketDialog::checkDialog(), która pomija sprawdzanie członkostwa dla dialogów z group_type 'okr'. Uwierzytelnieni użytkownicy mogą podać dialog_id dialogów komentarzy OKR do endpointów msg__list, msg__one lub msg__send*, aby odczytywać i wstrzykiwać wiadomości.

bbs-go do wersji 4.4.6 zawiera podatność polegającą na obejściu uwierzytelniania w endpoincie /api/login/google_one_tap, która pozwala zdalnym atakującym zalogować się jako inni użytkownicy, przesyłając tokeny Google ID wydane dla dowolnego klienta OAuth. Atakujący prowadzący własnego klienta Google OAuth może przechwycić podpisany przez Google token ID ofiary i odtworzyć go, ponieważ roszczenie aud nie jest nigdy sprawdzane, aby uzyskać uwierzytelnioną sesję jako konto ofiary powiązane z Google.

sshportal do wersji 1.19.5 zawiera podatność polegającą na braku autoryzacji w poleceniu 'key show' powłoki zarządzającej, która pozwala uwierzytelnionym użytkownikom niebędącym administratorami uzyskać odszyfrowane prywatne klucze SSH backendu. Atakujący mogą żądać przewidywalnych nazw kluczy, takich jak 'default' lub 'host', aby pobrać prywatne klucze i połączyć się bezpośrednio z hostami backendu, omijając listy ACL i nagrywanie sesji.

NexoPOS do wersji 6.2.4 zawiera podatność braku uwierzytelniania, która pozwala nieuwierzytelnionym atakującym na odczyt rekordów transakcji księgowych przez GET /api/fields/{resource}/{identifier}. Atakujący mogą żądać klas pól transakcji, takich jak ns.entity-transaction, z sekwencyjnymi identyfikatorami, aby uzyskać nazwy, wartości, identyfikatory kont i opisy bez uprawnienia nexopos.read.transactions.

OpenBMB StaffDeck do wersji 0.5.6 zawiera podatność polegającą na obejściu uwierzytelniania, która pozwala nieuwierzytelnionym atakującym fałszować tokeny sesji administratora przy użyciu zaszytego domyślnego app_secret. Atakujący mogą podpisać token HMAC-SHA256 dla wstępnie utworzonego użytkownika 'admin' w 'tenant_demo', aby uzyskać pełną administrację dzierżawą, w tym dostęp do przechowywanych poświadczeń modeli i kanałów.

Helical Insight do wersji 7.0.0 zawiera podatność path traversal, która pozwala uwierzytelnionym widzom na odczyt plików poza katalogiem rozwiązania przez parametr path w /getExternalResource. Atakujący mogą podać segmenty katalogu nadrzędnego, aby odczytać dowolny czytelny plik z dozwolonym rozszerzeniem, takim jak js, json lub html, omijając kontrolę dostępu do zasobów.

Helical Insight do wersji 7.0.0 zawiera podatność typu SQL injection, która pozwala uwierzytelnionym widzom wstrzykiwać SQL poprzez nieescapowane wartości parametrów raportu wysyłane do /executeDatasource. Atakujący mogą dostarczyć spreparowane wartości zastępcze typu Numeric lub String, które omijają wadliwy mechanizm SqlDetect, aby odczytać nieeksponowane tabele i modyfikować dane w źródle danych raportu.

ZKEACMS do wersji 4.4 zawiera podatność polegającą na obejściu uwierzytelniania, która pozwala nieuwierzytelnionym atakującym fałszować tokeny bearer JWT REST API przy użyciu zaszytego klucza podpisywania HMAC-SHA256 w JwtBearerDefaults.cs. Atakujący mogą podpisać token z roszczeniem Name ustawionym na 'admin', aby wywoływać endpointy ApiAuthorize, modyfikując artykuły i produkty oraz czytając przesłane formularze.

Aureus ERP do wersji 1.6.0 zawiera podatność obejścia autoryzacji, która pozwala uwierzytelnionym użytkownikom API na tworzenie lub przenoszenie rekordów do niedozwolonych firm poprzez podanie obcego company_id. Atakujący mogą wysyłać żądania create lub update do endpointów REST API wtyczek, takich jak partners, sales lub inventories, aby naruszyć segregację danych wielu firm.

Distributor przed wersją 2.3.2 zawiera podatność braku autoryzacji, która pozwala użytkownikom na poziomie Contributor na wywoływanie akcji AJAX zewnętrznych połączeń przeznaczonych dla użytkowników manage_options. Atakujący mogą wywołać dt_verify_external_connection z wybranym endpointId i url, aby wysłać przechowywane dane uwierzytelniające połączenia do serwerów kontrolowanych przez atakującego, lub nadużyć dt_begin_authorization do tworzenia połączeń.

abp-next-admin 10.2.0 do 10.6.0 zawiera podatność typu IDOR w module LINGYUN.Abp.AIManagement, która pozwala uwierzytelnionym użytkownikom na dostęp do rozmów AI innych użytkowników poprzez podanie ich ConversationId. Atakujący posiadający uprawnienie Chat mogą wywołać ChatAppService.GetListAsync lub SendMessageAsync z GUID ConversationId ofiary, aby odczytać wiadomości czatu i wstrzyknąć wiadomości do tej rozmowy.

IoTSharp do wersji 3.6.1 zawiera podatność typu niezabezpieczone bezpośrednie odwołanie do obiektu (IDOR), która pozwala każdemu uwierzytelnionemu użytkownikowi na odczyt danych innych dzierżawców, ponieważ handlery API Customers i Devices nie ograniczają zapytań do dzierżawcy wywołującego. Atakujący może samodzielnie zarejestrować się przez anonimowy endpoint AccountController.Create i podać identyfikatory GUID innych dzierżawców, aby odczytać dane kontaktowe klientów, inwentarze urządzeń oraz telemetrię atrybutów urządzeń.

10up Distributor przed wersją 2.3.2 zawiera podatność typu PHP object injection, która pozwala użytkownikom o uprawnieniach Contributor na tworzenie instancji obiektów PHP poprzez podwójne unserializowanie rozproszonych metadanych postów. Atakujący może zapisać serializowany łańcuch PHP jako meta, który funkcja set_meta() w includes/utils.php deserializuje na docelowej witrynie, przechowując obiekty zdefiniowane przez atakującego, których wpływ zależy od załadowanych klas gadget.

HestiaCP w wersji przed 1.10.5 zawiera lukę obejścia autoryzacji, która pozwala administratorom niebędącym ROOT_USER wykonywać akcje zapisu, podszywając się pod chronione konto ROOT_USER. Atakujący może zalogować się przez parametr loginas i wysłać żądanie POST do /add/cron/, ponieważ flaga tylko do odczytu nie jest sprawdzana, co powoduje uruchomienie jego poleceń przez crond na koncie systemowym chronionego administratora.

Webreaper Damselfly do wersji 4.5.3 zawiera lukę obejścia uwierzytelniania, która pozwala nieuwierzytelnionym atakującym uzyskać dostęp do wszystkich tras /api/*, ponieważ atrybuty autoryzacji kontrolerów są zakomentowane. Atakujący może wysłać PUT /api/users z rolami Admin, aby utworzyć konta administratorów, lub POST /api/users, aby zresetować hasło dowolnego użytkownika, uzyskując pełną kontrolę.

10up Distributor przed wersją 2.3.2 zawiera podatność typu brak autoryzacji w funkcji ajax_push(), która pozwala użytkownikom multisite o uprawnieniach Contributor na publikowanie postów w innych witrynach sieci. Atakujący może użyć nonce dt-push z wybranym identyfikatorem połączenia i postStatus, aby tworzyć szkice lub opublikowane posty w witrynach, do których nie ma dostępu.

Umbraco CMS w wersjach przed 17.7.1 i 18.2.1 zawiera podatność braku autoryzacji, która pozwala nieuwierzytelnionym klientom na łączenie się z hubami SignalR backoffice PreviewHub i BackofficeHub. Atakujący może ukończyć krok negocjacji SignalR i otrzymywać odświeżane powiadomienia ujawniające klucze treści, w tym niepublikowanej, oraz ujawniające czasy aktywności redakcyjnej.

Xiaozhi-esp32-server-java do wersji 6.1.0 zawiera podatność typu obejście uwierzytelniania, która pozwala nieuwierzytelnionym atakującym na uzyskanie ważnych tokenów WebSocket urządzenia poprzez żądanie /api/device/ota z dowolnym adresem MAC. Atakujący może otworzyć kanał WebSocket ofiary, aby odczytać prywatne prompty systemowe roli, zapisywać historię rozmów, zużywać poświadczenia LLM/STT/TTS i nadpisywać metadane urządzenia.

smart-sso do wersji 2.1.1 zawiera podatność typu otwarte przekierowanie w handlerze /login, która pozwala nieuwierzytelnionym atakującym na kradzież kodów autoryzacyjnych OAuth2 poprzez podanie niezwalidowanego parametru redirectUri. Atakujący może wysyłać spreparowane linki /login do użytkowników z aktywnymi sesjami SSO, a następnie wymienić skradzione kody w /oauth2/access_token z dowolnymi ważnymi poświadczeniami klienta, aby uzyskać tokeny dostępu ofiar.