Katalog podatności CVE

Italtel NFV 11.1.2-20210318 pozwala na wielokrotne trwałe XSS w ścieżce NP_BCCAS-RMCTRL-01/IMCSCIWebGui/configuration.jsp?opration=list&object=announcementAS poprzez parametry name, username lub mrfAnnouncementName. Złośliwy użytkownik może wstrzyknąć dowolny kod JavaScript, który zostanie wykonany za każdym razem, gdy uwierzytelniony użytkownik odwiedzi stronę zawierającą ładunek.

W narzędziu career-ops w wersjach przed 0.8.0 lokalny panel webowy udostępniał endpointy /api umożliwiające uruchamianie poleceń i zapis plików bez weryfikacji pochodzenia żądania ani ograniczenia klientów do interfejsu loopback. Złośliwa strona w innej karcie przeglądarki mogła wysyłać żądania cross-origin do localhost, a panel nasłuchujący poza loopback mógł odbierać żądania z sieci lokalnej. Obie ścieżki pozwalały na nieuwierzytelnione wykonanie poleceń z uprawnieniami użytkownika panelu; instalacje przez npm nie były podatne, ponieważ katalog web/ jest wykluczony z publikowanego pakietu.

Concrete CMS w wersjach od 9 do 9.5.2 nie weryfikował tokenu anty-CSRF w akcji saveTemplate() kontrolera dialogu niestandardowego slotu tablicy (concrete/controllers/dialog/board/custom_slot.php). Akcja tworzyła blok board_slot_proxy i wykonywała AddCustomSlotToBoardCommand na instancji tablicy, sprawdzając jedynie uprawnienie canEditBoardContents(), więc spreparowane żądanie cross-site mogło spowodować zapis danych slotu i szablonu wybranych przez atakującego w imieniu użytkownika posiadającego uprawnienia do edycji tablicy. Zapis do bazy danych następował przed jakimkolwiek renderowaniem, więc sfałszowane żądanie kończyło się sukcesem nawet przy odpowiedzi HTTP innej niż 200.

IBM WebSphere Application Server w wersjach 9.0 i 8.5 jest podatny na atak typu denial of service wywołany wysłaniem specjalnie spreparowanego żądania. Zdalny atakujący może wykorzystać tę podatność do wywołania nadmiernego zużycia zasobów, co może prowadzić do ograniczenia dostępności usługi.

IBM WebSphere Application Server w wersjach 9.0 i 8.5 jest podatny na atak typu denial of service wywołany wysłaniem specjalnie spreparowanego żądania HTTP do endpointu administracyjnego. Zdalny atakujący może wykorzystać tę podatność do wyczerpania przestrzeni dyskowej serwera.

Angular w wersjach przed 20.3.30, 21.2.22 i 22.1.4 ma podatność w renderowaniu po stronie serwera (SSR) w @angular/platform-server. Serializacja niezaufanych danych wewnątrz elementów fallback raw-content (noscript, iframe, noembed, noframes) nie escapuje pasujących tagów zamykających, co umożliwia wykonanie dowolnego kodu JavaScript.

W Angularze w wersjach przed 20.3.28, 21.2.20 i 22.1.1 mechanizm @angular/common HttpTransferCache może zapisać w pamięci podręcznej uwierzytelnioną odpowiedź, gdy renderowanie po stronie serwera (SSR) i hydratacja używają hierarchicznego HttpClient skonfigurowanego z withRequestsMadeViaParent. Podrzędny TransferCache ocenia początkowo anonimowe żądanie przed delegacją, a następnie nadrzędny łańcuch withInterceptors dodaje nagłówek Authorization, cookie lub token API; mimo że nadrzędny cache pomija uwierzytelnione żądanie, podrzędny nadal zapisuje prywatną odpowiedź w TransferState serializowaną jako JSON w skrypcie ng-state. Późniejszy nieuwierzytelniony lub nieuprawniony odwiedzający może otrzymać buforowany HTML zawierający dane wrażliwe wcześniejszego uwierzytelnionego użytkownika.

Angular w wersjach przed 20.3.30, 21.2.22 i 22.1.4 ma podatność w renderowaniu po stronie serwera (SSR) w @angular/platform-server. Serializacja węzłów ProcessingInstruction wewnątrz elementów fallback raw-content nie escapuje pasujących tagów zamykających, co pozwala na przedwczesne zamknięcie kontenera i wykonanie dowolnego kodu JavaScript.

W Angularze w wersjach przed 20.3.28, 21.2.20 i 22.1.0 kompilator i środowisko uruchomieniowe w @angular/core i @angular/compiler mogły pominąć lub wybrać nieprawidłowy sanitizer dla wrażliwych na bezpieczeństwo powiązań host bindings dyrektyw, ponieważ SecurityContext był wyznaczany na podstawie selektora deklarującej dyrektywy lub komponentu, a nie konkretnego elementu hosta. Niezgodność jest osiągalna przez kompozycję hostDirectives, dziedziczone deklaracje HostBinding, createComponent z niestandardowym hostElement lub dynamicznymi dyrektywami, elementy przestrzeni nazw SVG/MathML oraz selektory neutralne dla tagów, takie jak :not(...). Kontrolowane przez atakującego wartości href, src, action, xlink:href lub data mogą w ten sposób trafić do atrybutów DOM bez wbudowanego sanitizera Angulara i wykonać dowolny JavaScript w kontekście przeglądarki użytkownika.

Sprawdzenie rozmiaru w ścieżce uwierzytelniania po stronie klienta sterownika MongoDB C Driver może się przekręcić, w wyniku czego nietypowo duża wartość nazwy użytkownika jest akceptowana i kopiowana poza koniec małego bufora. Podmiot mogący ustawić ustawienia połączenia sterownika może spowodować nieoczekiwane zakończenie aplikacji osadzającej sterownik. Osiągnięcie tego kodu wymaga kompilacji z obecnym opcjonalnym zewnętrznym backendem uwierzytelniania SASL oraz połączenia skonfigurowanego do jego użycia.

Use-after-free w reaktywnym komponencie szyfrowania po stronie klienta sterownika MongoDB Java Driver może spowodować zwolnienie zasobów natywnych, gdy dotknięta operacja szyfrowania nadal ich używa w momencie anulowania operacji. Podmiot mogący spowodować anulowanie takiej operacji może doprowadzić do zakończenia procesu aplikacji hostującej. Osiągnięcie problemu wymaga dotkniętej konfiguracji reaktywnego szyfrowania, która pobiera poświadczenia KMS na żądanie.

Consul i Consul Enterprise są podatne na obejście autoryzacji w ścieżce wyrejestrowania katalogu, co może pozwolić lokalnemu tokenowi ACL na usunięcie obiektów katalogu zaimportowanych z klastra równorzędnego. Podmiot wywołujący z uprawnieniem {{service:write}} lub {{node:write}} może wykorzystać tę podatność do usunięcia usług, sprawdzeń lub węzłów zaimportowanych z klastra równorzędnego bez posiadania uprawnień do źródła równorzędnego.

Consul i Consul Enterprise są podatne na atak typu denial of service w natywnym listenerze RPC, który może pozwolić uwierzytelnionemu klientowi na wyczerpanie pamięci serwera przed oceną autoryzacji ACL. Klient mogący ukończyć wewnętrzny handshake mTLS RPC może wykorzystać tę podatność bez posiadania ważnego tokenu ACL.

Concrete CMS w wersjach 8.3.0 do 9.5.2 zawiera błąd obejścia autoryzacji w oknie edycji wydarzenia kalendarza. Uprawnienia sprawdzano względem identyfikatora kalendarza podanego w żądaniu, a nie kalendarza będącego właścicielem edytowanego wydarzenia, co pozwalało użytkownikowi z uprawnieniem "Add Event" na jednym kalendarzu czytać i nadpisywać wydarzenia w kalendarzach, do których nie miał dostępu.

Biblioteka zstd-jni w wersjach 1.4.8-4 do 1.5.7-13 nie waliduje ujemnych wartości parametru długości w metodzie ZstdInputStreamNoFinalizer.read(). Pozwala to atakującemu wywołać nieskończoną pętlę, która blokuje monitor strumienia i uniemożliwia dostęp innym wątkom.

Netty w wersjach 4.1.133.Final do 4.1.137.Final oraz 4.2.13.Final do 4.2.17.Final nieprawidłowo waliduje końcowe kodowanie w nagłówku Transfer-Encoding. Atakujący może przemycać żądania, dzieląc nagłówek na wiele linii lub używając wartości takich jak 'chunked, xchunked', co prowadzi do błędnej interpretacji wiadomości.

AnythingLLM w wersji 1.16.1 i wcześniejszych pozwala roli manager przechowywać wartości meta_page_title lub meta_page_favicon przez /api/admin/system-preferences, które są wstawiane do HTML strony głównej bez escapowania. Wartości przechodzą niezmienione przez systemSettings.js i trafiają do MetaGenerator.generate(), gdzie są konkatenowane do HTML.

Tesseract w wersji 5.5.3 i wcześniejszych zawiera błąd w Plumbing::DeSerialize, który akceptuje stos o zerowej długości dla warstw NT_SERIES, NT_PARALLEL lub NT_REVERSED w spreparowanym modelu .traineddata. Podczas inicjalizacji LSTMRecognizer dochodzi do dereferencji stack_[0] na pustym wektorze i wywołania metody wirtualnej przez nieprawidłowy wskaźnik Network.

Integracja MongoDB dla Laravel zawiera błąd niewłaściwej neutralizacji elementów specjalnych w logice zapytań przy obsłudze relacji polimorficznych. Identyfikator relacji dostarczony przez wywołującego może zostać zinterpretowany jako warunek zapytania zamiast jako dosłowny identyfikator.

Sterownik MongoDB C# Driver zawiera błąd niewłaściwej neutralizacji metaznaków wyrażeń regularnych w komponencie tłumaczenia zapytań LINQ. Sekwencja znaków dostarczona przez wywołującego może zmienić predykat wyrażenia regularnego generowany przez aplikację.